معرفی استان اردبیل

هنر پيشگي ، اين هنر در اردبيل معمول بود ولي هنر پيشگي، به مفهومي كه امروز در اين كار مرسوم است، موجود نبود.كساني كه استــعداد چنين كاري داشتند غالباً آنرا بصورت نقالي و معركه گيري بروز مي دادند و در شبيه‌‌هائي هم كه در عــــــزاداريهاي مذهبي برپا مي داشتند از اين قبيل اشخاص استفاده مي كردند. نقالها كساني بودند كه در قهوه خانه‌ها داستانهاي گذشته را با مهارت خاص و حركات دست و پا براي مشتريان بيان مي كردند. شركت كننــــــــدگان و شنوندگان اين مجالس را غالباً دهقاناني تشكيل مي دادند كه متاعي را از ده مي آوردند و پس از فروش آنها براي استراحت و صرف چاي و غذا بقهوه خانه مي آمدند. خود اردبيليها رفتن به قهوه خانه را امري ناپسند مي‌دانستند و قهـــــوه نشيني را سبكسري و بي پايگري خانوادگي مي پنداشتند.
از شبيه خوانان هنرمند يكقرن پيش اردبيل مرد دانشمندو هنرمندي بنام ‹حاج حسين› معروف است كه چون همواره در نقش ‹شمر› ايفاي وظيفه مي نمود از اين رو به ( شمر حسين) شهرت داشت و پيرمرد ديگري بنام ‹ساري بالتاچي› نيز ، كه با هيبت خاصي در كالسگه‌اي مي نشست و نقش ‹عمرسعد› را بازي ميكرد در آن زمان چهره شناخته شده‌اي بود. شبيه خوان معروف ديگري كه نقش شمر را بازي مي كرد مرحوم مرتضي دلجو نوه حاج ميرزا محسن مجتهد بود.