اشعار دفاع مقدس

هر بال و پری لایق پرواز که نیست

گیرم که پرش باز شود باز که نیست

بر چنبر آسمانی چــرخ کبود

ابری به تقاضای زمین بال گـشود

چون مشت گره خوردۀ یک ایل شدند

بر لــشکر ابرهــه ابابــیل شدند

از صورتشان نـور خدا حاکی بود

نقطه سـر خط لباسشان خاکی بود