اشعار دفاع مقدس

با یاد شهیدان عاشق «ماشاالله سرهنگی» 
بیا عاشقی را رعایت کنیم 
ز یاران عاشق حکایت کنیم 
از آن ها که خونین سفر کرده اند 
سفر بر مدار خطر کرده اند 
از آن ها که خورشید فریادشان 
دمید از گلوی سحر زادشان
غبار تغافل ز جان ها زدود 
هشیواری عشق بازان فزود
عزای کهنسال را عید کرد 
شب تیره را غرق خورشید کرد 
حکایت کنیم از تباری شگفت 
که کوبید درهم، حصاری شگفت 
از آن ها که پیمانه ی «لا» زدند 
دل عاشقی را به دریا زدند 
ببین خانقاه شهیدان عشق 
صف عارفان غزل خوان عشق 
چه جانانه چرخ جنون می زنند 
دف عشق با دست خون می زنند 
سر عارفان سرفشان دیدشان 
که از خون دل خرقه بخشیدشان 
به رقصی که بی پا و سر می کنند 
چنین نغمه ی عشق سر می کنند : 
هلا منکر جان و جانان ما 
بزن زخم انکار بر جان ما 
اگر دشنه آذین کنی گرده مان 
نبینی تو هرگز دل آزرده مان 
بزن زخم این مرهم عاشق است 
که بی زخم مردن غم عاشق است 
بیار آتش کینه نمرودوار 
خلیلیم! ما را به آتش سپار 
که پروانه – در خلسه- طی طریق 
به پایان برد با دو بال حریق 
در این عرصه با یار بودن خوش است 
به رسم شهیدان سرودن خوش است 
بیا در خدا خویش را گم کنیم 
به رسم شهیدان تکلم کنیم
مگو سوخت جان من از فرط عشق
خموشی ست هان! اولین شرط عشق 
بیا اولین شرط را تن دهیم 
بیا تن به از خود گذشتن دهیم 
ببین لاله هایی که در باغ ماست 

چو فریاد با حلق جان می کشند 
تن از خاک تا لامکان می کشند
سزد عاشقان را در این روزگار 
سکوتی از این گونه فریادوار 
بیا با گل لاله بیعت کنیم 
که آلاله ها را حمایت کنیم 
حمایت ز گل هاگل افشاندن است
هم آواز با باغبان خواندن است.... منبع :کتاب حماسه های همیشه جلد 1 صفحه 389