سرعظیم

از نورجمال تو، زمین زیبا شد              از دیدن تو،کل جهان شیدا شد

خورشید،برای دیدنت کرد طلوع          درعرش وفلک،ولوله ای پیداشد

مه روی چوماه تو،تماشامی کرد          ازحال تو ماه هاشمی،جویاشد

آن لحظه ستارگان،مشوش بودند        یک گل به وجود آمده و مولا شد

از سطوت تو ،کاخ مدائن لرزید           در کاخ ستم،قیا متی برپا شد

آتشکده ازهیبت تو،گشت خموش       روشن زجمال ماه تو،دل هاشد

آن قصه که راویان حق،می گفتند      با آمدنت،حبیب دل،معنا شد

ای واسطه ی فیض خداوند کریم       چشم دل ما،به لطف توبیناشد

ای رحمت بیکران حق،ازنفس ات      هر مرده دلی،ازدم تواحیاشد

مارا زکرم همیشه بنواخته ای          این موهبت ناب،زتواهدا شد

صدشکرهدایتگرما، بودی تو             دین و دل مابه دست تویغماشد

ازچشمه جوشان توای سرعظیم        جوشیدازآن چشمه،به مااملاشد

تفسیر نگاه  تو،معمائی بود              یعنی گل باغ مصطفی زهراشد

زهرابه جزازعلی همانندنداشت         زهرا به علی،علی به اوهمتاشد

ازوصلت دو گوهررخشان وجود         ازپرده غیب،یازده گل،وا شد

مجموعه عشق،چون فراهم آمد        قانون مدون خدا، مبنا شد

چون شعرخمیرمایه اش،بودخلوص   تردید مکن،که شعر توامضاشد