.ღ خــلوت با خــدا... ღ.

قرآن گفته است «ادْعُونی‏ أَسْتَجِبْ لَكُمْ»(غافر/60) اگر شما دعا كنید من بى جواب نمى‏ گذارم. 
حالا نگویید آقا چرا ما دعا كردیم و مستجاب نشد. چون خدا، 1- قدرت دارد. 2- حكمت دارد. گاهى خدا از قدرتش استفاده نمى‏كند بخاطر اینكه حكیمانه نیست. بگذار یك مثال بچه ‏گانه بزنم. گرچه شما نوجوان هستید. آقا من قدرت دارم یقه ‏ام را پاره كنم یا نه؟ حالا آیا پاره كنم؟ مى‏گویى قدرت دارى اما این كار حكیمانه نیست. خدا بر انجام خیلى كارها قدرت دارد اما حكیمانه نیست. اگر ما بخواهیم همه كارهایمان را با دعا حل كنیم. خدایا چنین كن! خدایا چنان كن! خوب خدا كارگر ما كه نیست. خدا قدرت دارد چنین كند اما گاهى حكیمانه نیست. مثلاً خدا قدرت دارد شاه را همان روز نابود مى‏كرد. اما حكمت مى‏گوید: حالا صبر كن «وَ جَعَلْنا لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِداً»(كهف/59) براى هلاكت شاه موعدى قرار داده‏ایم. پس همینطور كه هلاكت طاغوت موعدى دارد. استجابت دعا هم موعدى دارد. شاید شما سه شنبه دعا مى‏كنى اما اگر سه شنبه عملى شود، این كار حكیمانه نباشد. مگر مادر هر زمان بچه‏اش غذا خواست به او غذا مى‏دهد؟ استجابت دعا هم زمان دارد. همینطور نمى‏شود آدم به هرچه رسید، بخورد؟ خب چه دارویى بخورد؟ چه موقع بخورد؟ كجا بخورد؟ قبل از غذا بخورد؟ دربین غذا بخورد؟ بعد از غذا بخورد؟ قاشق چایخوری یا مربا خورى باشد یا قاشق غذا خورى یا ملاقه؟ در آب گرم باشد؟ در آب سرد باشد؟ صبح باشد؟ دو قرص را با هم بخورد؟ قرص و شربت بخورد؟ با آمپول باشد یا بى آمپول؟ 
دعا موثر است اما چند شرط دارد، مانند دارو خوردن كه شرایطى دارد. استجابت دعا هم شرایطى دارد. اگر بنا باشد بگوییم خدایا ما چنین خواستیم ولى تو كه نكردى، مثل این است كه آدم مریض شود و عطسه كند و بگوید ما كه خوب نشدیم، خوب بی ‌دارو كه خوب نمى‏شود. سرما خوردگى دارو دارد. اما شرایطى هم دارد. مصرف دارو زیر نظر پزشك، مصرف، مقدار، ساعت، زمان، مكان، اینها هم همینطور است. 
پس با چه كسى رابطه برقرار كنیم؟ با خدا! چرا؟ چون باید با كسى رابطه بر قرار كنیم كه او خواهان رابطه با ما باشد. اگر مى‏دانى كه سفیر بفرستى، او را بیرون مى‏كنند و نمى‏خواهد با تو رابطه داشته باشد تو هم نباید با او رابطه داشته باشی. با كسى رفیق شو كه او بخواهد. خودش گفته است «فَلْیَسْتَجیبُوا لی‏»(بقره/186) بیایید با خودم رفیق شوید. علاقه‏ مند است كه ما نزدش برویم. ما را بى جواب نمى ‏گذارد. گفته است، دعا كن، مستجاب مى‏كنم. 
حدیث داریم كه گاهى بشر دعا مى‏كند. خدا كسی را كه دعا مى‏كند، دوستش دارد. مى‏خواهد دعایش را مستجاب كند اما مى‏بیند به صلاحش نیست. به او نمى‏دهد و روز قیامت به او مى‏گوید اى بشر، در دنیا دعا كردى ولى صلاح تو نبود كه من مستجاب كنم. اینجا به عوض ندادن در دنیا به تو مى‏دهم. به قدرى خدا به او لطف مى‏كند كه انسان مى‏گوید اى كاش هیچ دعاى من در دنیا مستجاب نمى‏شد.