هر چه می خواهد دل تنگت بگو!!!

حسین ارباب جوونیمون آقا فدات

حسین ارباب كُشتی منو با روضه هات

حسین ارباب چرا ترك خورده لبات حسین

آروم نداره دل دیوونه

از تو از بچه هات میخونه

بانی اصلی روضه ی ما

حضرت مهدیه صاحب الزمونه

حسین، جانم ارباب

حسین ارباب دوست دارم آقا زیاد

حسین ارباب دلم یه كربلا میخواد

حسین ارباب دعا بكن مهدی بیاد

حسین ارباب

من یه پرندم گدای كرمم

دونه به گیر شه محترمم

عاشق اشك چشای ترمم

زنده شده از شفای حرمم

شفا كجاست توی صحن گوهرشاد رضا

شفا كجاست دم پنجره فولاد رضا

شفا كجاست میون دست صیاد رضا

رضا كیه شهن شاه خراسان و میگم

رضا كیه شه خته ی شیران و میگم

رضا كیه پل بركت ایران و میگم

السلطان یا ابا الحسن علی علی

]

هر نفس دلم پرغمه زنده ام به هوای حرمش

من نمیگم آقا زهرا میگه هر كی بگه حسین میخرمش

حسین یه نگاه كن به دل ویرونم

حسین از تو روضت نكنی بیرونم

حسین آقام آقام آقام آقام حسین

وقتی كه آقا می گیره دلم یا كه از آدما سیره دلم

اسم تو می برم آخه آقا اسم تو كه میاد میره دلم

حسین چایی روضت آب زمزم

حسین زیباترین اسم این عالم

حسین آقام آقام آقام آقام حسین

عشق یعنی عین ، یعنی شین و قاف

عشق یعنی سیلی و ضرب غلاف

عشق یعنی سیر از دنیا شدن

عشق یعنی معنی عقبا شدن

عشق یعنی دیدن مردی زه زن

عشق یعنی روح واحد در دو تن

عشق یعنی سرو باغ یاس بین

عشق یعنی چشمه ی احساس بین

عشق یعنی عاشق گوهر شدن

عشق یعنی پشت در كوثر شدن

فاطمه یا فاطمه

یا مهدی تو خودت برای ظهورت دعا کن مردمان اینجا آرزوهای مهم تری دارند

 

الهم عجل لولیک الفرج

"به ﺟـﺎﯼ ِ اینکه "ﻋﺎبد" ﺑـﺎﺷـﯽ، " ﻋـَﺒﺪ " ﺑـﺎﺵ"
ﺷـﯿﻄﺎﻥ ﻫﻢ ﻗـﺮیب به ۶۰۰۰ ﺳـﺎﻝ ﻋﺒـﺎﺩﺕ ﮐـﺮﺩ، ﻋـﺎﺑـﺪ ﺷـﺪ،
ﺍﻣّـﺎ ﻋـَﺒـﺪ ﻧـﺸﺪ.
ﺗــﺎ ﻋـَﺒـﺪ ﻧـﺸﻮﯼ، ﻋـﺒﺎﺩتت ﺳـﻮﺩﯼ به ﺣـﺎلت ﻧـﺪﺍﺭﺩ.
ﻋـَﺒـﺪ ﺑـﻮﺩﻥ ﯾـﻌﻨﯽ:
ﺑﺒـﯿﻦ ﺧﺪﺍیت چه میﺧـﻮﺍﻫﺪ، نه دلت . . .

به آيت الّله بهجت گفتند:

كتابى در زمينه اخلاق معرفى كنيد.

فرمودند:لازم نيست يك كتاب باشد,يك كلمه كافيست:كه بدانى ,"خدا مى بيند"

سازمان هوا شناسی اعلام کرد......
.
.
.
.
.
.

هوای مهدی فاطمه ' عج' رو داشته باشید........


خیلی تنهاست......

 

الهم عجل لولیک الفرج

 

چی میشد اگه من هم کربلایی بودم !

 

 

میرم بخوابم بابایی،حالم خرابه بابایی

عمه دلش خوش باشه كه،رقیه خوابه بابایی

اما نمیشه آخه من،لالایی می خوام بابایی

اینم بهونه است كه بگم،بابایی می خوام بابایی

همه میگن دختره بابا نداره

مگه بابا نداره خدا نداره

دخترت از بس كتك خورد

دیگه طفلی نا نداره

اسم زجر و تا میارم،پس میوفتم

اونقدر میترسم از نفس میوفتم

مثل مرگ یك قناری

گوشه ی قفس میوفتم

آتیش به شه پرم زد

با نیزه تو سرم زد

وای بابا، بال و پرم رو كندن

وای بابا،موی سرم رو كندن

تو بغل تو هی برو بیایی داشتم یادته

منم مثل هر دختری بابایی داشتم یادته

یه آسمون رو دامنم ستاره داشتم یادته

چادر گلدار گل سر گوشواره داشتم یادته

وقتی كه غروب عاشورا حرم سوخت

تو حرم هرچی كه بود دور و برم سوخت

بخدا آتیش گرفتم،پیكرم بال و پرم سوخت

دامنم پیراهنم تا معجرم سوخت

با طعنه ها ،همه جوره ساختم

سر ازتنم جدا كنن،دلم نشه ز تو جدا

آقا یه كربلا بده،به ما تو در راه خدا

درست كه میگن به دیوونه حرج نیست

كی گفت از این ستون تا اون ستون فرج نیست

حرف تو و حرف حرم حرف مدامه

مردن پایین پای تو هم از خدامه

خرم آن لحظه که مشتاق به یاری برسد                آرزومند نگاری به نگاری برسد 

     دیده بر روی چو گل بندد نبود خبرش                گر چه در دیده ز نوک مژه خاری برسد

      لذت وصل نداند مگر آن سوخته‌ای                   که پس از دوری بسیار به یاری برسد 

     قیمت گل نشناسد مگر آن مرغ اسیر               که خزان دیده بود پس به بهاری برسد

 

 

      

 

میگن واس کسی بمیرکه برات تب کنه ... . . .

. . کسی تب نکرد ؟! . . . . .

سرفه چی ؟! . . .

. . عطسه هم نبود ؟! . . . . .

سکسکه ؟! . . . . .

اصلن کسی هست ؟؟؟

برم ؟!

حساسیت فصلی هم قبوله !... .

خدایا دستت درد نکنه به ما که رسیدی همه روشفا دادی !!!

که دیده است که جوجه کبوتری توفان زده را تیر و کمان حواله کنند؟ آه، رقیه! بال های سوخته را طاقت سنگ نیست. لب های تشنه ات را خاک پاشیدند و چشمان به اشک نشسته ات را آشنای تازیانه ها کردند. خدایا! حجم این همه تاریکی را کدام خورشید، روشن می تواند کرد؟ فریاد جگرخراشت را در خشت خشت خرابه های شام مویه می کنم و وسعت رنجت را با کوه ها در میان می گذارم. غبار اندوهت را هیچ بارانی نمی توانده شست.

عشق فقط یک کلام حسین علیهم السلام