پاسخ به: مرگ در نهج البلاغه
دوشنبه 27 اردیبهشت 1395 1:24 AM
من وصاياه لابنه الحسن عليه السلام: و اعلم يا بنى! أنك أنما خلقت للآخره لا للدنيا، و للفنأ و للموت لا للحياة، و أنك فى منزل قلعة ودار بلغة، و طريق ألى الاخره و أنك طريد الموت الذى لا ينجو منه هاربه، و لا يفوته طالبه، و لا بدّ أنه مدركه، فكن منه على حذر أن يدركك و أنت على حال سيئة قد كنت تحدث نفسك منها بالتوبة فيحول بينك و بين ذلك، فاذا أنت قد أهلكت نفسك.
پسرم! بدان که تو براى آخرت آفريده شده اى نه براى دنيا، و براى فنا نه براى بقا، و براى مرگ نه براى حيات، در منزلى هستى كه بايد از آن كوچ كنى، و جايى كه از آن به جاى ديگر برسى، و خلاصه در راه آخرتى، و صيد مرگى كه گريزنده از آن را نجات نيست، و از دست خواهنده اش بيرون نرود، و ناگزير او را بيابد. از اينكه مرگ تو را به هنگام گناه دريابد- گناهى كه با خود مى گفتى از آن توبه مى كنم- بر حذر باش، مرگى كه بين تو و توبه ات مانع گردد، و بدين صورت خود را به هلاكت انداخته باشى.52
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
