خرمشهر زیر آتش بود و رزمندگان ایرانی از شهر دفاع می کردند. تمام راه ها به مسجد جامع ختم می شد. آنجا قلب تپنده شهر بود. هر کس سلاح، مهمات و آب و غذا می خواست، به مسجد جامع می رفت، هر واحد که نیاز به نیرو داشت، از مسجد جامع کمک می گرفت. هماهنگی بین نیروها و پایگاه ها از طریق مسجد جامع انجام می شد. در مسجد زن ها و دخترها به پخت و پز مشغول بودند و جیره جنگی آماده می کردند تا مدافعان خسته شهر را یاری کنند.

***

***

***

***

***

***

***

<a data-cke-saved-href="http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img1.tebyan.net/big/1386/02/4248869310918324111514521093992371511215.jpg%3E%3Cimg%20src=" href="http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img1.tebyan.net/big/1386/02/4248869310918324111514521093992371511215.jpg%3E%3Cimg%20src=" http:="" img1.tebyan.net="" big="" 1386="" 02="" 1524197324628832327222118722222699255105.jpg'="" alt="فتح خرمشهر" style="font-size: 8pt; outline: 0px; text-decoration: none; color: rgb(42, 97, 179);">گرفتی چرا مسجد جامع خرمشهر، سنگر تمام مسجدهاست؟ صدام آمده بود سه روزه تهران را هم بگیرد، فقط 45 روز در خرمشهر ماند!