برخی آیات حجاب

در قرآن ، غیر از این پنج آیه اى که صراحتا بر وجوب حجاب داشت و ذکر شد، آیات متعدد دیگرى وجود دارد که مفهوم آنها بر واجب و ضرورى و لازم بودن حجاب دلالت مى کند و در مورد آنانکه حریم حجاب و عفاف را رعایت نمى کنند و یا زمینه ساز براى تهیّج هوسهاى آلوده و هر گونه بى عفّتى هستند هشدار مى دهد و اخطار مى کند، و به طور کلى پیام دهنده آن است که هر گونه بدحجابى که موجب فساد و انحراف جنسى و آلودگى ، چشم چرانى و امور خلاف عفّت گردد، از نظر اسلام ممنوع است .
مثلاً خداوند متعال در سوره 31 سوره نور به پیامبر (ص ) فرمان مى دهد که به زنان با ایمان بگو حجاب خود را رعایت کنند و مى فرماید وَ لایَضْرِبْنَ بِاَرْ جُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ ما یُخْفِینَ مِنْ زِینَتِهِنَّ باید بانوان ، طورى راه نروند تا زینت پنهانیشان آشکار شود.
منظور از این آیه ، این است که نباید بانوان در هنگام راه رفتن ، پاهاى خود را چنان بر زمین بکوبند که صداى خلخالهایشان به گوش برسد و همچنین به گونه اى با (طق و طوق ) راه نروند که زینت هاى مخفى آشکار گردد این باریک بینى اسلام براى حفظ حریم عفاف جامعه است .
این مطلب بیانگر آن است که اسلام به قدرى در مورد حفظ حریم عفت ، پافشارى مى کند که حتى اجازه چنین کارى را نمى دهد، بنابر این به طریق اولى انجام هر گونه عواملى را که آتش شهوت جوانان را شعله ور مى سازد اجازه نخواهد داد.
نتیجه اینکه : هر گونه نشر عکسها، رمانهاى عشقى و فیلمهاى تحریک آمیز و نشان دادن صورت و دستهاى آرایش شده و بَزَکْ کرده و لاک مالیده ممنوع است ، و مردان و زنان باید از هر گونه عواملى که در آن (ریبه ) است یعنى ترس سوق دادن به سوى انحراف جنسى و تهیّج هوسهاى آلوده است پرهیز نمایند.
بنابر این اگر چهره زنان هم در بعضى از موارد موجب بر انگیختن هوسهاى آلوده گردد، باید از آشکار کردن آن پرهیز نمود