عاشقان امام رضا

سلام اما م خوبی ها

چون دشت‌های تشنه در این آستان قدس

در انتظار ابر عنایت نشسته است

 

چون ذره بر ضریح خود ای روح آفتاب!

ما را قبول کن که دل ما شکسته است

 

فوج کبوتران تو آموخت عشق را

پرواز نور در حرمت دسته دسته است

 

دریاب روح خستۀ ما را که مثل اشک

دیگر امید ما ز دو عالم گسسته است

 

می‌آید از تراکم عالم به این دیار

قلبی که از تزاحم اندوه خسته است

 

 

❤️یا امام رضا (ع)❤️
حضور سبز تو
در لحظه هام پررنگ است
تو نورِ روشن ِِ
این روزمرگی هایی

الگوی معرفت! سند مهربانی اَم
خسته شدم دگر به کجا می کشانی اَم
شاید نباید از تو طلبکار می شدم
شاید که چوب می خورم از بد زبانی ام
شاید نباید از درِ تو حاجتی گرفت
یک خانه ی دگر بده، آقا! نشانی ام
شاید که مستحق عنایت نمی شوم
شاید که در عقوبتِ بد امتحانی ام
شاید که از صدای گدا شاد می شوی
با این دلیل در پی خود می دوانی ام
فنِّ گداییِ ز تو در بین سینه نیست
می ترسم از نهایتِ این ناتوانی ام
من در به در میان حرم راه می روم
من را ببخش با همه ی بد گمانی ام

مرا امام رضایی شما حساب کنید
غبارِ بر روی گنبدْ طلا حساب کنید

میان این همه کفتر،منم کلاغی زشت
در این حریم مرا خوش صدا حساب کنید

به جای ذکر شما،بر لبم فقط حرف است
شما ز لطف،همین را دعا حساب کنید

غبار صحن شما را به چشم مالیدم
و کافیست که آن را دوا حساب کنید

میان قبر بدهکار و امید من این است
که قرض‌های مرا هم شما حساب کنید

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

دستهای من و دامان رضا .. بَه چه شود
کرم و بخشش و احسان رضا .. بَه چه شود

روز اول که خدا قرعه زد اعلام نمود
خاک ایران شده مهمان رضا .. به چه شود

کرمش شامل حال من آلوده شد و ..
شدم انگار مسلمان رضا .. به چه شود

دست خالی نشده از در لطفش کوتاه
کاش باشم ز فقیران رضا .. به چه شود

بشمارند مرا روز قیامت ، خوب است
یکی از خیل غلامان رضا .. به چه شود

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

تو بزن نقاره زن،
اسیر آهنگ توام
به امام رضـــــــا بگو
بدجوری دلتنگ توام

السلام علیک یا ایها الرئوف

به دستهای من آقا،اجابتی بدهید
به حال خسته و زارم،کمی امان بدهید

تمام مرهم دردم،نگاه و لطف شماست
به دردهای من آقا،شما شفا بدهید

نگاه کبوتر چشمم به بام و آن حرم است
به کام کبوتر خسته کمی غذا بدهید

دوای شکسته‌دلان را چه حاجتی به طبیب
تو ای طبیب طبیبان،کمی دوا بدهید

تمام شهر را گشتم و رضا رضا گفتند
تو ای امام رضایان،رضایتی بدهید

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

 

نامه‌ام را می‌گذارم باز بر دوش نسیم

راه دشوار است «بسم الله الرحمن الرحیم»

 

ای سکوتت بهتر از رسم قشنگ گل، سلام!

ای سکوتت دل‌گشا، مثل اذان‌های سلیم

 

حال تو «الحمد لله» است مانند بهشت

حال ما «العفو» مثل خار و خس‌های جحیم

 

خانه‌ی تو زادگاه ابرهای بی‌قرار

خانه‌ی تو زادگاه آفتاب است از قدیم

 

حرف‌های ما پر از پروانگی هستند، باز

در طواف نور تو پرواز کم می‌آوریم

 

چیست تکلیف کسی که در خودش زندانی است

او که دور افتاده از فیض صراط المستقیم

 

از رمیدن‌های آهو ترس و تک افتادگی

بغض‌هایم را بخوان از چشم‌های یاکریم

 

 

رقیه ندیری

🌹السلام علیک یا شمس الشموس🌹

هَر كہ اِمروز، مَشہد است و با رِضا؛
يادے اَز ما هَم كُند در آن سَرا..

هَر كہ در كویِ علے موسَے الرِّضاست،
نامِ ما را هَم بخوانَد دَر دُعا..

جانم امام رضا(ع)جان

چو مهرش را به دل داریم و دور از دیدن یاریم

طلب را نامه ها بستیم بر بال کبوترها

السلام علیک یا ایها الرئوف

این نوکرانه‌های من اصلا چه فایده
وقتیکه نیست قابل دیدن چه فایده

وقتیکه دورم از حرمِ امن شما
این ناله‌ها و این همه شیون چه فایده

وقتی ندیده است دو چشمم ضریح را
این جمله‌های"چَشمِ تو روشن"چه فایده

سقف حرم به روی سرم سایبان که نیست
دلخوش شدن به خانه و مسکن چه فایده

راضی نشد دلت ز من و نوکریِ من
دنیا اگر شود به دلِ من چه فایده

وقتی خلوص نیست در این نوکرانه‌ها
"خروار"و"صد من"و"خرمن"چه‌فایده

وقتیکه حق منقبتِ تو ادا نشد
این شعرهای ناقص و الکن چه فایده

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

ارادتم به شما کم نمیشود هرگز
کسی به جز تو پناهم نمیشود هرگز

به پیش هر کس و ناکس نمیبرم حاجت
تو هستی و کمرم خم نمیشود هرگز

هر آنکه دم زده از حسِ آدمیتِ خویش
بدون عشق تو آدم نمیشود هرگز

کسیکه نامِ شما را شنید و گریه نکرد
به پیش شما مَحرم نمیشود هرگز

رسیده‌ام که بگویم مرا ببخش رضا
انیس من به جز این دم نمیشود هرگز

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

گفتم رضا و كاسهٔ دستم فقير شد
مثل هميشه دستِ تو دستِ بگير شد

گفتم رضا و مثل كبوتر دلم پريد
با زائرانِ خستهٔ تو هم‌مسير شد

چیزی نمانده بود كه پَر در بياورم
وقتیكه آب و دانه نصيب حقير شد

رازی‌ست بين بندگی ما و زلف تو
بنده كسی‌ست كه بر سر زلفت اسير شد

آهو پَرش كه بر پَرِ عِطر شما گرفت
از آن به بعد صاحبِ مُشك و عبير شد

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

مرا نگاه شما باز انتخابم كرد
گناه بودم و خاکِ حرم ثوابم كرد

نسيم صحن گوهرشاد بر رُخم خوردُ
جنون عشقِ تو آقا مرا جوابم كرد

به زير پاى تو بوده سرم خدا را شكر
ببين كه گام تو آقا مرا گلابم كرد

هميشه و همه‌جا فوق انتظارى تو
هميشه و همه‌جا سايهٔ سرم هستى

اگر كه صحن و سرايت نبود میمرديم
براى مردم اين خاک مغتنم هستى

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا