پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 7:38 PM
تاریخ: 1359/11/15
بسم الله الرحمن الرحیم
دستجات مختلفی که امروز اینجا تشریف دارند و در بین آنها بعض معلولین هم مشاهده می شوند، اینها چون جمعیت های، دستجات زیادی هستند، من نمی توانم به اسم هر یک صحبت کنم، من چون مزاج کم دارم از این جهت چند کلمه ای به طور کلی با شما آقایان در میان می گذارم. یک مطلب مهمی که باید کارگران کارخانه ها، کارگران معادن و همه کارگران در هر جا که هستند و کارمندان در هر جای کشور هستند، توجه به آن بکنند و آن این است که نظم را در هر جا که هست مراعات کنند. اگر در یک کارخانه ای که در یک معدنی در یک اداره ای بنا باشد که با بی نظمی بخواهند انجام عمل کنند، این بی نظمی موجب این می شود که آنها نتوانند به وظایف اسلامی خودشان، به وظایف ملی خودشان عمل کنند. پس لازم است که همه کارگرها و کارمندان به یک نظم خاصی و با گوش کردن به آنهائی که در رأس هستند عمل کنند که به نتیجه مطلوب انشاءالله برسند. شما می دانید که ما در ظرف قریب به پنجاه سال، تمام این کارخانجاتی که ما داشتیم و تمام این معادنی که ما داشتیم در خدمت ملت نبوده است بلکه زحمت را ملت ما کشیدند و عملگی را آنها کردند و منافع را دشمنان آنها بردند. شماها در معادن، با آن سختی ها و با آن زحمت ها کار کردید و کارگران معدن نفت با آن رنج ها و زحمت ها کار کردند، نتیجه کارهای همه را دشمن های همین ملت بردند. امروز که کشور شما مال خود شماست و منافع کشور شما برای خود شما و ملت شماست نباید با آن روز مقایسه کنید. امروز وظیفه است برای همه ما که برای این کشور خدمت کنیم و اقتصاد این کشور را به پیش ببریم تا محتاج به دیگران نباشیم. این اختصاص به کارگرها یا کارخانه های خاصی ندارد، تمام سراسر کشور، آنهایی که مشغول یک کار تولیدی هستند، اینها تمام، امروز هر کاری بکنند برای کشور خودشان و برای ملت خودشان است و باید با کمال فداکاری کارها را انجام بدهند و حفظ نظم را در همه جا بکنند و اگر خدای نخواسته کسانی که می خواهند در این کارخانه ها یک جنجالی بپاکنند، آنها را نپذیرند و از تبلیغات سوء آنها بر حذر باشند. امروز هر دعوت به بیکاری و کم کاری و هر دعوت به اعتصاب، خیانت به این کشور است و خیانت به جمهوری اسلامی. امروز مثل دیروز نیست که دعوت می شدید
شما به اعتصاب. آن اعتصاب سرنوشت ساز بود و آن کم کاری سرنوشت ساز بود، شما را می گفتند که اعتصاب کنید تا چپاولگران را از کشور خودتان دور کنید و بحمدالله عمل کردید و به نتیجه رسیدید. امروز عکس آن روز است، دعوت به اعتصاب، دعوت به کم کاری، دعوت به جنجال، دعوت به کارهای مخالف اسلام، به ضرر خود شما و به ضرر کشور شما هست. پس شما باید بیدار باشید و همه کارکنان و کارمندان در هر جای از کشور هستند باید بیدار باشند که دعوت های به اعتصاب را، دعوت های به کم کاری و بیکاری را، دعوت های به جنجال و امور خلاف نظم را نپذیرند، کنار بزنند آن اشخاصی را که می خواهند شما برای ملتتان کار نکنید. این یک امر کلی است برای همه شما.
و اما مطلب دیگری که مهم است و من کراراً تذکر داده ام و امروز هم تذکر می دهم این است که ما امروز در حال جنگ هستیم، در حال جنگ با ابرقدرت ها هستیم و اگر چنانچه ما که در حال جنگ هستیم و دشمن های ما می خواهند ملت ما را به اسارت بکشند و تمام سران را از بین ببرند، باید این ملت با هم اجتماع کنند و همان وحدتی که در اول انقلاب بود و نتیجه بزرگ آن را دیدید، باز هم حفظ کنند. اینطور نباشد که گروه های مختلف، احزاب مختلف و اشخاص مختلف در یک موقعی که ما همه احتیاج به وحدت کلمه داریم، اختلاف ایجاد کنند، تشنج ایجاد کنند. البته آنهائی که می خواهند این نهضت را و این انقلاب را از بین ببرند و کشور ما را می خواهند به حال زمان طاغوت برگردانند، آن کنار نشستند و اشخاص که در داخل هستند، آنها را وادار به عمل هایی می کنند و نوشته هائی می کنند و گفتاری می کنند که در این انقلاب اختلاف واقع بشود و ملت های ما و ملت بزرگ ما طایفه های مختلف بشوند، یک طایفه به اسم یک گروه تظاهر کنند و یک طایفه به اسم یک گروه دیگر. این از اموری است که القاء شده است به اشخاص یا گروه ها و شاید خودشان هم مطلع نیستند. شیاطینی که در خارج نشستند و نقشه کشیدند برای نابودی همه ما خود ما را وادار می کنند که تیشه به ریشه خودمان بزنیم. اگر کسانی توجه به این معنا داشته باشند که در صدر مشروطیت که احزاب مختلف پیدا شد، دنبال آن پیروزی که ملت پیدا کرده بود، این احزاب مختلف به جان هم افتادند و این کشور را تباه کردند، شما گمان نکنید که احزابی که در ممالک دیگری هست، در صدر مشروطیت در انگلستان بود آن احزاب و با همان کاری که آنها می کردند و حزب بازی می کردند ماها را به اختلاف می کشیدند و خود آنها با هم دشمنی نداشتند. هیچ حزبی بر ضد مصالح کشور خودش عمل نمی کرد، اگر با هم، هم اختلاف سلیقه یا اختلاف رویه داشتند، عاقلانه بود، با حساب بود، اینطور نبود که یک دسته، دسته دیگر را آنچنان تضعیف کنند که کشورشان آسیب ببیند. مع الاسف همان احزابی که در آنجا بودند به ما نمایش می دادند که کشور باید احزاب داشته باشد و احزاب هم باید مخالف با هم باشند و ما را و احزاب ما را روبروی یکدیگر قرار می دادند و به ضرر هم صحبت می کردند و به ضرر هم قلمفرسایی می کردند و نتیجه این شد که به ضرر کشور بود. طرز احزاب در سایر کشورهای بزرگ و از قبیل شوروی (اگر باشد
احزابی در آن) و در، از قبیل انگلستان، فرانسه، آمریکا، با وضع احزاب در مملکت امثال ما مختلف است. هیچ وقت نخواهید دید که دو حزب در آمریکا باشد که یکیشان یا هر دویشان بر خلاف مصلحت آمریکا عمل کنند. شما دیدید که در همین چند وقت، چند روز این مخالفتی که بین دو حزب در آمریکا بود و می خواستند یک دسته ای را یک نفر برای خودشان رئیس جمهور کنند آن دسته هم یکی دیگر را، بعد از آنکه آن یکی برد قضیه را و رئیس جمهور شد، آن حزب دیگر نیفتادند به جان او و کارشکنی کنند، تبریک گفتند و بلا اشکال مشغول خدمت هستند برای کشور خودشان و با وحدت کلمه کشور خودشان را پیش می برند، اما در ممالکی که توجه به مسائل ندارند و دیدهای سیاسی ندارند، اینها اگر چنانچه گروه هائی درست کنند یا احزابی درست کنند، اینطور نیست که بعد از آنکه کاندید یک حزبی در یک امری پیش برد دیگران بیایند تبریک بگویند و کمک کنند او را، دیگران مخالفت می کنند و کارشکنی می کنند. باید این ملت بیدار بشود، باید این سران و دولتمردان شم سیاسی پیدا کنند، اینها شم سیاسی ندارند، توجه به مسائل و مسائلی که برای حفظ این کشور است ندارند، اینها را اشخاصی که تعهد به اسلام ندارند، تحریک می کنند چه از خارج و چه از داخل و به جان هم می اندازند و برخلاف مصالح کشور خودشان عمل می کنند. من نمی خواهم یک مثلی که معروف است بگویم لکن مثل ما، نظیر همان مثل معروف است که ما را، کشور ما را، ملت ما را به اسارت می خواهند ببرند و خود ما کمک می کنیم به این اسارت خود ما به روی هم پنجه می اندازیم، خود ما جدیت می کنیم که مملکت خودمان را ضعیف کنیم، خود ما در جبهه بندی هایمان تضعیف روحیه های ارتش و روحیه های کارکنان و روحیه های کارمندان هست و این بزرگترین خطائی است که ما داریم ما اگر اختلاف سلیقه داریم، اختلاف بینش داریم، باید بنشینیم و با هم در محیط آرام صحبت کنیم و مسائل خودمان را به میان بگذاریم و حل کنیم، با تفاهم مسائل را حل کنیم، نه اینکه جبهه گیری کنیم، یکی یک طرف بایستد با دارو دسته خودش و یکی یک طرف بایستد با دارو دسته خودش و کوشش کنند در تضعیف یکدیگر و کوشش کنند در تضعیف کشور اسلامی. اینها برای این است که تعهد اسلامی نیست و دید سیاسی هم نیست. شماها اگر مسلم هستید، با احکام اسلام عمل کنید و اگر خدای نخواسته تعهد اسلامی را قبول ندارید، با دید سیاسی مسائل را حل کنید و این کارها که انجام می گیرد و این قلم ها و این قدم ها و این گفتارها از سیاست به دور است و با یک دید غیر سیاسی و غیر اسلامی است. من به سراسر کشور، به سراسر ملت هشدار می دهم که اگر چنانچه از این اختلاف اندازها پیروی کنید، هر کس باشد، مملکت شما به دامن آمریکا می افتد.
اگر چنانچه ملت اشخاصی را دید، گروه هائی را دید که بر خلاف مصالح کشور دارند جبهه گیری می کنند و این طایفه، آن طایفه را می کوبند و آن طایفه، آن طایفه را، تکلیف شرعی ملت این است که از آنها اعراض کنند و آنها را پذیرا نباشند. شماها توجه باید داشته باشید که آن ناطق یا آن قلمزن که دارد صحبت می کند، چه می گوید، کی را تضعیف می کند، جز ملت خودش را؟ و جز ارگان های دیگر را؟ شما روزنامه هائی را که می بینید، می بینید که میدان جنگ شده است با قلم های غیر
اسلامی. معلولین ما الان در اینجا نشسته اند و هزاران معلول دیگری ما در اطراف کشور داریم و هزاران شهید از ما داده شده است، فداکاری کردند و ما نشستیم در منازل خودمان و با نیش قلم و نیش زبان به هم طنز می گوئیم، با هم جنگ می کنیم. بزرگان یک کشور (اگر بزرگی باشد) باید تعلیم بگیرند از این پیرزن های اطراف کشور و از این جوان ها و بچه های اطراف کشور. بدانید که آنها متعهد به اسلامند و آنها پشتیبانی این ملت را می کنند. شما در تلویزیون ملاحظه کنید که این قشرهائی که خدمت می کنند الان برای جنگ و برای جنگزدگان و اینها از کدام قشر کشور هستند، جز اینکه از همان مستمندان، از همان درجه هائی که شماها آنها را تضعیف می دانید و در نظر شما مستضعف هستند، اینها هستند که از اول پیروزی را به دست آوردند و شما را به مسند حکمفرمائی نشاندند و اینها هستند که امروز دنبال این هستند که کشور شما را پیروز کنند و شماها دانسته یا ندانسته دنبال این هستید که کشور خودتان را تباه کنید. تضعیف هر قشر از اقشار و هر شخص از اشخاص که در امروز مشغول به کار هستند و یک خدمتی هستند، کمک کردن به دشمن های اسلام است. ملت باید خودش توجه کند و به تحریکات گوش ندهد و به چیزهائی که اشخاص برخلاف هم می گویند، گوش ندهد و محکوم کند اشخاص یا گروه هائی را که برخلاف مصلحت اسلام یکدیگر را تضعیف می کنند و برخلاف مصلحت کشور به هم پنجه می زنند. بزرگ ها (اگر بزرگ باشند) توجه کنند و تعلیم بگیرند از این توده جمعیت، از این قشرهای بزرگ جمعیت که آنها الهی هستند و برای خدا کار می کنند. تعلیم بگیرند از این جوان هائی که گریه می کنند که من دعا کنم شهید بشوند، تعلیم بگیرند از این سربازانی که در مرزها فداکاری می کنند و خون خودشان را فدای اسلام و کشور اسلامی می کنند. فردا همه شما در پیشگاه خدا و در پیشگاه ملت ها مسؤول هستید، مسؤول کشته های ما، مسؤول خون های به ناحق ریخته ما. ما از صدام توقع نداریم که، در کنفرانس طائف آن لاطائل ها را بگوید. ما از بعض سران کشورهای به دست آنها افتاده و آن سرانی که در زمان شاه طرفدار شاه بودند و در جنایات شاه شریک بودند و امروز در جنایات صدام شریک هستند، از آنها توقعی نداریم. آنها روی فطرت غیرانسانی خودشان عمل می کنند، آنها به جای اینکه دور هم که نشسته اند برای اسلام فکر کنند و برای کشورهای اسلامی فکر کنند و برای فلسطین فکر کنند و برای نهضت اسلامی ما فکر کنند دنبال اینند که یک کشور اسلامی که می خواهد تمام مسائلش اسلامی باشد و می خواهد احکام اسلام را جاری کند در این مملکت، نقشه بکشند و طوائف مختلف را به جان هم بریزند، نقشه بکشند و برادران سنی و شیعه را به روی هم وادار کنند. ما از آنها توقع نداریم، فطرت شیطانی آنها این عمل را اقتضا دارد. اما، ما از دوستان خودمان، از اولادهای این ملت، از اشخاصی که گوشت و پوستشان در این ملت و در این کشور پرورش یافته، از آنهائی که مصالح این کشور مصلحت خودشان است و مفاسد این کشور مفسده خودشان هست، ما از آنها رنج می بریم، ما از آنها توقع داریم. ما توقعمان این است که شما همه به فکر این خون های به ناحق ریخته باشید، به فکر این معلولین عزیز ما باشید، به فکر این آوارگان جنگ باشید و به فکر پیشرفت اسلام، نه به فکر اینکه من باید و تو نباید، من هستم و تو نیستی.
شما باید توجه داشته باشید که هر قشری از این کشور تضعیف بشود، هر شخصی که در این کشور مسؤول کاری است تضعیف بشود، هر ارگانی که در این کشور مشغول خدمت هست تضعیف بشود، این تضعیف، تضعیف همه هست و این انتحار است، بدون اینکه گوینده و نویسنده توجه داشته باشد. این روزنامه هائی که هر کدام به جان هم افتاده اند و یک راهی را دارند باز می کنند برای انتقاد از کشور، برای انتقاد از جمهوری اسلامی، برای انتقاد از گروه ها یا اشخاص، اینها شیاطینی هستند و قلم ها در دست شیاطین است و خودشان توجه ندارند، روزنامه ها و مطبوعاتی که باید در خدمت این ملت و در خدمت اسلام باشند، باید همه با هم به طور برادری رفتار کنند و اگر انتقاد دارند. انتقاد برادری داشته باشند مصلحت گوئی باشد. اگر روزنامه ها، تبلیغات، همه اینها در این معنا با هم متحد بشوند که قلم هایشان را و گفتارشان گزنده نباشد، مثل عقرب نباشد، شما بدانید که زبان های انسان اگر گزنده شد و از عقرب گزنده تر شد، در آن عالم به صورت یک عقرب گزنده بیرون می آید و آنهائی که دیگران را تضعیف می کنند و غیبت دیگران را می کنند، زبانهایشان در روز قیامت به قدری بلند می شود که مردم از روی آن زبان ها می گذرند.
امروز هم مطلب این است که مثل مار و عقرب هم را می گزند و خودشان نمی فهمند یا می فهمند و می خواهند بگزند. خدا نکند که بفهمند، خدا نکند که دانسته اینها تضعیف کنند این کشور را، خدا نکند که روزی پیش بیاید که من احساس وظیفه بکنم. من به آنها نصیحت می کنم که آرام باشید، به آنها نصیحت می کنم که یکدیگر را نگزند، پنجه به روی هم نزنید، همه با هم این کشور را به پیش ببرید، اختلاف سلیقه ها را در یک محیط خوب، برادرانه حل کنید. نگذارید که احساس وظیفه بشود، اگر احساس وظیفه بشود، من به هر کس هر چه دادم پس می گیرم.
من از خدای تبارک و تعالی سلامت همه برادران و خواهران این کشور را، همه خدمتگزاران به این کشور را می خواهم و از خداوند تعالی می خواهم که با عنایت خودش و با رحمت خودش به همه ما توجه کند و این اختلافات را خود او حل کند.
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
