می خواهم

 

برگردم به روزهای کودکی

 

 

آن زمان ها که :

 

 

پدر تنها قهرمان بود

 

 

عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد

 

 

بالاترین نــقطه ى زمین،

 

 

شــانه های پـدر بــود

 

 

بدتـرین دشمنانم،

 

خواهرهای خودم بودند

 

 

تنــها دردم،

 

 

زانو های زخمـی ام بودند

 

 

تنـها چیزی که میشکست،

 

 

اسباب بـازیهایم بـود

 

 

و معنای خداحافـظ، تا فردا بود...