مشاعره آنلاین

نشان یار سفرکرده از که پرسم باز

که هر چه گفت برید صبا پریشان گفت

 

 تا که نامی شدم از نام نبردم سودی

گر نمردم من و این گوشه گمنامیها

امروز که در دست توام مرحمتی کن 

فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت

 

تو را ببینم و خواهم که خاک پای تو باشم

مرا ببینی و چون باد بگذری که ندیدم

من این مراد ببینم به خود که نیم شبی

به جای اشک روان در کنار من باشی

تو خفته‌ای و نشد عشق را کرانه پدید

تبارک الله از این ره که نیست پایانش

شرط هواداری ما شیدائی و شوریدگیست

اگر چه مست و خرابم تو نیز لطفی کن

نظر بر این دل سرگشته خراب انداز
 

ز مـن مـپـرس کـه در دسـت او دلت چونست          ازو بـپـرس کـه انـگـشـت‌هـاش در خـونـسـت
 

تو و طوبی و ما و قامت یار

فکر هر کس به قدر همت اوست

ترحم بر پلنگ تیز دندان

ستم کاری بود بر گوسپندان

نه من سبوکش این دیر رندسوزم و بس 

بسا سرا که در این کارخانه سنگ و سبوست

 

تو مپندار که خاموشی من

هست برهان فراموشی من

نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی

تا در میکده شادان و غزل خوان بروم