زندگینامه
در سال 1314 دختری به نام حمیده در خانواده ای ساده و روستایی در شهرستان خلخال چشم به جهان گشود.
حمیده اصالتاً ترک زبان بود و با توجه به حوادث زمان به شهرستان قائم شهر هجرت و تا هنگام شهادت مقیم این شهر شد.
او زنی پاکدامن ، فهمیده و دلسوز بود و چهار فرزندش را که سه پسر و یک دختر بودند با سختی و مشقت فراوان بزرگ نمود، او نمونه ی تمام عیار از یک مادر فداکار بود و آسایش خود را فدای فراهم نمودن آسایش فرزندان می کرد.
((ترک محله ی قائم شهر ناظر بر اعمال این مهاجر با لهجه شیرین آذری بود و سابقه فداکاری های او را بر در و دیوار خود ثبت کرده است.))
دهم دی ماه 1357 بود. مردم در تب و تاب انقلاب بودند و هرکس به هر طریقی سعی می کرد خود را در انقلاب سهیم کند . درگیری میان دژخیمان و مردم در ((ترک محله)) شدت گرفت. در این میان فرزند سه ساله حمیده به میان کوچه دوید و مادر برای نجات فرزند از هجمه ی دژخیم به دنبال او می رود ، که ناگهان با اصابت گلوله ای بر قلب نازنینش ، به فیض شهادت و درک حضور حضرت دوست نائل می گردد.
پیکر مطهره این شهیده در میان شور انقلابی توسط مردم شهید پرور قائم شهر تشییع و در سن 43 سالگی در جوار امام زاده سید نظام الدین این شهر به خاک سپرده شد.
