بخش اول:وظائف بانوان.......

بنابراين صلاح خانواده در اينست كه مرد را به عنوان بزرگ وسرپرست‏خانواده بشناسند و بانظر و صلاحديد او كار كنند،اين موضوع‏بدانمعنا نيست كه مقام زن كوچك شده باشد بلكهحفظ نظم و انضباطمنزل چنين اقتضائی را دارد،اگر خانمها احساسات خام و تعصبهایبيجارا كنار بگذارند وجدان خودشان نيز بدين موضوع قضاوت ميكند.

خانم...ميگويد:ما در ايران رسم خوبی داشتيم كه متاسفانه به‏تدريج‏خلل يافته است.سنت اينبود كه هميشه مرد در خانواده ايرانی‏رئيس خانواده بود ولی امروز وضع منزل متزلزل شده وخانواده در موردانتخاب رئيس سرگردان مانده است.ولی بهتر است زن امروزی كه دربسياریاز موارد اجتماعی حقی برابر با مرد يافته است در خانه مرد را به‏عنوان رئيس قبول داشتهباشد...بايد به همه كسانی كه ميخواهند ازدواج‏كنند اين فكر قديمی توصيه شود كه وقتیقدم به خانه بخت ميگذارند بالباس عروسی وارد خانه شوهر شوند و با كفن خارج شوند (6) ».

البته اين مطلب هست كه گرفتاريهای زندگی و مشاغل روزانه مردغالبا اجازه نميدهد كه درتمام امور خانواده دخالت كند و در واقع می‏توان‏گفت كه قسمت عمده كارها عملا در اختياركدبانوی خانه است و اكثريت‏قريب به اتفاق كارها بر طبق ميل و اراده او انجام ميگيرد ليكنبه هر حال‏حق حاكميت و سرپرستی مرد بايد محترم شمرده شود.اگر در جايی اظهارعقيده ودخالت كرد و لو در امور جزئی خانه‏داری باشد نبايد در مقابل‏پيشنهادش استقامت‏بخرج دادو بدينوسيله حق حاكميت او را مورد انكارقرار داد،و الا به شخصيتش لطمه وارد شده خودشرا مسلوب الاراده‏و همسرش را يك زن بی‏ادب و حق نشناس و لجباز حساب ميكند،اززندگیدلسرد و به همسرش كم علاقه ميشود.چون شخصيتش جريحه‏دارشده ممكن است در صددتلافی و انتقام بر آيد و حتی در مقابل خواسته‏های‏بجا و معقول همسرش سر سختی نشاندهد.

رسول خدا صلی الله عليه و آله فرمود:«زن خوب به حرف شوهرش‏گوش ميدهد و مطابقدستوراتش عمل ميكند». (7)

زنی از رسول خدا پرسيد:«زن نسبت‏به شوهرش چه وظيفه‏ای‏دارد؟فرمود:بايد از وی اطاعتكند و از فرمانش تخلف ننمايد (8) ».

پيغمبر اسلام صلی الله عليه و آله فرمود:«بدترين زنها زن لجباز ويك دنده است (9) ».

رسول خدا فرمود:«بدترين زنها كسانی هستند كه هم نازا و هم كثيف و لجباز و نافرمانباشند (10) ».

خانم گرامی،شوهرت را به عنوان بزرگ و سرپرست‏خانواده‏بپذير،با نظر و مشورت وی كارهارا انجام بده،از دستوراتش تخلف‏نكن،اگر در كاری دخالت كرد در مقابلش سرسختی نشاننده،و لو اينكه‏از امور خانه‏داری باشد كه تو بهتر از آن اطلاع داری،شوهرت را عملايك فردمسلوب الاختيار قرار نده،بگذار گاه گاه در كارها دخالت كند وبدين رياست صوری دلخوشباشد،موضوع رياست او را عملا به‏فرزندانت نشان بده،به آنها تذكر بده در كارها از پدرشاناجازه بگيرند واز فرمانش تخلف ننمايند.از كودكی آنها را بدين رفتار عادت بده تا حرف‏شنو وفرمانبردار و با ادب بار آيند،و احترام تو و شوهرت محفوظ بماند.

در سختيها سازگار باش

دنيا برای هيچكس يكسره نميرود،و چرخ روزگار هميشه بر طبق‏دلخواه نمی‏چرخد،زندگیهزاران نشيب و فراز دارد،ممكن است انسان‏به بيماری سختی مبتلا شود،ممكن است‏بيكار وخانه‏نشين گردد،ممكن‏است مال و ثروتش را از دست داده تهيدست‏شود،و صدها از اينقبيل‏حوادث كه برای همه كس امكان وقوع دارد.

زن و شوهری كه دست‏بيعت را به هم داده پيمان زناشويی را امضاميكنند بدان منظور استكه در همه حال با هم و يار و غمخوار همديگرباشند،بايد پيمان زناشويی چنان استوار و رشتهالفت و محبت‏به قدری‏نيرومند باشد كه در همه حال بر سر عهد و پيمان خويش باقی بمانند،در خوشی و ناخوشی با هم باشند،در بيماری و سلامتی،در حال وسعت وتنگدستی با همباشند.

خانم محترم،اگر روزگار با شوهرت نساخت و تهيدست‏شد مباداغمی بر غمهايش بيفزايی وبنای ايراد و ناسازگاری را بگذاری.اگر به‏بيماری سختی مبتلا شد و مدتی در خانه يابيمارستان بستری گشت رسم‏وفاداری و انسانيت چنان است كه مانند سابق بلكه بيشتراظهار محبت‏نموده با كمال صفا از وی پرستاری كنی،از پرستاری و خرج كردن دريغ‏نكن،اگرشوهرت ندارد ليكن تو داری باز هم از اموال خودت برای بهبوداو خرج كن،اگر تو مريضميشدی او تا قدرت داشت از مال خودش برای‏معالجه تو صرف ميكرد تا بهبود حاصل كنی،اكنون كه او ندارد ليكن توداری آيين وفاداری و عاطفه اقتضا دارد كه اموالت را در راه اوصرف‏كنی،اگر در اين موقعيت‏حساس بدادش نرسيدی ترا يك زن بی‏وفا وخودخواهیمی‏شمارد كه مال دنيا را بر وجود شوهر ترجيح ميدهد،در اينصورت مهر و علاقه‏اش نسبت‏بهتو كم ميشود،و حتی ممكن است‏به‏قدری دلسرد شود كه ترا لائق مقام همسری ندانستهطلاق را ترجيح دهد.

به داستان زير توجه فرماييد:

«مردی...به دادگستری آمده بود تا همسرش را طلاق گويد.اظهارداشت:بيمار بودم دكترگفته بود بايد تحت عمل جراحی قرار گيرم.از زنم‏خواستم پس‏انداز خود را به عنوان وام دراختيارم بگذارد حاضر نشد و ازخانه من قهر كرد.ناچار در يك بيمارستان دولتی تحت عملجراحی قرارگرفتم و اينك كه بهبود يافته‏ام محال است‏با او زندگی كنم.چون پول را برمنترجيح داد و چنين زنی را نمی‏توان يك همسر ناميد (11) ».

هر فرد با وجدانی تصديق ميكند كه حق با مرد مذكور بوده است.

چنين زن خودخواهی كه در يك چنين موقعيت‏حساسی كه جان شوهرش‏در معرض خطربوده حاضر نشده پس‏انداز خويش را برای نجات‏شوهرش خرج كند،او را رها كرده و به خانهپدرش رفته لايق مقام محترم‏همسری نيست.

خانم محترم،مواظب باش در چنين مواقعی انسانيت و عاطفه را ازدست ندهی،اگر شوهرتبه بيماری سختی مبتلا شد كه تا آخر عمردامنگير اوست‏يا به زندان محكوم شد مبادا با زورقانون طلاق بگيری و اوو فرزندانت را تنها و بی‏سرپرست رها كرده كنار بكشی،آياوجدانت‏راضی ميشود كه شوهر بيچاره‏ات را كه در ايام خوشی با هم بوده‏ايد اكنون‏كهدرمانده گشته تنها رها كرده بروی؟از كجا كه خودت چند روز ديگر به‏همين بليه گرفتارنشوی؟بر فرض اينكه طلاق گرفتی و شوهری هم پيداكردی از كجا كه برايت‏بهتر بشود؟دست از خودخواهی و هوسبازی‏بردار.از خود گذشتگی و فداكاری بخرج بده،عاطفه و وجدانداشته باش،برای رضای خدا و برای حفظ حيثيت و شرافت‏خودت با شوهر وفرزندانت‏به هرحال بساز،بردباری و صبر داشته باش،فرزندانت راخوب تربيت كن و عملا به آنها درسفداكاری و سازگاری بياموز،ومطمئن باش كه در دنيا و آخرت بهترين پاداش را خواهی داشت،زيرا اين‏عمل تو بهترين مصداق شوهرداری است كه در رديف جهاد قرار داده شده‏است.

پيغمبر اسلام صلی الله عليه و آله فرمود:«جهاد زن در اينست كه‏خوب شوهرداری كند (12) ».