مگر عاشق کشی حانا ثواب است / که انگشت به خون من خضاب است؟

یقین از کشتن مفتون نداری / پریشان زلف مشکین از چه باب است؟

يادها رفتند و ما هم ميرويم از يادها

كي بماند برگ كاهي در ميان بادها

اگر خواهی ز من بستانی این جان / نمودم ارمغان در پیش جانان

از چشم خود بپرس که ما را که می کشد
                                          جانا گناه طالع و جرم ستاره نیست

مصلحت نیست که از پرده برون افتد راز
                                       ور نه در مجلس رندان خبری نیست که نیست

مي رسد روزي که شرط عاشقي دلدادگي ست
آن زمان، هر دل فقط يک بار عاشق مي شود