کمردرد

درمان هاي دارويي براي كنترل متعادل درد امري ضروري است كه بيمار با استفاده از آن قادر مي گردد بخش هايي از برنامه تمريني را اجرا نمايد. بخشي از اين هدف ها افزايش فعاليت عملكرد روزانه است. داروهاي مسكن اغلب بيشترين اثر را در دوره زماني مربوطه كه مصرف مي شوند، به همراه دارد. بيماران همچنين بايستي آگاه باشند چنانچه پيشرفتي در تحمل غير طبيعي روده، مثانه، بي هوشي، اختلالات حسي دو طرفي و يا ضعف اندام تحتاني دارند در مصرف دارو دقت نمايند.

كساني كه بي خطر بودن تمرينات سطح پايين براي كمردرد را زير سوال مي برند مي توانند اطمينان يابند كه اين گونه تحقيقات براي هر دو نوع كمردرد (حاد و مزمن) قابل استفاده مي باشد. تحقيقات انجام شده در خصوص ديسك نشان دهنده اين است كه راه رفتن نسبت به نشستن فشار مضاعفي بر نخاع وارد نمي كند.

پس از بهبود اوليه محدوديت حركتي، بيمار ممكن است به يك برنامه تمريني شخصي براي رفع عدم تعادل عضلاني يا انجام كار نياز داشته باشند اين گونه افراد به يك برنامه حركت درماني براي توان بخشي آسيب ديدگي خود نيز نياز خواهند داشت همچنين بايستي به تداوم اجراي برنامه تمرين هوازي به منظور كمك به پيشگيري از تكرار كمردرد تشويق گردند و براي كسب سلامت عمومي خود از تمرينات متفاوت استفاده نمايند.

دويدن آرام توام با انجام حركات خم و باز كردن دست ها و يا حركت دوراني دست ها كه علاوه بر بالا بردن ضربان قلب و تنفس، حالت گرم كردن و آماده كردن بدن را براي انجام فعاليت در فرد به وجود مي آورد، از جمله تمرينات هوازي مناسب به شمار مي رود.