مسافر حرم!
یا امام حسین صحبتی ندارم جز اینکه دلم هوای حرمت رو کرده ، نمیخواید برات کربلا بدید ؟
عشاق تو دریایند و من قطره آقا
حرم تو پاک است و من ناپاکم آقا
در حریم تو ناپاکان را راهی نیست
چه کنم از بد قرعه من ناپاکم آقا؟
درعرش پادشاهیت ، راهم میدهی آیا؟
من نوکری بیش در جمع عشاق تو نیستم آقا
هرچه دارم از گوشه نگاه توست ، میدانم
جز نگاهت به نگاهی چشم ندارم آقا
از تو نه حاجت میخواهم نه شفا
از تو خود را میخواهم با این سیل گریه ها
مرا نه آزادم کن ،نه آرامم،نه شادم ،نه خوبم
من از تو فقط گوشه ی نگاهت را میخواهم آقا
کم نیست در جمع عشاقت ، آدم بی نوا
من بی نواترین آنهایم ، بی نوای بی نوا
میبری مرا یک شبی ، یک غروب جمعه ای به کربلا؟؟
پایم برسد بین الحرمین ، دیگر جز مرگ ندارم آرزویی آقا
اولین و آخرین حسرت قلب حرم امن توست ، آقا
جز گریه برای تو ، گریه هرکجای دیگر حرامست آقا
جز صحن تو و عباس ، بارگه آسمانی ای نیست آقا
جان دردانه برادرت ، مرا به خود میخوانی یک بار آقا ؟؟؟
شرمنده ام از روی تو و عباس ، میدانم گناهکارم آقا
اما ، شنیده ام گناهکاران را هم بار میدهی آقا
بخدا حاجتی ندارم ، گوشه ی بین الحرمین است حاجاتم
یا بستان جان و رهایم کن ، یا بخوان مرا یک روز به کربلا
گویند نامه زوار را امضا میکند عباس ، آقا
شرمنده ام ، روسیاهم پیش شما آقا
هرچه در روضه های عباس گریه کردم ، اشک ریختم
نشد از آن امضا خبری ، نرسید از دعوت ندایی، آقا
به خدا طاقت این دل تمام است آقا
نه از وصال خبری ، نه از شوریدگی ثمری ، آقا
این دوراهی بس از بین الحرمین ، بد جانفرساست آقا
از غم و اندوهم ، همه مردم شهر از من گریزانند آقا
تو پناه بی پناهان نیستی مگر ؛ آقا؟؟
تو همان خون خدا ، سید شهدا نیستی آقا؟؟
دلم این چنین خون است برای تو و عباس
بخدا در دلم ، دردی جز درد فراغ شما نیست آقا
هرچه از مدح شما بگویم ذره است پیش دریا
هرچه از دلتنگی ام گویم ، کم است پیش شما
میدانی ؟ از آن وقت که دلم شما را شناخته آقا
دردی عجیب حوالی سینه ام را میفشارد آقا
ای طبیب دل پر خونم ، مرحم دردهای جوانی ام
من پیرم به غلامی ، پیرغلامانت را غلام ام
ولله دنیا به کارم نیاید ، آنجا که فقط تو را دارم
جوانی ام فدای یک نگاهت ،بخدا از غمت ، پیرم
السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَی الاَْرْواحِ الَّتی حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّی سَلامُ اللَّهِ [اَبَداً] ما بَقیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّی لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَی
الْحُسَیْنِ وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَصْحابِ الْحُسَیْنِ .
شبی ساکت و دلگیر خودم بودم و قلبی که زغم بسته به زنجیر و نزدیک اذان بود که پیچید به آفاق همه نغمه تکبیر نوشتند که هنگام اذان دست به دامان خدا باش و مشغول دعا باش که باز است به درگاه الهی در رحمت و آن لحظه بود لحظه شیرین اجابت شدم غرق عبادت دو چشمم همه ام اشک شد و روی لبانم همه سوگند که یارب تو رهایم کن از این بند و گفتم به خدا بین دعایم که دلتنگ اذان حرم کرب و بلایم
ای که یاد رخ تو درد مرا تسکین است
بار هجران تو بر شانه ی من سنگین است
گرچه سخت است غریبی و پریشان حالی
لیک در راه تو آواره شدن شیرین است
ز ره دوست حبیبا به من خاک نشین
گوشه چشمی بنما سخت دلم مسکین است...
ای امید دل نا امیدان
تو مرادی و ما از مریدان
مارو تو برسون به شهیدان
حسین
بی تو مگه دنیا دنیا میشه
بی تو مگه رویا رویا میشه
دونه دونه اشكامونو جمع كن
بالاخره یه روزی دریا میشه
بگو كه عشق حسینه هستت
حرم آقا می كنه مستت
به حرف من وقتی می رسی تو
كه برسه به شش گوشه دستت
آقام آقام آقام حسینه
داشتی همیشه به من محبت
من چی دارم آقا غیر زحمت
تو چی داری آقا غیر رحمت
حسین
در خونت آقا گدایی خوبه
نوكری شما خدایی خوبه
اگه یه روزی همه آدم رو
صدا كنن كربلایی خوبه
بگو كه عشق حسینه هستت
حرم آقا می كنه مستت
به حرف من وقتی می رسی تو
كه برسه به شش گوشه دستت
آقام آقام آقام آقام حسینه
اون پری خوبه كه تو هواته
اون سری خوبه كه خاك پاته
اون دلی خوبه كه كربلاته
گرفتی زیربال و پرمُ دست كشیدی آقا رو سرمُ
راضی شدی ازم اگه شما دعا كن آقاجون مادرمُ
حسین دوای دردم رو می دونی
حسین بزار بیام بسه سرگردونی
وقتی كه آقا می گیره دلم یا كه از آدما سیره دلم
اسم تو می برم آخه آقا اسم تو كه میاد میره دلم
حسین چایی روضت آب زمزم
حسین زیباترین اسم این عالم
حسین آقام آقام آقام آقام حسین
كربلاخونمه، از چی دل بكنم
حق دارم كه بگم، با تو هم وطنم
بارون ِ بارون،چشمای گریون
این شبا گریه عادتم شده
توی رویاشم،كربلا باشم
برای كی دو ساعتم شده
خیلی بی تابم،نكنه خوابم
حالا كه دیگه نوبتم شده
واااكرببلا،واااكرببلا
باز ببین اومدم، با یه چشمای خیس
جزو گریه كُنات، اسمم و بنویس
من و اشكام،همین و میخوام
كه اینا یادگاری میمونه
مامیریم اما، از ما تو دنیا
یه دنیا بی قراری میمونه
باتومیدونم، دل دیوونم
تو پاییزم بهاری میمونه
بارون ِ بارون،چشمای گریون
این شبا گریه عادتم شده
توی رویاشم،كربلا باشم
برای كی دو ساعتم شده
خیلی بی تابم،نكنه خوابم
حالا كه دیگه نوبتم شده
واااكرببلا،واااكرببلا
دنیامیگذره و فكر آخرتم
با تو شك ندارم، غرق مغفرتم
عشق تو پاكه، شكر خداكه
تو هیئت تو سینه زن شدم
اگه یكتاتم، از نوكراتم
از كرم امام حسن شدم
غم تو خوردم آخرش مردم
با پیرهن سیاه كفن شدم
عشق یعنی عین ، یعنی شین و قاف
عشق یعنی سیلی و ضرب غلاف
عشق یعنی سیر از دنیا شدن
عشق یعنی معنی عقبا شدن
عشق یعنی دیدن مردی زه زن
عشق یعنی روح واحد در دو تن
عشق یعنی سرو باغ یاس بین
عشق یعنی چشمه ی احساس بین
عشق یعنی عاشق گوهر شدن
عشق یعنی پشت در كوثر شدن
فاطمه یا فاطمه