ديدمت دورنماي در و بام اي شيراز

زچشمانم برون کردی چه کردی

دلم دریای خون کردی چه کردی


اسیر روی چون ماه تو گشتم

غم و دردم فزون کردی چه کردی

یار ما چون گیرد آغاز سماع 

قدسیان بر عرش دست افشان کنند
 

در میخانه ببستند خدایا مپسند   

   که در خانه تزویر و ریا بگشایند
 

دختری خورد شکایت می کرد
که مرا حادثه بی مادر کرد