اشعار دفاع مقدس

عمري گذشت و يوسف ما پيرهن نداشت

آري كه پيرهن نه ، كه حتي كفن نداشت

عمري گذشت و خنده به لب هاي مادرم

خشكيده بود و ميل به دريا شدن نداشت

عمري هميشه قصه‌ي نقاشي ام شده

مردي كه دست در بدن و سر به تن نداشت

حالا رسيد بعد هزاران هزار روز

يك مشت استخوان كه نشان از بدن نداشت

مادر كه گفت : شكل تو دارد پدر ، ولي

وقتي كه ديدمش پدرم شكل من نداشت

فهميدم از نبودن اندوه جمجمه !

بابا هواي سر به بدن داشتن نداشت

با اينچنين رسيدن و آن هم بدون سر

حرفي براي مادرم از خويشتن نداشت

آن شب چقدر مادرم از غصه گريه كرد

بيچاره او كه چاره به جز سوختن نداشت

سجاد عزيزي