انواع هدایت در قرآن

انواع هدایت در قرآن

در قرآن مجید دو نوع هدایت مطرح شده است:
 الف) هدایت تكوینى، آنجا كه قرآن مى‏فرماید: «ربّنا الّذى اعطى كلّ شى‏ء خلقه ثم هدى»(183) بیانگر این نوع از هدایت است. نظیر هدایت زنبور عسل كه چگونه از شهد گلها بمكد و چگونه كندو بسازد. و یا هدایت و راهنمایى پرندگان در مهاجرت‏هاى زمستانى و تابستانى.
 ب) هدایت تشریعى كه همان فرستادن انبیاى الهى و كتب آسمانى براى راهنمایى و تربیت و هدایت بشر است.

183) طه، 50.

راه مستقیم  راه مستقیم، راه خداست. «انّ ربّى على صراطٍ مستقیم»(184)
 * راه مستقیم، راه انبیاست. «انّك لَمِن المرسلین على صراطٍ مستقیم»(185)
 * راه مستقیم، راه بندگى خداست. «و أنِ اعبدونى هذا صراط مستقیم»(186)
 * راه مستقیم، توكّل وتكیه بر خداست. «مَن یعتصم باللّه فقدهُدىَ الى صراط مستقیم»(187)
 * راه مستقیم، یكتاپرستى و تنها یارى خواستن از اوست.(188)
 * راه مستقیم، كتاب خداوند است.(189)
 * راه مستقیم، راه فطرت سالم است.(190)

184) هود، 56.
185) یس، 3 - 4.
186) یس، 61.
187) آل‏عمران، 101.
188) بنا بر اینكه الف و لام در «الصراط» اشاره به راه یكتاپرستى در آیه قبل باشد.
189) با توجه به روایتى در تفسیر مجمع‏البیان، ج‏1، ص‏58.
190) باتوجه به روایتى در تفسیر صافى، ج‏1، ص‏86.