ثمره ی خلوص

ثمره ی خلوص

صداقت و خلوص رزمندگان اسلام زمینه های جلوه عنایات معصومین را بر این صفا و ارادت و جهاد در راه خدا مهیا می ساخت. پس از والفجر مقدماتی شهید الیاس حامدی از رادیو عراق پیام اسیری از رزمندگان اندیمشكی را می شنود كه با شماره ای خواستار تماس با خانواده اش می شود.

ظاهراً رزمنده، راننده آمبولانس بوده و نگران از بی خبری خانواده اش. شهید حامدی از من خواست تا با هم علیرغم فاصله زیاد مقرمان، تا اندیمشك به آنجا برویم و پیغامش را برسانیم. چون راه دور بود یك شب رفتن ما، عقب افتاد. خود شهید می گفت:« خواب دیدم دو سید جلیل القدر به من می گویند چرا نرفتید به خانواده ی آن آزاده اطلاع بدهید؟ او بچه ای به نام عباس دارد كه امشب سخت بی تابی می كند. ضمنا تلفن آن اسیر غلط است این شماره را بگیرید.»

صبح فردا دو نفری راهی اندیمشك شدیم. تلفنی كه اسیر داده بود گرفتیم،‌ كسی جواب نمی داد. تلفنی كه در خواب گرفته بود را گرفتیم، مردی با لهجه ی عربی پاسخ داد بعد از معرفی و توضیح مختصر به نشانی آنها رفتیم. با تعجب از این كه ما او را نمی شناختیم، وقتی گفتیم فرزند ایشان عباس نام دارد و دیشب هم خیلی گریه و بیقراری می كرد بر حیرتشان افزوده شد خصوصا وقتی فهمید با عنایات الهی به آنجا رسیده ایم،‌ برخاست. شهید حامدی را غرق بوسه كرد و گفت:«‌به خدا قسم شما پاسدار واقعی و یار امام زمان هستید.»

شهید بزرگوار الیاس حامدی اهل منطقه پل سفید مازندران به آرزوی خود كه مفقود الاثر شدن بود رسید و پس از سال ها هدیه عزیزان گروه تفحص برای خانواده منتظرش پاره هایی از نور به شكل قطعاتی از استخوان های پیكرش بود.

 راوی:‌ قلی هادوی