آشنایی با شهیدان کربلا

حضرت ابوبکر بن حسن علیهماالسلام

«السَّلامُ عَلى أَبِى بَكْرِ بْنِ الْحَسَن بْنِ عَلِىِّ الزَّكِىِّ الْوَلىِّ المَرْمِىِّ بالسَّهْمِ الرَّوِى لَعَنَ اللَّهُ قاتِلَهُ عَبْدِاللَّهِ بْنِ عُقْبَةِ الغَنَوِىَّ.»
درود بر ابوبكر فرزند [ امام‏] حسن بن على عليه السلام پاك، يارى‏كننده و تيرخورده با تير كشنده، خدا قاتل او « عبداللَّه بن عقبه غنوى» را لعنت كند.
نام وى بنا به مشهور ابوبكر است، ولى برخى او را عبداللَّه، يا عبداللَّه الاكبر نيز نوشته‏اند. ابوبكر فرزند امام حسن مجتبى عليه السلام و مادرش ام‏وَلَد (كنيز) بود نام وى را نُفَيْلَه، امِّ اسحاق، و نيز «رَمْلَه» نوشته‏اند.
ابوبكربن الحسن علیهما السلام بعد از شهادت پدرش به همراه برادرانش پیوسته در خدمت عمویش امام حسین علیه السلام بود و با آن حضرت به کربلا آمد.روز عاشورا بعد از به خاک و خون کشیده شدن برادرش قاسم خدمت امام حسین علیه السلام رسید و اذن میدان خواست تا جانش را فدای حجت الله کند و انتقام قاتلان برادرش را بگیرد پس از وداع با عمو و اهل خیام به میدان رفت و هماورد طلبید و خود را معرفی کرد که منم ابوبکر فرزند حسن بن علی بن ابیطالب و آن گستاخان را به مبارزه طلبید.تا فهمیدند او نیز از نسل جنگجوی عرب و فاتح خیبر است از شدت دشمنی شان با علی علیه السلام بر سر او ریختند ، عده ای را به خاک هلاکت کشاند اما سرانجام بر اثر شدت جراحات وارده تاب مقاومت را از دست داد، آغوش باز جدش را دید که اورا به سوی خود میخواند بر زمین افتاد و از زمین کربلا به آغوش عرش خدا رفت. امام باقر عليه السلام در حديثى قاتل وى را عُقْبَه غَنَوى معرفى كرده است. 
و مقصود شاعری که در رثای مصیبت های کربلا شعر سروده است همين ابوبكر بن حسن عليهما السلام است:
وَعِنْدَ غَنيٍّ قَطْرَةٌ مِنْ دِمائِناوَفِى اسدٍ اخْرى تُعَدُّ وَتُذْكَرُ
در قبيله « غنى» قطره‏اى از خون ما هست [ كه بايد انتقام بگيريم‏] و در قبيله « اسد» نيز خون ديگرى از ما است كه فراموش نمى‏كنيم.
چون مختار ثقفى قيام كرد ودر جستجوی قتله کربلا بود وحکومت کوفه را به دست گرفت، به جُست‏وجوى عبداللَّه غنوى پرداخت،اما به وى اطّلاع داده شد كه از ترسش به «جَزِيرَه» گريخته است. مختار نيز فرمان داد خانه‏اش را ويران و با خاك يكسان كنند. خدا قاتلانش را لعنت کند