عمران بن كعب بن حارث اشجعى
«السَّلامُ عَلى عُمَرَ بْنِ ابى كعْبٍ»
اسم شریف این صحابی بلند مرتبه، هم در زیارت ناحیه مقدسه مورد سلام پدر حضرت حجت علیهما السلام قرار گرفته، ونیز امام صادق علیه السلام درزیارت نیمه شعبان که از اخص زیارات سیدالشهداء علیه السلام است وی را یاد فرموده اند.
او نیز مانند نعیم بن عجلان از نخستین افرادی بود که در فداشدن در راه سیدالشهداء علیه السلام سبقت گرفت ودر حمله آغازین دشت کربلا جانش را نثار کرد.
عمرو نوجواني بود که همراه پدرش و مادرش آمد و بعد از کشته شدن پدرش به دستور مادرش خدمت امام رسيد و اجازه خواست که به ميدان برود. امام اجازه نداد و او درخواست خودش را تکرار کرد، بنا به روايت ابي مخنف امام حسين (ع) فرمود: اين نوجوان است و پدرش در جنگ کشته شده است و ممکن است مادرش راضي نباشد،
نوجوان گفت: به دستور مادرم آمده ام و لذا امام اجازه فرمود پس از کشته شدن سر او را از تن جدا کردند و به سوي حسين (ع) انداختند. مادرش آن را گرفت و آن را به مردي زد و او را کشت و به خيمه برگشت و ستون خيمه را کشيد تا با آن بجنگد که امام (ع) او را برگرداند.
