پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 8:10 PM
تاریخ: 1362/02/18
بسم الله الرحمن الرحیم
قبلاً تشکر می کنم از آقایان علما و مؤمنین که در اینجا تشریف دارند و برای زیارتشان ما موفق شدیم. از اموری که باید توجه به آن کرد این است که انقلاب اسلامی یک نوآوردهایی دارد که سابقه ندارد.
بعد از انقلاب یک گروه هایی پیدا شدند و یک جمعیت هایی که نظیر اینها در تاریخ گمان ندارم سابقه داشته باشد. همین گروه امداد و کمیته امداد، من نشنیده ام که در یک کشوری یک همچو کمیته ای باشد که همشان صرف رسیدگی به فقرا و مستمندان و دهقانانی که در دور افتاده ء شهرها قرار گرفته اند و محرومان جامعه و همین طور نهادهای دیگر از قبیل پاسدار، کمیته و امثال اینها، بسیج. اینها یک نوآوردهایی است که به برکت اسلام و تعهد ملت ما به اسلام پیدا شده است و بیسابقه است.
بیسابقه است که به مجرد اینکه انقلاب می شود یک عده ای به نام پاسدار، یک عده ای به نام کمیته، یک عده ای به نام بسیج برای امنیت داخلی و مرزها از خود مردم جوشش کنند و بیسابقه است که در یک کشوری خود مردم و خود علما و مؤمنین یک کمیته ای به اسم کمیته ای برای امداد داشته باشند که همشان این باشد که فقرا و مستمندان را در سراسر کشور رسیدگی کنند و امداد کنند. اینها برکات اسلام است و این گروه های عزیز و کمیته ها و همین طور این کمیته امداد یک عمل بسیار لطیف ظریف شریف دارند که با این عمل انشاءالله می توانند ریشه فقر را از سرتاسر کشور به امداد ملت بزرگوار ایران و به همت دولت بزرگوار ایران، این ریشه را از بیخ و بن بکنند. و عمل شما آقایان در سرتاسر کشور عمل بسیار شریف خداپسندی است که مورد عنایت خدای تبارک و تعالی خواهد بود. خداوند تبارک و تعالی به فقرا و به مستمندان و به محرومان آنقدر عنایت دارد که معلوم نیست به قشر دیگر اینقدر عنایت داشته باشد.
و شما کاری را متکفل شدید و انجام کاری را به عهده گرفتید که مورد عنایت خاص خدای تبارک و تعالی است. و البته باید این توجه را به آقایان عرض کنم، گرچه خودشان توجه دارند که باید
این عمل با یک ظرافتی انجام بگیرد که مستمندان، محرومان خیال نکنند که آنها از باب اینکه در صف پائین جامعه واقع شده اند مورد امداد واقع شده اند. آنها در صف مقدم جامعه اند. مستمندان و فقرا و دور افتاده ها در صف مقدم جامعه هستند و همین ها و همین زاغه نشینان و همین حاشیه نشینان و همین محرومان بودند که این انقلاب را به ثمر رساندند. اینها بودند که از همه چیز خودشان در راه اسلام عزیز در رژیم سابق گذشتند و الان همه مشغولند. همین ها هستند که الان در جبهه ها مشغول به فداکاری هستند و جوان های همین هاست که در سرتاسر کشور، داخل و در خارج کشور مشغولند برای تایید اسلام. و ملت شریف ایران قدر یک همچو جوانان و قدر یک همچو خانواده هائی که این جوانان را تحویل جامعه داده اند می داند و عمده این است که در پیشگاه خدای تبارک و تعالی یک درخشندگی خاص این افراد دارند. اگر نبودند این محرومان جامعه که دلبستگی به این دنیا به آنطوری که بالاتری ها به خیال خودشان دارند، اگر نبود این همت این محرومان و همت این روستائیان و همت این جنوب شهری ها، اگر نبود این، نه رژیم سابق ظلمش از بین رفته بود و نه ما در مقابل مشکلات توانستیم مقاومت کنیم. همه اینها از برکات اینهائی هستند که شما به امداد آنها برخاسته اید و آنها لایق این هستند که ما با تواضع به خدمت آنها برویم و برای آنها خدمت کنیم. همه ما خدمتگزار آنها باید باشیم. آنها به ما منت دارند که ما را از این قیدی که ابرقدرت ها به دست و پای ما بسته بودند نجات دادند. آنها بر کشور ما منت دارند که اسلام عزیز را در این کشور حاکم کردند. ما و شما برای آنها کاری نمی کنیم، آنها ما را رساندند به آنجائی که بتوانیم در مقابل همه قدرت ها بایستیم و سرفراز باشیم که ما نه در طرف شرق هستیم و نه در طرف غرب هستیم و نه احتیاجی به وابستگی آنها داریم. ما یک ملت مستقل هستیم. یک کشور مستقل آزاد و سرفراز هستیم که تمام ریشه های فساد را کنده ایم، یا انشاءالله اگر یک ریشه های پوسیده ای هم مانده است، می کنیم و این به برکت همین محرومان است. همین زاغه نشینانی که من یادم نمی رود که وقتی در تلویزیون دیدم از یک خانه ای از این زاغه ها یک عده ای پیرمرد و پیرزن و بچه و اینها بیرون آمدند و یکی از آنها پرسید که کجا می روید، گفتند می رویم تظاهر، تظاهرات. همین ها بودند که ناهار روزشان و شام شب شان را نداشتند، لکن با همت والای خودشان، با آن قدرت معنوی الهی خودشان در آن رژیم بیرون آمدند و شهید دادند و فاتح شدند و در جمهوری اسلامی هم همین ها هستند که پشتیبانی می کنند و در جبهه ها و پشت جبهه ها محکم ایستاده اند. البته همه قشرهای ملت باید ما بگوئیم که اینها از مستضعفان بودند، برای اینکه دولت های قوی ما را به استضعاف کشیده بود و همه ملت های عالم را به استضعاف کشیدند. در زمان رژیم سابق همه قشرها در نظر آنها مستضعف بودند و باید فرمانبردار باشند، از قشر روحانی گرفته تا بازاری تا روستائی تا همه افرادی که سرتاسر کشور هستند. امروز همه اینها از آن قیدها آزاد شدند و برای خاطر همین که این محرومان و مستضعفان و دیگر قشرها قیام کردند، نهضت کردند و نترسیدند از هیچ چیز و خدای تبارک و تعالی آنها را امداد کرد و به امدادهای غیبی و جلوه های معنوی و پشتیبانی حضرت ولی عصر اروحناله الفداء ما را رسانده اند به اینکه آزاد شدیم. پس آنها به ما منت دارند و ما باید
خدمت به آنها بکنیم، دولت باید خدمتگزار آنها باشد.
کسانی که دارای یک چیزهائی هستند که می توانند به اینها خدمت کنند اینها هم انصاف اقتضا می کند که خدمت کنند و در این چیزی که در بانک ذکر کردند که قرار دادند به اینجا، خدمت کنند، که این خدمت برای آنها جاودان است و اموال برای آنها نمی ماند. آنچه که ماند آن جهات معنوی است که انسان در کارش انجام می دهد، جهات معنوی که یکی از بزرگترین جهات معنوی خدمت به خلق الله است، خدمت به انسان های محروم است. این است که برای انسان جاودان می ماند و در عالم دیگر به درد انسان می خورد. اموالی که انسان بگذارد و برود به درد انسان نمی خورد. اموالی که پیش بفرستد به درد انسان خورد. و امیدوارم که آنهائی که دارای یک مکنتی هستند توجه داشته باشند که به این مستمندان که ولی نعمت ما هستند رسیدگی کنند و به این حساب که ذکر کردند کمک کنند تا اینکه ریشه این محرومیت انشاءالله به همت والای همه کشور و همه علما و غیر علماء این ریشه فاسد از بین برود و همه افراد این ملت یک زندگی متوسطی که باید داشته باشند، داشته باشند و با راحتی به خدمت به اسلام مشغول باشند.
و امیدوارم که انشاءالله آسیبی از ناحیه فاسدها به این کشور وارد نشود. و ملاحظه می کنید که مدتی است که دولت ایران از سازمان ملل خواسته است که نماینده ای بفرستند که این جنایاتی که این رژیم بعث ملحد به دزفول و به سایر شهرهای ما، پلدختر و اینها وارد کرده اند، ملاحظه کنند، و اثری از این پیدا نشده است که تا حالا یک همچو کاری بکنند و توقع هم نیست که بکنند. آنها، وقتی که منافقین و امثال آنها یک مطلب دروغی می گویند که الان روزی صدها نفر را در خیابان ها، بچه کوچک را می کشند و در اوین چه می کنند و اینها، آنها مستندشان را قول یک دشمن اسلام قرار می دهند و هیاهو می کنند و اطلاعیه و اینها دهند، لکن حاضر نیستند که یک نماینده بفرستند که ببینند اینها با این شهرهای ایران چه کردند، اینها با خوزستان چه کردند. اینهایی که می گویند که ما عرب هستیم و به اصطلاح غیرت عربی داریم، با این ملت عرب چه کردند، با این ملت مسلم چه کردند، با این کردها چه کردند. حاضر نیستند این کسانی که ادعای طرفداری از حقوق بشر کنند، حاضر نیستند گوش کنند به حرف این مظلومانی که زیر ستم این ظالم به دستیاری امریکای جابر ظالم که تمام گرفتاری های ما با دست اوست، حاضر نیستند که رسیدگی کنند که چه شده است. از آن طرف برای ما اطلاعیه صادر می کنند و اعلامیه صادر می کنند و محکوم می کنند. و ما نه به آن محکومیتش ترتیب اثر می دهیم و - به این - نه به این نیامدن.
من ثانیاً از آقایان تشکر می کنم که در این خدمت بسیار شریف و بزرگ همت گماشتید. و
برادران عزیز خودتان را - نگذارید - که اینها در طول تاریخ اینها محروم بودند، اینها مظلوم بودند، نگذارید که اینها باز محرومیت بکشند. در رژیم اسلامی نباید محرومیت بکشند اینها، باید نجات پیدا کنند اینها هم از محرومیت. و همت بزرگتان در این باشد که آن روستاهای دور افتاده ای که هیچ نداشتند در زمان سابق و بحمدالله الان بسیاری از کارها در آنجاها شده است، لکن همت تان در این باشد که به آنها بیشتر برسید و به آنها بیشتر خدمت کنید. خداوند تعالی همه شما را انشاءالله توفیق بدهد و دست ستمکاران را از سر مظلومان جهان قطع کند و خدای تبارک و تعالی از نور هدایت خودش نصیب همه ما بفرماید.
والسلام علیکم و رحمه الله
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
