پاسخ به:عزاداری بدعت یا سنت؟؟؟
جمعه 7 آبان 1395 9:57 PM
درگذشت ابوطالب، عموى با ايمان و حامى عزيز پيامبر، بر آن حضرت بسيار گران آمد، امير المؤمنين (عليه السّلام) مىفرمايد: چون خبر رحلت پدرم ابوطالب را به پيامبر دادم، ايشان گريست و فرمود: «او را غسل دهيد و كفن كنيد و به خاك بسپاريد، خداوند او را بيامرزد و مورد رحمت خويش قرار دهد»[25]
روزى رسول خدا (صلى الله عليه وآله) قبر مادر عزيز خود آمنه را در ابواء زيارت كرد. به گفته مورخان، آن حضرت در كنار قبر مادر گريست و همراهان خود را نيز به گريستن انداخت. [26]
فاطمه بنت اسد، همسر ابوطالب و مادر امير المؤمنين (عليه السّلام) است. ایشان در سرپرستى رسول خدا (صلى الله عليه وآله) بسيار اهتمام ورزيد. وقتی در سال سوم هجرى درگذشت، پيامبر كه او را همچون مادر خويش مىدانست از رحلتش بسيار اندوهناك شد و گريست، مورخان مىگويند: «صلّى عليها و تمرغ فى قبرها و بكى»[27] ؛ «پيامبر بر او نماز خواند و در قبرش خوابيد و بر او گريست»
حاكم در مستدرك ميگويد: «إن النبي قبّل عثمان بن مظعون وهو ميت وهو يبكي...» [28]؛ رسول خدا (صلى الله عليه وآله) بعد از مرگ عثمان بن مظعون او را بوسيد و براي او گريست.
حاكم در مستدرك به نقل از جابر بن عبد الله انصاري مينويسد: «هنگاميكه سعد بن ربيع در جنگ اُحد به شهادت رسيد، رسول خدا (صلى الله عليه وآله) به مدينه مراجعت نمود... آن حضرت به خانه او وارد شد ما هم به همراه او وارد خانه شديم. جابر ميگويد: به خدا سوگند در آنجا نه زير اندازي و اثاثيهاي وجود داشت. ما در كنار حضرت نشستيم و آن حضرت در باره شخصيت سعد بن ربيع سخن ميگفت و براي او طلب رحمت ميكرد،... هنگامي كه زنان اين جملات را از حضرت شنيدند، شروع كردند به گريه نمودن و در اين حال چشمان حضرت نيز پر از اشك شد. و حضرت از گريه نمودن زنان نيز ممانعت ننمودند»[29]
