.ღ خــلوت با خــدا... ღ.

آن يكى الله مى‏گفتى شبى
تا كه شيرين مى‏شد از ذكرش لبى

گفت شيطان: آخر اى بسيار گو! 
اين همه «الله» را «لبيك»كو؟

مى نيايد يك جواب از پيش تخت
چند «الله» مى‏زنى با روى سخت

او شكسته دل شد و بنهاد سر
ديد درخواب او خضر اندر خَضَر

گفت: «هين» از ذكر چون وامانده‏اى
چون پشيمانى از آن كش خوانده‏اى؟

گفت: لبيكم نمى‏آيد جواب
زآن همى ترسم كه باشم رد باب

گفت: آن «الله» تو «لبيك» ماست
و آن نياز و سوز دردت پيك ماست

ترس و عشق تو كمند لطف ماست
زير هر يارب تو لبيك‏هاست...