برخی آیات حجاب

سومین آیه اى که حجاب را براى عموم بانوان واجب و ضرورى دانسته آیه پنجاه و سه سوره احزاب است که فرموده : هر گاه از زنان (پیامبر) متاعى یا چیزى را از وسایل زندگى خواستید از پس پرده و حجاب بخواهید زیرا این کار براى قلبهاى شما و ایشان پاک و پاکیزه و بهتر است .
این آیه نیز اختصاص به زنان پیامبر دارد زیرا یکى از فوائد حجاب عدم ارتباط غیر ضرورى زن و مرد را متذکر مى شود.
چهارمین و پنجمین آیه حجاب ، آیه 32 و 33 سوره احزاب است که مى خوانیم :
اى همسران پیامبر شما مثل زنهاى معمولى نیستید، تقوا پیشه کنید، و به طور هوس انگیز حرف نزنید تا بیمار دلان در شما طمع کنند و سخن شایسته بگوئید و در خانه هاى خود بمانید و مثل دوران جاهلیت میان مردم ظاهر نشوید.
دو آیه فوق گرچه خطاب به زنان پیامبر اکرم (ص ) است ، ولى بانوان دیگر نیز در حکم و معنا با آنها شریک هستند، و راز خطاب به آنها به خاطر الگو قرار دادن آنها است و بخاطر تاکید بیشتر است . مثلاً بقول خودمان به در مى گویند که دیوار بشنود، والا بانوان پیغمبر مبرّا هستند...
در آیه نخست به یکى از دستورهاى حفظ حریم عفّت دستور داده شده که زنان با نازو کرشمه و صداى نرم و تهیج انگیز سخن نگویند، تا کسانیکه دلشان بیمار است به طمع هوسهاى جنسى بیفتند، بلکه به خوبى و شایستگى سخن بگویند.
در آیه دوم سخن از حجاب و پوشش به میان آمده و بیانگر آن است که برهنگى و رعایت نکردن حجاب از شئونات عصر جاهلیّت بوده و شما باهتک حریم حجاب ، جاهلیت دیگرى بوجود نیاورید.
واژه تبرج در گفتار اهل لغت به معنى (خود نمایى و جِلوه گرى است .
در لغتنامه مصباح المنیر آمده : تبرج زن یعنى : زن زینتها و زیباییهاى خود را براى نامحرمان ظاهر سازد و در لغتنامه العین آمده : زنى که زیباییهاى گردن و چهره اش را به نامحرمان نشان دهد تبرّج نموده است .
منظور اینکه این آیه به بانوان تاکید مى کند که حریم حجاب و عفّت خود را حفظ و زیباییهاى اندامشان را ظاهر نسازند، و از خودنمایى و جلوه گرى به طور جدّى خود دارى نمایند و جاهلیت دیگرى همچون جاهلیت عصر پیامبر (ص ) را که زنان در آن هنگام رعایت حجاب نمى کردند و با جلوه گرى در برابر دیدگان هوس آلود مردان ظاهر مى شدند به وجود نیاورند.
بنابر این در منطق قرآن ، بى بند و بارى زنان ، و بى حجابى و بدحجابى آنها، نه تنها تمدّن و نشانه ترقى و رشد نیست ، بلکه یک نوع واپس گرایى و جاهلیت و پستى است و باید به شدّت با آن مبارزه نمود.
نتیجه اینکه زن مسلمان و پیرو قرآن و شیعه و اهلبیتى و ولائى ، در گفتار و رفتار و لباس پوشیدن ، نباید در نزد نامحرمان خود را برجسته نشان دهد و موجب جلب توجّه آنها به خود گردد، و اگر خود را برجسته و جالب نشان دهد، مثل زنان جاهلیت رفتار کرده که در کوچه و بازار به گونه اى راه مى رفتند که نامحرمان را به سوى خود جلب کرده و به دنبال خود مى کشاندند