مشاعره آنلاین

در دلم بود که آدم شوم؛ امّا نشدم

بی‏خبر از همه عالم شوم؛ امّا نشدم

بر درِ پیرِ خرابات نهم روی نیاز

تا به این طایفه محرم شوم؛ امّا نشدم
 

من را به غیر عشق به نامی صدا نکن        

غم را دوباره وارد این ماجرا نکن

نــاز کــن، نــاز کــه دلـهـا هـمـه در بـنـد تـوانـد

غـمـزه کـن، غـمـزه کـه دلـبر چو تو پیدا نشود

 درکنج دلم عشق کسی خانه ندارد     

کس جای دراین کلبه ویرانه ندارد

دلـدار مـن چـو یـوسـف گـمـگـشـتـه بـازگشت

کــنــعــان، مــرا ز روی دل مــلــتــهـب رسـیـد

در ره منزل لیلی که خطر هاست در آن

شرط اول قدم آن است که مجنون باشی

تو ز پیاله می‌خوری من همه خون که دم به دم 

حــق لــبــم هــمــی دهــی از لـب خـود پـیـالـه را

از عشق فقط وصل و رسیدن خوش نیست

عشق است و همین لذت دیدار و دگر هیچ

تو  با خدای خود انداز کار و دل خوش دار

کـه رحـم اگـر نـکـنـد مـدعـی خـدا بـکـند