گاهى بعضى از آدم ها مى شوند مُسَكِن زندگى ما

تمام درد هايمان را با بودنشان فراموش ميكنيم

اولين پناهمان مى شوند در لحظه هايى كه خوب نيستيم

هر ٨ ساعت،هر ٦ ساعت، هر ١ ساعت

مُدام آن ها را وارد زندگيمان ميكنيم

درست است ؛خوب مى شويم، درد هم يادمان ميرود

اما فكر بعدش را هم بكنيد 

روزى كه شايد مُسَكِنى نبود

يا حتى روزى كه به دُز مسكن هميشگيمان عادت كرديم و خوب نشديم

زندگى اى كه به مسكن عادت كرد،

ديگر به تنهايى از پس درد ها بر نمى آيد

#الف_كاف