می خواهم

 
برگردم به روزهای کودکی
 
 
آن زمان ها که :
 
 
پدر تنها قهرمان بود
 
 
عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد
 
 
بالاترین نــقطه ى زمین،
 
 
شــانه های پـدر بــود
 
 
بدتـرین دشمنانم،
 
خواهرهای خودم بودند
 
 
تنــها دردم،
 
 
زانو های زخمـی ام بودند
 
 
تنـها چیزی که میشکست،
 
 
اسباب بـازیهایم بـود
 
 
و معنای خداحافـظ، تا فردا بود...