چگونه نجوم را آغاز کنیم؟

رجل الجبار هم یک ابرغول است، ولی به رنگ سفید. سفیدرنگ بودن آن به این معناست که جوان تر از ابط الجوزا است. رجل الجبار آن قدر درخشان است که با وجود فاصلۀ ۹۰۰ سال نوری از ما، هفتمین ستارۀ پرنور آسمان محسوب می شود. ستارۀ "شباهنگ" (Sirius، یا شعرای یمانی)، که در پایین و طرف چپ جبار و در صورت فلکی "سگ بزرگ" (Canis Major یا کلب اکبر) یکی از سگ های شکاری شکارچی قرار دارد، پرنورترین ستارۀ آسمان شب است (نگران تشخیص شکل صورت فلکی کلب اکبر نباشید. به غیر از شباهنگ، هیچ کدام از ستاره های آن پرنور نیستند و شباهنگ هم به اندازۀ کافی پرنور هست که قابل تشخیص باشد). ستارۀ پرنور دیگری در بالای شباهنگ قرار دارد که نامش "شعرای شامی" (Procyon) است که به دیگر سگ شکاری شکارچی، به نام "سگ کوچک" (Canis Minor، یا کلب اصغر) تعلق دارد. راه ساده ای برای اطمینان از اینکه ستاره ای که یافته اید همان شباهنگ یا شعرای یمانی است، و نه شعرای شامی، این است که یک خط فرضی از ستاره های کمربند جبار به سمت جنوب شرقی و به اندازۀ دو مشت در حالتی که بازوها کشیده نگاه داشته شده اند، رسم کنید تا به ستارۀ درخشان شباهنگ برسید (اگر این خط را از سمت دیگر ادامه دهید، به ستارۀ قرمزرنگ "دبران" (Aldebaran یا چشم گاو) در صورت فلکی "گاو" (Taurus یا ثور) می رسید.