پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 8:53 AM
تاریخ: 1358/07/01
بسم الله الرحمن الرحیم
من امروز که روز اول تحصیل است و روز اول باز شدن مدارس است پیش این اطفال کوچک دبستانی آمده ام که اینها به فطرت نزدیکترند کل مولود یولد علی الفطره ثم ان ابواه یهود انه وینصرانه و یمجسانه) چون بچه ها جدید العهد به ملکوت هستند، آن کدورت هائی که از طبیعت عاید انسان می شود و آن کدورت هائی که از دولت طاغوتی نصیب ما شد، اینها از او دور بودند.
جوانان ما را نگذاشتند تربیت انسانی بشوند. این کودک ها که الان در پیش من هستند و با فشار به دامن من هجوم می آورند مورد علاقه من هستند، بچه های منند، عزیزان منند، به ملکوت نزدیکترند، از آلودگی های طبیعت دورند و من امیدوارم که معلم های این بچه ها و این کودک ها در تربیت انسانی اسلامی اینها کوشا باشند و از آن تعلیمات سوئی که در سابق بود مبرا باشند.
معلمان مدارس در هر جا هستند عنایت شان به این کودک ها بیشتر باشد که این کودک ها امید آتیه مملکت ما هستند و از این کودک های امروز، انسان ها و دانشمندان فردا درست می شود. اینها هستند که در آتیه مملکت ما را اداره می کنند و پس از ما اینها باید استقلال مملکت و آزادی را حفظ کنند. معلمان از این کودک های نورس قدردانی کنند و این کودک های نورس را که آلوده نیستند به آن چیزهائی که ما بزرگ ها آلوده هستیم، نگذارند آلوده شوند.
تربیت ها، تربیت دینی باشد. اسلام تمام آزادی ها و استقلال ها را بیمه می کند و بچه کوچک ما را اگر اسلامی بار بیاورید، استقلال و آزادی مملکت شما بیمه خواهد شد. از این کودک ها قدردانی کنید و از این عواطف کودکانه آنها من تشکر می کنم.
من اینها را دوست می دارم همانطور که شما عزیزان خودتان را دوست می دارید. اینها همه عزیزان من هستند و نور چشم من هستند و در آتیه امید من به اینهاست. من از خدای تبارک و تعالی سلامت و سعادت این قشر کودکان را که مایه سرفرازی ما در آتیه باید بشوند تشکر می کنم و به همه دعا می کنم. خداوند این غنچه نزدیک به شکوفا را در تربیت اسلامی شکوفا کند. خداوند این بچه های
لطیف ظریف انسانی را در پناه خود حفظ کند و نور فطرت آنها را شکوفا کند.
من بیش از این طول کلام نمی دهم که این بچه ها در این فشار ناراحت هستند و در آفتاب از گرما ناراحت می شوند.
خداوند همه شما را سعادتمند کند. خداوند مملکت ما را به وجود شما مستقل کند.
والسلام علیکم و علی عبادالله الصالحین
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
