شمارهٔ ۴۲۷ - در نصیحت نفس خود
سه شنبه 6 بهمن 1394 9:54 PM
انوری شعر و حرص دانی چیست
این یکی طفل و آن دگر دایه
پایهٔ حرص کدیه و طمعند
تا نگردی به گرد آن پایه
تاج داری خروس وار از علم
چه کنی همچو ماکیان خایه
گردن و گوش نفس مردم را
همت آمد بهینه پیرایه
عمر تو گوهری گرانمایه است
تو یکی شاعر گرانسایه
بیش بر یاد ژاژ شعر مده
ای گرانسایه آن گرانمایه
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
