احاديث

حدیث(700) امام باقر(ع) فرمودند:

تَعَلَّمُوا العِلمَ فَإنَّ تَعَلُّمَهُ حَسَنَةٌ، وَطَلَبَهُ عِبَادَةٌ.
دانش بیاموزید که آموختن آن پاداش دارد و جستوجوی آن عبادت است.

بحار الأنوار، ج 78، ص 189

حدیث(701)حضرت علی(ع) فرمودند:

اِحذَر كُلَّ عَمَلٍ یرضاهُ عامِلُهُ لِنَفسِهِ وَ یکرَهُهُ لِعامَّةِ المُسلِمینَ 
بپرهیز از هر کارى که انجام‏دهنده‏اش آن را براى خود می ‏پسندد، امّا براى عموم مسلمانان نمی ‏پسندد

 غررالحکم و دررالکلم، ح 2596

حدیث(702)حضرت علی(ع) فرمودند:

کُلُّ یَومٍ لا یُعصَی اللهُ فیهِ فَهُوَ یَومُ عیدٍ

هر روزی که در آن گناه نشود همان روز ، روز عید است

نهج البلاغه ج4 ص100

حدیث(703) پیامبر اکرم(ص) فرمودند:

مَن یشتَهِ كَرامَةَ الآخِرَةِ یدَع زینَةَ الدُّنیا 
هر که کرامت آخرت را می ‏خواهد ، زینت دنیا را وا می ‏نهد

مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 251

حدیث(704) امام علی(ع) فرمودند:

ایاكُمْ وَ الْحَلْفَ فَاِنَّهُ ینْفِقُ السِّلْعَةَ وَ یمْحَقُ الْبَرَكَةَ
از قسم خوردن بپرهیزید، چرا که کالا را تلف مى ‏کند و برکت را از بین مى ‏برد.

کافى، ج 5، ص 162، ح 4

حدیث(705) پیامبر اکرم(ص) فرمودند:

نِعمَتانِ مَغبونٌ فیهِما كَثیرٌ مِنَ النّاسِ : اَلصِّحَّةُ وَ الفَراغُ 
دو نعمت است که بیشتر مردم در آنها زیانکارند : سلامت و فراغت

الأمالى ، طوسى ، ص 526

حدیث(706) امام صادق(ع) فرمودند:

ثَلاثَةٌ تُورِثُ المَحَبَّةَ : الدّینُ وَالتَّواضُعُ وَالبَذل
سه چیز است که محبّت می ‏آورد : دین ، فروتنى و بخشش

تحف العقول، ص 316

حدیث(707) امام علی(ع) فرمودند:

اِقبَل عُذرَ أخیكَ و إنْ لَم یكُن لَهُ عُذرٌ ، فَالْتَمِس لَهُ عُذراً 
عذر برادرت را بپذیر و اگر عذرى نداشت ، عذرى برایش بتراش

بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 165

حدیث(708) امام علی(ع) می فرمایند:

إنَّ أهنَأ النّاسِ عَیشاًَ مَن کانَ بِما قَسَمَ اللهُ لَهُ راضیاً

گواراترین زندگی برای کسی است که به آنچه خداوند قسمت او کرده، خرسند و راضی باشد

غررالحکم و دررالکلم، ح 3397

حدیث(709) امام علی(ع) می فرمایند:

اِبنُ آدمَ أشبَهُ شَى‏ءٍ بِالمِعیارِ ، إمّا ناقِصٌ بِجَهلٍ أو راجِحٌ بِعِلمٍ
آدمیزاده ، شبیه‏ترین چیز به ترازوست : یا با نادانى سبُک شود و یا به‏دانش ، سنگین گردد

تحف العقول، ص 212

حدیث(710) امام صادق(ع) می فرمایند:

 لَو أدرَکتُهُ لَخَدَمتُهُ أیامَ حَیاتی 
اگر او [امام زمان‏ علیه السلام‏] را در یابم ، تمام عمر به او خدمت می ‏کنم

الغیبه ، نعمانى ، ص 245

حدیث(711) پیامبر اکرم(ص) می فرمایند:

العِبَادَةُ مَعَ أکلِ الحَرََامِ كَالبِنَاءِ عَلیَ الرَّمل
عبادت همراه با لقمۀ حرام همچون ساختمانی است که بر ماسه بنا شده باشد

بحار الأنوار، ج 84، ص 258

حدیث(712)امام سجاد(ع) می فرمایند:

کانَ [رسولُ الله] إذا أوَى إلىَ مَنزِلِهِ، جَزَّءَ دُخُولَهُ ثَلاثَةَ أجزَاءٍ: جُزءاً لِلَّهِ، وَجُزءاً لِأهلِهِ، وَجُزءاً لِنَفسِهِ
پىامبر (صلی الله علیه و آله) وقت خود را در منزل به سه قسمت میکرد: بخشی برای (عبادت) خدا، بخشی برای خانواده و بخشی برای خوىش
 

مکارم الأخلاق، ج 1، ص 44

حدیث(713)پیامبر اکرم(ص) می فرمایند:

أولَى النّاسِ بِالتُّهمَةِ مَن جالَسَ أهلَ التُّهمَةِ
سزاوارترىن مردم به تهمت کسى است که با اهل تهمت همنشىنى کند

الأمالى ، صدوق ، ص 73

حدیث(714) امام على (ع) می فرمایند:

اِذا ظَهَرَتِ الجِناىاتُ ارتَفَعَتِ البَرَکاتُ
هرگاه گناهان آشکار شوند، برکت‏ها از مىان مى‏رود

غررالحکم، ح 4030