تاریخچه اتومبیل " پیکان "
کارلوکس
تولید آن از سال ۱۳۴۶ آغاز شد و دارای حجم موتور ۱۷۲۵ سیسی بود. این مدل مجهز به نوارهای فلزی و آب کروم کاری در جای کنار بدنه، داشبورد چوبی، سپرهای استیل کوتاه بود.
دولوکس؛ تولید آن از سال ۱۳۴۶ آغاز شد.
پیکان جوانان (هیلمن جیتی)
استقبال ایرانیان از پیکان سبب شد در اوایل دهه ۱۳۵۰ مدل جوانان نیز که دارای حجم موتور ۱۸۰۰ سی سی، قدرت موتور بیشتر و دو کاربراتور بود به خط تولید پیکان اضافه شود.
دولوکس فیسلیفت
از سال ۱۳۵۹ پیکان با تغییری که کرایسلر در فرم ظاهری هانتر بوجود آورد، شامل تغییر کامل چراغهای جلو وعقب (به فرم بزرگ و یکپارچه کاملاً مستطیل)، نشانگرهای مقابل راننده، تولید شد. این مدل در سالهای ابتدایی تولید به پیکان چراغ بنزی معروف بود.
پیکان پژویی
در سال ۱۳۷۰ ایران خودرو با استفاده از سیستم تعلیق و موتور پژو ۵۰۴ بر روی بدنه پیکان، نوع جدیدی از پیکان را که در ایران به پیکان پژویی معروف شد تولید نمود و تا ۶ سال به تولید آن ادامه داد.
پیکان ۱۶۰۰
تولید آن از شهریور ۱۳۷۱ با تولید موتور ۱۶۰۰ سی سی مگاموتور در ایران و استفاده از جعبهدندههايي از کشورهای آلمان آرژانتین و سرانجام تولید داخل، اکسلهای تولید ایران، آغاز شد و برای ۱۳ سال ادامه یافت.
از همکاری شما دوست عزیز در تکمیل این پست ممنونم
"پیکان" وسیله نقلیه ای است که به جرات می توان گفت کمتر ایرانی را می شود پیدا کرد که برای یک بار هم که شده سوار آن نشده باشد ، خیلی ها با آن مسافرت و میهمانی رفته اند ، عروسی کرده اند و عزا گرفته اند ، "پیکان" ماشین خاطرات نسل دیروز ایران است.
ترمز (ABS) و کیسه هوا نداشت ، شیشه هایش هم با یک دستگیره زمخت بالا و پایین می شد ، نه از کولر خبری بود و نه از فرمان هیدرو لیک ، این همراه ۳۸ ساله ایرانی ها کم کم کارش به جایی رسیده بود که بچه های امروزی با زدن اتهام بی کلاس بودن ، هر ماشینی را به "پیکان" ترجیح می دانند ، شیشه های برقی و دودی بنز و ماکسیما و موهاوی و جنسیس ، این روزها با بزرگ و کوچک چه ها که نمی کند.
آن روزها از مدیرکل و کارمند بانک و بازاری که پولدار باشند گرفته تا معلم و مسافر کش و جوان بیکار ، همه "پیکان" داشتند و از پشت شیشه های این همسفر مهربان و البته جان سخت دنیا را یک رنگ می دیدند.
عمر این ماشین خاطرات ایرانیان اما در ۳۸ سالگی به پایان رسید ، همه دشمنش شده بودند هر کسی چیزی بارش می کرد ، دیگر فرسوده شده ، ایمنی ندارد ، هوا را آلوده می کند ، مصرف اش بالا است و هزار و یک انگ مربوط و نا مربوط دیگر که عاقبت نفسش را گرفت. همه به راحتی از کنارش گذشتیم.
در جشن توقف تولید "پیکان" خیلی ها حاضر بودند ، از وزیر صنایع دولت اصلاحات و معاونش گرفته تا رئیس سازمان حفاظت محیط زیست و رئیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران ، خبرنگاران هم طبق معمول یک پای ثابت قضیه بودند.
دولت قاطعانه پای خروج "پیکان" از چرخه تولید ایستاد و حتی تندر ۹۰ را هم به عنوان جانشین معرفی کرد و بالاخره آقای وزیر صنایع زیر باران فلاش دوربین عکاسان ، ۲۵ اردیبهشت ۸۴ روی بدنه آخرین "پیکان" نوشت : (پیکان ارابه ای بود که صنعت خودرو بر دوش آن شکل گرفت و امروز به موزه می رود تا نظاره گر اعتلای این صنعت باشد.)
با پیش آمدن مشکلاتی در قرارداد تولید تندر ۹۰ و به تاخیر افتادن تولید ، پژو (RD) با بدنه پژو و موتور پیکان به میدان آمد اما جای پیکان را نگرفت هیچ ، آبروی پژو را هم به خطر انداخت. ترفند تغییر نام این بینوا به "روآ" و ادعای تقویت موتور هم نتوانست تغییرات چندانی در اقبال به آن ایجاد کند.
"منوچهر منطقی" مدیر عامل ایران خودرو در سال ۸۷ "مهرداد بذرپاش" مدیرعامل سایپا در همان زمان ، "میر جواد سلیمانی" قائم مقام ایران خودرو در تابستان ۸۸ و مجید هدایت رئیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران در روزهای نخست ریاست اش بر این سازمان از جمله کسانی بودند که دل مردم را به تولید خودرویی ارزان و زیر ۱۰ میلیون تومان گرم کردند.
نتیجه وعده های مسئولان به مردم اما در عمل چیز دیگری از آب درآمد ، حمایت بی دریغ دولت از خودرو سازان دو چندان شد و قیمت زیر ۱۰ میلیون به رویا تبدیل گردید.
عهد و پیمان تو با ما و وفا با دگران
ساده دل من که قسم های تو باور کردم
اما با عملی نشدن وعده های مسئولان و نیازمندی روز افزون مردم به وسیله نقلیه با ماشینی شدن هر چه بیشتر زندگی ، جای خالی "پیکان" بیش از پیش احساس شد.
می گفتند قرار است این مدل جانشین پیكان شود