حسين فرزند درويش در تاريخ 30/10/1305 در شهر کرمان به دنيا آمد. در دوران نوجواني پدرش را از دست داد. او به علت فقر مالي نتوانست به طور رسمي به مدرسه برود؛ ولي در کنار کار به طور متفرقه تا کلاس ششم ابتدايي را با موفقيت طي کرد. وي براي اداره‌ي امور زندگي خود و مادرش، ناچار به کار بنايي روي آورد و در مدت دو سال بناي ماهري شد. پس از رسيدن به سنّ بيست سالگي وارد ارتش شد و 28 سال در آن‌جا خدمت کرد. او با درجه‌ي ستوان يکمي بازنشسته شد. وي بنا به ضرورت شغلي در شهرهاي مختلف کشور ساکن مي‌شد که آخرين جا، شهرستان تربت جام بود.
حسين در امور اجتماعي پيش‌قدم بود. فعاليت‌هاي سياسي و مذهبي او در مجالس دوره‌ي قرآن، دعاي کميل و ندبه، ارشاد و راهنمايي دوستان و خانواده و شرکت در امور عمراني مساجد چشمگير بود. با شروع انقلاب در محافل مخفيانه‌اي که در منازل داير مي‌شد، شرکت مي‌کرد. او در چندين مورد با منافقين درگير شد و از کساني بود که براي شرکت روستاييان در راهپيمايي‌ها تلاش مي‌کرد.
پس از پيروزي انقلاب اسلامي، روحانيون را به روستاها مي‌برد تا مردم روستاها را با انقلاب اسلامي آشنا نمايند. وي با صدور فرمان امام خميني (ره) مبني بر حضور در جهادسازندگي با وجودي که بازنشسته‌ي ارتش بود، به عنوان نيروي رسمي وارد اين نهاد در شهرستان تربت جام شد. او با وسيله‌ي نقليه‌ي خود ( مزدا 1600 ) به عمران و آباداني روستاها مي‌پرداخت. دو سال در کميته‌ي عمران جهادسازندگي شهرستان تربت جام خدمت کرد و در اين مدت تقريباً بيش از شصت طرح ساختماني و آبرساني را نظارت و پيگري نمود.
با آغاز جنگ به همراه تعدادي از دوستان به فعاليت‌هاي نظامي در مقر سپاه پاسداران شهرستان تربت جام پرداخت. حسين به کليه‌ي سلاح‌هاي جنگي آشنا بود و خيلي سريع مي‌توانست با آن‌ها کار نمايد. وي در سه مرحله مي‌خواست که به جبهه اعزام شود. اولين بار مسئول جهادسازندگي [ شهرستان تربت جام ] از او تقاضا کرد براي پيشرفت کارهاي جهادسازندگي از رفتن به جبهه خودداري نمايد. در مرحله‌ي دوم دوستان و همکاران از وي تقاضا کردند که او در جهادسازندگي حضور داشته باشد تا به آن‌ها روحيه دهد و کمکشان کند. اما در مرحله‌ي سوم هر چه خانواده و دوستان خواستند جلوي او را بگيرند، نتوانستند.
کرماني در تاريخ 15/8/1360 از طريق جهادسازندگي شهرستان مشهد به جبهه اعزام شد. او که در ارتش خدمت کرده بود، کاملاً به امور نظامي آشنا بود. هم‌زمان با کار در کميته‌ي عمران جهادسازندگي در جبهه، در احداث خاکريز و سنگرسازي هم فعاليت مي‌کرد. حسين سرانجام در 1/9/1360 در سنّ 55 سالگي در منطقه‌ي سودانيه سوسنگرد، در حالي که مشغول بررسي محل احداث خاکريز بود، هدف تک تيراندازهاي دشمن قرار گرفت و در حال انتقال به بيمارستان به شهادت رسيد.
پيکر اين شهيد در بهشت رضا (ع) شهرستان مشهد به خاک سپرده شد. او اولين شهيد جهادسازندگي شهرستان تربت جام بود. از وي پنج فرزند به يادگار مانده است.
