خواص میوه و سبزیجات
تخم خرفه تصفیه كننده خون است
استاد داروسازی دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی گفت: تخم خرفه تصفیه كننده خون و تسكین دهنده تشنگی است و برای رفع سرفه میتواند مفید باشد.
فراز مجاب در گفتوگو با فارس، افزود: خرفه گیاهی یك ساله، وحشی و آبدار است كه در اكثر نقاط پر آب دیده میشود.
وی گفت: از خواص تخم خرفه میتوان به تصفیه كنندگی خون، رفع التهابات گوارشی، رفع سرفه و تسكین دهنده تشنگی اشاره كرد. از تخم خرفه همچنین برای تزئین شیرینی نیز استفاده میشود.
استاد داروسازی دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی افزود: تخم خرفه تقویت كننده قوای عمومی بدن است. برگ های گیاه خرفه آبدار و خوش طعم است.
وی در ادامه درباره خواص گیاه شاهدانه نیز گفت: شاهدانه گیاه دیگری است تقویت كننده بدن است و برای رفع اسهال میتواند مفید باشد. از شاهدانه همچنین به عنوان آجیل استفاده میشود.
مجاب افزود: از مصرف بیش از حد شاهدانه باید پرهیز كرد به دلیل اینكه موجب گیجی میشود.
جوشانده برگ بید در رفع سوء هاضمه مفید است .
بر اساس مطالعات مركز تحقیقات كشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، در پوست درخت بید علاوه بر گلوكوزید، موادی نظیر موم، صمغ، رزین، اكسالات كلسیم و تافن نیز یافت میشود.
در این تحقیق نحوه تولید و پراكنش فراوردههای دارویی گونه بید در استان خراسان مورد بررسی قرار گرفته است و نتایج حاصل از آن نشان میدهد كه جوشانده برگ گل بید برای رفع سو هاضمه، رماتیسم حاد و مزمن و زكام مفید است.
همچنین در این پژوهش با بیان اینكه پوست درخت بید دارای گلوكوزید، سالوكوزیدها و سالیسن است و اثر مسكن بر دردهای تناسلی دارد، آمده است: مصرف عصاره بید به صورت مصرف خارجی باعث رشد مو میشود و با توجه به خاصیت ضد عفونیكنندگی آن میتواند در نوارهای زخم بندی مورد استفاده قرار گیرد.
گستردگی پراكنش گونههای بید سفید (s.alba) و بید كوهی (s. Acmophylla) در كلیه شهرستانهای خراسان و گونههای بید سرخ (s.purpurea) و بید كوهی (s.acophylla) در مشهد و تربت حیدریه است
امروزه بسیاری از شهرنشینان به علت عادت نداشتن به مصرف گوشت شتر از خوردن آن اجتناب میکنند. برخی خانمهای خانهدار هم بر این باورند که این گوشت سفت و دیرپز بوده و ارزش غذایی ندارد. حال پرسش اینجاست، ارزش غذایی گوشت شتر چه میزان است؟
ویژگیهای گوشت شتر :
گوشت شتر منبع بسیار خوبی از مواد مغذی است و از جهت ترکیبات شیمیایی با گوشت سایر دامهای اهلی مقداری تفاوت دارد. این گوشت در مقایسه با گوشت گاو از میزان پروتئین و چربی کمتری برخوردار است و در مقایسه با سایر گوشتهای دیگر حاوی سدیم بیشتر و پتاسیم کمتری است.
مقدار ویتامین B کمپلکس و برخی عناصر معدنی نظیر فسفر و کلسیم آن بسیار زیاد است. اما باید افزود که نسبت آهن و روی آن کمتر از گوشت سایر دامهای اهلی است و نسبت کلسیم این گوشت در عضلات ران آن زیادتر است.
ویتامینهای گروه B این گوشت در تقویت اعصاب تاثیر زیادی دارد و روی آن در تقویت قوای جنسی و جلوگیری از اختلالات در رشد جنین کارآمد است. کالری بسیار بالای گوشت شتر قوای بدنی و استقامت را زیاد میکند و توصیه میشود که بانوان باردار و شیرده، دانشآموزان، ورزشکاران و افراد کهنسال از خوردن آن غافل نشوند.
ویژگی اصلی و متمایزکننده گوشت شتر در مقایسه با دیگر گوشتها، فقدان مواد هورمونی و آنتیبیوتیک در آن است چرا که این حیوان در طبیعت آزاد و به دور از پرورش دامی رشد میکند. همچنین وجود مواد طعمدهنده و معطر در گوشت این حیوان موجب تحریک و ترشح غدد بزاقی و شیره معده شده و در نتیجه قدرت جذب را افزایش میدهد. معمولا از قلم و کوهان شتر در درمان درد پا و کمر و دردهای روماتیسمی استفاده میشود.
از گوشت شتر به همراه کوهان آن که چربی خالص بوده و تقریبا ۸۲ درصد از وزن کل چربی بدن شتر را تشکیل میدهد در تهیه انواع خورش، آبگوشت و خوراک استفاده میشود. دل، جگر، قلوه، مغز، زبان و دیگر احشای این حیوان نیز از نظر ارزش تغذیهای تقریبا مانند دیگر دامهای اهلی است.
توصیهها در مصرف گوشت شتر :
گوشت شترهای کمسن و سال که بین یک تا ۳ ساله هستند از جهت مزه، طعم و نرمی شبیه گوشت گوساله است، اما دلایلی که باعث شده مردم گمان کنند این گوشت دیرپز است، استفاده از گوشت شتر پیر است. هر چه عمر شتر بالا برود پیوند بین بافتهای گوشت آن افزایش یافته و حرارت پخت دیرتر بر آن تاثیر میگذارد. در ضمن گوشت شتر پیر برای سرخ کردن هم مناسب نیست چرا که میزان کلاژن آن زیاد و حین سرخ کردن ناپز میماند.
کوهان شتر چربی خالص است. زیادهروی در مصرف آن برای تمام افراد خصوصا افراد با چربی خون بالا بسیار مضر است. گوشت شتر در اکثر نقاط به صورت فلهای عرضه میشود، بنابراین هنگام تهیه آن دقت کنید که ظاهر گوشت لزج، چسبنده و مترشح نباشد و عضلات سفت و قوام طبیعی داشته باشند.
هر نوع بوی غیرطبیعی و نامطبوع مانند ترشیدگی، تعفن و کپکزدگی علامت فساد گوشت است. خشک و چروکیده بودن از علایم نگهداری گوشت در شرایط نامناسب و غیربهداشتی است. این گوشت با دیگر فرآوردههای آن (دل، جگر، قلوه و …) باید حتما در داخل یخچالهای ویتریندار نگهداری شود.
چغاله بادام
عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی با بیان این که چغاله بادام کالری کمی دارد و در مقایسه با بادام چربی ندارد، توصیه کرد: قبل از مصرف چغاله بادام، خوب آن را شست و شو دهید.
دکتر مسعود کیمیاگر، درباره فواید چغاله بادام اظهار کرد: کال میوه بادام، بیشتر به عنوان یک تنقل و نوبرانه مورد استفاده قرار میگیرد و پیش از توجه به خواص تغذیهای آن، افراد از طعم و احساس مطبوعی آن لذت میبرند.
وی ادامه داد: با توجه به اینکه مقدار زیادی از چغاله بادام را نمیتوان در یک وعده استفاده کرد، ویتامین و املاح سرشاری هم به بدن نمیرساند، مگر آنکه به میزان زیادی مورد استفاده قرار بگیرد که آن هم باعث ایجاد دل درد و دل به هم خوردگی میشود و به طور کلی مصرف بی رویه هر ماده غذایی صحیح نیست و باعث ایجاد مشکل و ناراحتی میشود.
این متخصص تغذیه درباره لزوم رعایت بهداشت در حمل و نقل این میوه از باغها به شهر و چگونگی ارائه آن به مردم اظهار کرد: توجه به این نکته که میوهها چگونه حمل میشوند و آیا در نحوه ارائه آن به خریداران تمهیدات بهداشتی لحاظ شده است یا خیر بسیار مورد اهمیت است. متاسفانه چغاله بادام به شیوه صد سال گذشته و به گونه نامطلوب و نامناسبی توسط فروشندگان در سطح شهر عرضه میشود که از وجود میکروبهایی در سطح آن خبر میدهد که باعث ایجاد مسمومیتها و ناراحتیهایی در دستگاه گوارش میشوند.
وی همچنین در این باره به ایسنا : در اینجا ضروری است به نکته دیگری هم اشاره شود و آن این است که این میوه نظایر آن در زمانی برداشت نشوند که باغها به تازگی سمپاشی شده باشند، چرا که سمها یک دوران تجزیه دارند و برای برخی از آنها ۶ تا ۸ هفته زمان برای تجزیه و بی اثر شدنشان لازم است و اگر در همین زمان برداشت شوند احتمال اینکه سم روی میوهها باقی بماند وجود دارد.
دکتر کیمیاگر درباره اصول بهداشتی استفاده از چغاله بادام گفت: توصیه ما این است که به طور کلی میوهها قبل از مصرف خوب شست و شو داده شوند. استفاده از برس برای شست و شوی این میوه بسیار مناسب است. چرا که اگر هنوز سموم و آلودگیهایی روی میوه باقی مانده باشد باعث ایجاد سردرد و حالت تهوع میشود و مشکلات گوارشی خاصی را به همراه دارد.
هاماملیس، بوته ای علفی است که در شمال آمریکا، اروپا و آسیا به عمل می آید. این گیاه با گل های زرد روشن خواص درمانی متعددی دارد که در این مطلب به آن اشاره شده است.
هاماملیس ، آکنه و جوش را درمان می کند.
برای قطع خون ریزی داخلی و خارجی به کار برده می شود.
پوست درخت و برگ آن برای درمان گزیدگی حشرات و رفع کبودی به کار برده می شود.
این گیاه در داروهای مربوط به بواسیر، برای کوچک کردن و انقباض عروق خونی مورد استفاده قرار می گیرد.
ناراحتی های پوستی را التیام می بخشد، منافذ پوست را کوچک می کند و پف زیر چشم را کاهش می دهد.
دم کرده تهیه شده از پوست و برگ آن، ناراحتی روده و خون ریزی معده را برطرف می کند.
مخلوطی از عصاره این گیاه و آب برای برطرف کردن التهاب چشم مفید است.
مانع عفونت ترک پا می شود.
برای کاهش درد و ورم به هنگام دندان درآوردن، کمی از آن را به لثه کودک بمالید.
دم کرده آن اسهال را برطرف می کند و غرغره با آن گلودرد را تسکین می دهد.
برای کاهش ورم و درد واریس، پارچه آغشته به دم کرده این گیاه را روی پاها بمالید و پاها را بالا بگیرید.
مصرف بیش از حد دم کرده آن ممکن است سبب ایجاد حالت تهوع، استفراغ و یبوست شود.
کدو تنبلهایی که در کشور ما در دسترس هستند دو نوعاند: نوع اول آنهایی است که کاملاً گرد بوده و اندازه بزرگی دارند و نوع دوم کدوهایی است که سر باریکی داشته اما انتهایشان پهن و شکلشان نامتقارن است. شاید باور نکنید که نوع دوم از نظر داشتن میزان بتاکاروتن ارجحیت دارد به طوری که تحقیقات نشان داده است بتاکاروتن موجود در نوع دوم چهار برابر بیشتر است. میدانید که این ماده مغذی، پیشساز ویتامین A بوده و کمبودش در کشور، یکی از کمبودهای شایع به حساب میآید. علاوه بر این، کدوی نوع دوم، پتاسیم بالایی دارد و خوردنش به کسانی که از فشار خون رنج میبرند، توصیه میشود، به طوری که این افراد میتوانند به راحتی این سبزی را وارد برنامه غذایی روزانهشان کنند. ویتامین C این سبزی نیز در مقایسه با سایر کدوها بیشتر است البته با پختن آن در حرارتهای بالا و حتی سرخ کردن، دیگر اثری از این ویتامین باقی نخواهد ماند، مگر اینکه آن را در ظرفی در بسته بخارپز کنید که در آن صورت میزان ضایعات این ویتامین به حداقل خواهد رسید.
● سرشار از آنتیاکسیدان
مصرف روزانه کلیه سبزیهای سبز و زرد که البته کدو حلوایی هم جزیی از آن است به همه گروههای سنی توصیه میشود؛ زیرا بررسیها نشان دادهاند، مصرف مرتب این سبزی، احتمال ابتلا به سرطان پروستات را در افراد بالای ۶۰ سال به میزان قابلملاحظهای کاهش میدهد و این موضوع به خاطر وجود کاروتنوییدهای نوع بتا و آلفای فراوانی است که در این سبزی وجود دارد. به علاوه نتایج مطالعات حاکی از این مطلب است که سالمندانی که میزان بتاکاروتن خونشان پایین است بیشتر احتمال دارد که به مشکلات چشمی مانند آب مروارید دچار شوند و دیده شده با افزودن این سبزی به برنامهغذاییشان احتمال ابتلا به این بیماری در سالهای بعدی زندگی به حداقل میرسد بنابراین چه بهتر که این سبزی را از همین حالا به شکل سوپ و یا خورش، در برنامهغذایی هفتگیتان میل کنید. حتی این سبزی برای کسانی که به سرماخوردگی و آنفلوآنزا دچارند نیز مفید است به خصوص در فصول سرد که این بیماری شیوع بیشتری دارد. زیرا منبع مناسب ویتامین C، E و بتاکاروتن بوده و همه آنها خاصیت آنتیاکسیدانی دارند و از بروز سرماخوردگی و آنفلوآنزا جلوگیری میکنند. نکته آخر اینکه این کمپلکس آنتیاکسیدانها در صورت دریافت، احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی را نیز کم میکند و با جلوگیری از تخریب دیواره عروق که در اثر تجمع LDL شکل میگیرد این خاصیت نمایان میشود.
● راهنمای خرید و نگهداری
این روزها کدوحلوایی در بازار تهران با قیمتی حدود کیلویی ۴۰۰ تومان به فروش میرسد. هنگام خرید باید کدوهای سالم و بدون لک را جدا کرده و از خریدن کدوهایی که با کمی فشار دادن قسمتی نرم با نشانههای لهیدگی احساس میشود جداً بپرهیزید. این سبزی را در صورتی که برشی در آن ایجاد نشده است در جای خنک (بیرون از یخچال) بگذارید اما به محض برش دادن، بدون برداشتن تخمهها از رویش، بهترین جا داخل کیسهای پلاستیکی آن هم در یخچال است. این کدو را میتوانید آبپز، بخارپز و یا کباب شده میل کنید و به کمک سایر مغزها و عسل دسرهایی را تهیه کرده و از طعم آن بهره ببرید. اگر کدو حلوایی را که خریداری کردهاید، بیش از مصرف هفتگیتان است، توصیه میشود آن را بخارپز کرده و در وعدههایی کوچک بستهبندی و در فریزر ذخیره کنید. البته سعی کنید تا یک ماه دیگر آن را میل کنید و بیش از این در فریزر هم نگذارید. شما میتوانید با مخلوط کردن این سبزی با انواع، سبزیجات از جمله کرفس و جوانه گندم تازه غذایی را برای کسانی که فشار خون بالایی دارند تهیه کنید زیرا هر سه این گزینهها تنظیمکننده فشار خون بوده و به کنترل این عارضه کمک میکنند. به علاوه، مخلوط کدو حلوایی با سبزیهایی مانند کلم برگ قرمز، قارچ و گوجهفرنگی به دلیل خاصیت کاهندگی چربی خون و دارا بودن آنتیاکسیدان فراوان برای کسانی که سابقه بیماری قلبی دارند، توصیه میشود. به این ترتیب که میتوان آنها را در کنار هم، در سوپ و یا کنار ماهی و مرغ بخارپز و یا کباب شده میل کرد.
● خواص درمانی کدوحلوایی
به غیر از استفادههای خوراکی مختلف از کدوحلوایی یا روغن دانه این گیاه که برای خوراکها و سالادهای مختلف استفاده میشود، اجزای مختلف کدو حلوایی، خواص دارویی گوناگونی نیز دارند. مثلا از گل کدو برای ساختن مرهم زخم استفاده میشود. مهمترین این اجزا، روغن دانه کدوحلوایی است که از قدیم گفته میشود اثرات مفیدی روی مشکلات پروستات دارد. در واقع مطالعات جدید هم تا حدودی این نظریه را تایید کردهاند و حتی یک دارو برای درمان بزرگی خوشخیم پروستات، با استفاده از عصاره دانه کدو به بازار معرفی شده است. روغن دانه کدوحلوایی، اسیدهای چرب مفیدی دارد که باعث سلامت عروق و اعصاب بدن میشود. این اسیدهای چرب ضروری، در بافتهای بدن هم کاربرد دارند. به غیر از درمان بزرگی خوشخیم پروستات، (که تقریبا اثرات آن ثابت شده است) استفادههای دیگری هم برای دانههای کدوحلوایی عنوان میشود مثل درمان افسردگی، درمان سنگهای کلیه و برطرف کردن انگلها و عفونتهای گوارشی. اگرچه این درمانها هنوز کاملا به وسیله آزمایشات علمی تایید نشدهاند اما خاصیت ضدانگل بودن دانه کدو یک اعتقاد قدیمی است و حتی تا اواسط قرن نوزدهم جزو لیست دارویی کشور آمریکا بود. دانه کدوحلوایی اثرات مفیدی هم بر عملکرد مثانه و حالب دارند. وجود ماده ال-تریپتوفان خاصیت ضدافسردگی کدو را توجیه میکند و مطالعاتی هم در تایلند در زمینه فواید این میوه بر جلوگیری از به وجود آمدن سنگ کلیه در حال انجام است. کسانی که از روغن کدوحلوایی برای درمان بزرگی خوشخیم پروستات استفاده میکنند باید ۱۶۰ میلیگرم از این روغن را سه بار در روز و همراه با وعدههای غذایی مصرف کنند.
كوشاد گیاهی است علفی، چند ساله و بسیار زیبا، دارای ساقهای استوانهای و سبز كه بلندی آن به حدود ۱/۵ متر میرسد. این گیاه به حالت خودرو در دشتها و كوهستانهای اروپا و آسیا میروید. برگهای كوشاد سبز رنگ، نوك تیز و مثلثی است كه دو برگ با هم بهوسیله دمبرگ كوتاهی به ساقه چسبیدهاند و برگهای بالای ساقه بدون دمبرگ میباشد. گلهای آن زرد رنگ بوده كه به تعداد زیاد در اواخر بهار در كنار برگهای آن ظاهر میشود.
از نظر طبی ریشه این گیاه قسمت مورد استفاده آن است. این ریشه ضخیم، گوشتی و به رنگ زرد تیره و یا قهوهای قرمز بوده كه دارای طعمی بسیار تلخ و بوئی نامطبوع است.
برای مصارف طبی ریشه كوشاد باید اقلاً سه ساله باشد تا اثر داشته باشد.
تركیبات شیمیائی:
كوشاد دارای مادهای شیمیائی بهنام آماروجنتین میباشد كه بسیار تلخ است. بهطوری كه اگر این ماده را با ۵۰۰۰ قسمت آب مخلوط كنیم هنوز هم طعم تلخ آن حس میشود.
تركیبات دیگر این گیاه به شرح زیر میباشد:
جنتوپیكرین، جنتوپیكروزید، جنتامارین، جتی سین، اسید جنتی سیك و جنتونوسید. كوشاد همچنین دارای مقداری تانن، اسانس، پكتین و چربی میباشد.
خواص داروئی:
كوشاد از نظر طب قدیم ایران گرم و خشك است.
۱) اشتها را تحریك میكند.
۲) كوشاد گلبولهای قرمز و سفید خون را زیاد میكند بنابراین برای معالجه كمخونی و بیماریهای عفونی بهكار میرود.
۳) اثر ضد تورم درد و برای رفع آرتروز و رماتیسم مصرف میشود.
۴) تببر است.
۵) بیماری مالاریا را برطرف میكند.
۶) درد نقرس را برطرف میكند.
۷) حرارت و رطوبت را از بدن خارج میسازد.
۸) فشار خون را پائین میآورد.
۹) ناراحتیهای كبدی را برطرف میكند.
۱۰) تقویتكننده معده و بدن است.
۱۱) اختلالات عادت ماهیانه را درمان میكند.
۱۲) گرفتگی رودهها را باز میكند.
۱۳) ادرارآور است.
۱۴) ضماد كوشاد با سركه برای از بین بردن لكههای پوست مفید است.
۱۵) عصاره این گیاه مسكن تمام دردها است.
۱۶) ورم طحال را برطرف میكند.
۱۷) خون را تصفیه و تمیز میكند.
۱۸) درمانكننده زردی و یرقان است.
طرز استفاده:
جوشانده: مقدار ۲۰ گرم ریشه خرد شده كوشاد را در یك لیتر آبجوش ریخته بگذارید برای مدت ۲۰ دقیقه به آرامی بجوشد، سپس آن را صاف كنید. مقدار مصرف این جوشانده یك فنجان قبل از هر غذا است.
دم كرده: مقدار ۵ گرم ریشه كوشاد را در یك لیتر آبجوش ریخته و بگذارید چند ساعت بماند. سپس آن را صاف كرده و استفاده كنید.
تنطور: این تنطور را میتوانید از فروشگاههای گیاهان داروئی و یا برخی از داروخانهها خریداری كنید. مقدار مصرف آن ۱۰-۱۵ قطره همراه با آب سه بار در روز است.
مضرات:
مصرف بیش از حد كوشاد ممكن است باعث تحریك معده و بهوجود آوردن حالت استفراغ و دل بههم خوردگی شود. زنان باردار و مادران شیرده نباید از این گیاه استفاده كنند.
در كتب طب سنتی با نامهای « ریوند » ، « ریوند چینی » یا « ریوند تاتار » نامبرده می شود . ساقه زیرزمینی گیاهی است از تیره هفت بند Polygonaceae جنس Rheum به فارسی گونه اهلی آن را « ریواس » و وحشی ان را « راوند » و در اصطلاح محلی بلوچستان به گونه ای از آن كه در آن خطه می روید « راواش » و « قیل گوش » گویند . به عربی « ریباس » و « ریباج » و به هندی آن را « ریوند چینی » - « هدی ریوند چینی » می نامند . گیاه را به فرانسوی Rhubarbe و به انگلیسی Rhubarb و به لاتین Reubarbarum یا Rhabarbarum ( به معنای ریشه بربر ) نامیده می شود. اسامی فوق به انگلیسی و فرانسوی در عین حال به گیاه و به ساقه زیرزمینی یا بیخ گیاه گفته می شود. دارای گونه های مختلفی است كه نام علمی آنها عبارتند از :
۱) Rheum palllmatum L. كه به فرانسوی Rhubarbe palmee گفته می شود و ساقه زیرزمینی و بیخ آن همان ریوند چینی معروف است كه بیش از سایر اعضای گیاه مستعمل در طب سنتی است . این گونه در چین در مناطق Kokonor و Szechwan میروید . به هندی روند چینی نامیده می شود.
۲) Rheum officinale Baillon كه به فرانسوی Rhubarbe officinale گویند . ساقه زیر زمینی این گونه نیز در طب سنتی مستعمل است وبه عنوان مسهل مصرف می شود. ولی از نظر خواص و مصرف در درجه بعد از گونه قبلی قرار دارد. این گونه نیزدرچین درمنطقه Szechwan می روید و ساقه زیر زمینی آن را نی رویند چینی میگویند.
۳) Rheum emodi Wall كه در هندوستان می روید از نظر دارویی دردامپزشكی مصرف دارد و به ریوند هندی معروف است. و Rheum rhaponticum L . كه به فرانسوی Rhubarbe anglais گفته میشود نیز مصرف دامپزشكی دارد.
۴) گونه های زینتی و غیر دارویی كه دمبرگهای ضخیم و دارز و قرمز رنگ آنها به مصرف غذایی و تهیه شربت و خورش می رسد به فارسی به طور كلی ریواس گفته می شود نام علمی این گونه هاRheu undulatum L. و به فرانسوی Rhubarbe ondulee گفته می شود و Rheum compactum L كه به فرانسوی Rheum Ribes L. است كه در كوهستانهای ایران از جمله در دره توچال ، شرستانك ، كرج ، حصاربند ، كوهای اراك ، اشتران كوه ، گنج نامه ، كردستان ، تفرش ، خراسان ، ازربایجان بن خوی و تبریز ، افشار ، دشت ارژن فراس ، راجرد قم و بلوچستان به طور خودرو می روید. سه گونه اخیر در ایران كاشته می شوند و به عنوان سبزی به نام ریواس برای استفاده از برگهای گوشی آن در بازار عرضه می شود.
● مشخصات
ریواس یا راوند گیاهی است چند ساله دارای ساقه ای بلند تا یك متر و بیشتر ، ساقه زیرزمینی متورم و ضخیمی دارد . برگهای آن بزرگ ، پهن ، پنجه ای ، كناره آنها دندانه دار است و به صورت مجتمع در قسمت قاعده گیاه قرار دارند ، دمبرگها دراز و گوشتی و قرمز ارغوانی هستند. ساقه های مولد گل از درون انبوه برگها خارج شده و به ۳ – ۲ متر ممكن است برسند در قسمت فوقانی محور این ساقه ها گلهای خوشه ای به رنگ سبز مایل به زرد و مایل به قرمز ظاهر می شود .
تكثیر ریواس و ریوند از طریق كشت بذر ولی معمولا با كشت سوش گیاه در خزانه وانتقال هب مزرعه انجام می گیرد و چون قوه نامیه بذر كمتر از سه سال است ، اگر تكثیر با بذر آن جام می شود باید دقت شود ، بذر تازه بادش. ریوند گیاه كوهستانهای سرد است ولی در دوره رویش احتیاج به آفتاب دارد ، بنابر این باید در نقاط افتاب گیر كاشته شود. دوران رویش بسته به شرایط اقلیمی ۵ – ۴ ماه است یعنی از اواسط بهار تا اوایل زمستان ولی برای رشد كافی ساقه های زیرزمینی به سرمای زمستان احتیاج دارند . معمولا در خاك مرغوب و زراعت خوب از هر گیاه ۸ – ۶ كیلو گرم ساقه زیر زمینی ضخیم برای مصارف دارویی می توان تهیه كرد . گیاه در دوران رویش احتیاج به اب فراوان دارد.
● مشخصات انواع ریوند در بازار
۱) ریوند چینی به شكل قطعاتی است مدور به رنگ زرد چرك و خیلی سخت . طعم آن تلخ و زیر دندان به شدت صدا می كند (صدای خرد شدن بلورهای اكسالات اهك است) رنگ گرد آن پس از كوبیدن ریوند ، نارنجی و معمولا در یك طرف هر قطعه ریوند سوراخی است كه محل آویزان كردن آن در موقع خشك كردن بوده است.
۲) روند مسكو كه در حقیقت آن هم ریوند چینی و نوع مرغوب آن است ولی چون از تاتار ستان به سیبری و از آنجا به بازار ایران می اید ، آن را ریوند مسكو نامند و به شكل قطعات نامنظم به رنگ زرد تیره است اگر شكسته شود مقطع آن ماند مرمر سفید و زرد ، بوی آن تهوع آور و طعم آن تلخ و قابض و بزاق را مانند زعفران رنگین می كند. این نوع را ریوند تاتار نیز می گویند كه همان Rheumm palmatum چین است كه شرح آن در ابتدای این قسمت امده است. در موقع خرید ریوند باید دقت شود كه حتی الامكان ریوند سالم و كرم نخورده باشد ، زیرا اغلب در اثر كهنگی زیاد كرم می گذارد و آن را سوراخ میكند و فروشندگان از گرد ریوند و آب ، خمیری درست كرده و سوراخها را با خمیر پرمی كنند .
از نظرتركیبات شیمیایی در ریوند چینی به طور كلی یك ماده تلخ به نام راپونتی سین ، یك ماده رنگی به نام رئین ، آهك و پاس و اكسالیك اسید و مالیك اسید ، سولفوریك اسید كریزوفانیك اسید وسرانننجام صممغ ، نشاسته ، تانن و اسانس یافت می شود. اسید اكسالیك در ریوند به شكل بلورهای اكسالات اهك در امده و بلورهای ان زیر دندان صدا میكند .
در گزارش تجزیه دیگری چنین امده است : ریوند چینی مواد زیر یافت می شود: كریزوفانول ، الوئه امودین ، امودین و مونو اتیل اتر ، گلو كو گالین ، كانچین ، ورئین ، امودین ، راپونتی سین ، تترارین ، تری تیس پورین و همچنین ماده راباربرون كه احتمالا این ماده همان الوئه امودین است .
● خواص – كاربرد
در چین مرسوم است كه ریوند را از ریشه گیاه چند ساله ( ۷ – ۶ ساله ) گرفته دراولایل پاییز از زمین خارج میكنند . { هوپر } میگوید از گیاهان ۷ – ۶ ساله ولی { ویلسن } معتقداست از گیاه ده ساله گرفته شود . این دارو تلخ و خنك كننده استو برای معالجه ناراحتی های معده ، یبوست ، دندان درد ، سردرد ، استسقا ، یرقان و خون ریزیهای داخلی تجویز می شود. توصیه این است كه زنان باردار و مادرانی كه نوزاد دارندو شیر می دهند نباید بخورند.
داروی ملین ، خونساز ، تونیك و مقوی معده وقابض است و بویژه برای معالجه ناراحتی های ناشی از هجوم الدم در ناحیه لگن زنان ، مانند احساس درد در موقع هم بستری و ترشح ادرار بادرد و قطع تبهای بچه ها و تب مالاریا مفیداست .
گرد ریوند مخلوط با سركه برای پراكنده كردن و كاهش درد كه در اثر ضربه و یا افتادن ، در عضوی ایجاد شده مفیداست. و اگر با برنج تخمیر شده خورده شود ، برای ناراحتی های تنفسی كه در اثر حرارت و رطوبت پیدا شده نافع است. توصیه این است كه اشخاص مبتلا به بواسیراز خوردن ریوند اجتناب كنند.
از نظر حكمای طب سنتی ایرانی ریوند یا بیخ گیاه از نظر طبیعت كمی گرم و خشك است و در عین حال رطوبت دارد به همین دلیل زود كرم میگذارد . از گرد زرد رنگ ریوند كه تلخ است به عنوان اشتها اور و مسهل استفاده می شود.
( بنابر مقدار مصرف ) اگر گرد ریوند را حرارت دهند ، خاصیت مسهلی آن تقریبا از دست میرود ولی سایر خواص آن مانندتقویت معده باقی می ماند.به این دلیل است كه گرد آن را در مواردی كه نظر خاصیت مسهلی آن است به صورت گرد مخلوط با سایر گردها می خورند . گرد ریوند اگر به مقدار۴ – ۴/۰ گرم خورده شود در عین حال كه مسهل است ، ایجاد قولنج نكرده و معده و امعا را خسته نمی كند در صورتی كه سایر مسهل ها معمولا اشتها را كم كرده و ابجاد ضعف می نمایند ولی ریوند معده را تقویت كرده به هیجان بدن می افزاید . ریوند ممعمولا در سوء هضم هایی كه بدون تب باشد و با تلخی دهان و احساس درد خففی در قسمت فوقانی معده وبا یبوست طبع تولم باشد و همچنین درسوء هضم هایی كه سبب آن عتدم حركت و نشستن در یك محل باشد و سو ء هاضمه پیران و سو ء هضمهایی كه در زنان عصبانی و اشخاص مبتلا به مالیخولیا و جود دارد ، بسیار موثر است.
ریوند را در موارد اسهالهای صفراوی نیز تجویز می نمایند و همچنین در اسهال خونی وبایی بخصوص در ابتدای شروع بیماری كه هننوز مدفوع چندان خون آلوده نشده موثر و مفید است. به طور كلی ریوند به عنوان مسهل اخلاط غلیظه و رقیقه و مدر مصرف میشود. گرفتگی های كبد و طحال و روده ها را باز می كند و رفع برودت معده و كبدو سرفه مزمن و تنگی نفس و سل و زخم روده و انواع استسقا و یرقان و رفع اسهال خونی و اسهال معمولی و پاك كردن روده ها مفیداست. اگز از گرد ریوند با لعال به دانه ، حب درست شود وزیر زبان نگهدارند و آب آن را فرو برند برای سرف كهنه سرد و مرطوب و تنگی نفس سرد و مرطوب نافع است و اگر با گرد ریوند و هلیله كابلی و غاریقون و صبر زرد حب سازند و بخورند برای پاك كردن دماغ و انواع سر دردهای سر د و صفراوی و فلج و سرگیجه و وحشت و مالیخولیاو جنون مفیداست. گر ریوند اگر ۵۰ – ۳۰سانتی گرم با هر غذا بخورند مانند داروهای مقوی اثر میكند .
بعضی از اطبا تنها جویدن آن را در دهان و فرو بردن آب آن را خیلی موثر میدانند.
ریوند با آب آهكدار و مواد قی اور و دم كرده ها ی قابض و اسیدهای غلیظ و سوبلیمه و سولفات آهن و روی ناسازگار است و از استفاده آنها با هم باید پرهیز كرد .
●تهیه گرد ریوند طب كدكس : ریوند چینی را به مقدار مورد نظرگرفته نیم كوب كرده و درگرمخانه با حرارت ۴۰ درجه سانتی گراد می خشكانند و نرم می كوبند و از الك مویین ابریشمی نمره ۱۲۰ می گذرانند و نخاله چوبی كه باقی می ماندرادور می ریزند كه تقریبا ۹۰ درصد باقی می ماند از این گرد به عنوان مقی ۵ - ۱ دسی گرم و به عنوان مسهل از ۴ – ۴/۰ گرم می توان مصرف كرد.
●تهیه گرد مركب ریوند : گرد ریوند ۲۵ واحد ، منیزی مكلس ۷۵ واحد و زنجبیل ۱۲ واحد . آنها را نرم كوبیده و مخلوط نمایند و از ۱۰ – ۲ گرم از این گرد میل كنند، مسهل خوبی است.
حب صابونی ریوند: گرد ریوند ۲۵ دسی گرم ، صابون طبی ۶ دسی گرم ، با مقدار افی شربت ساده مخلوط كنندو ده حب بسازند و از ۵ – ۱ حب برای مسهل و تقویت معده بخورند .
●شربت ریوند : ریوند ۱۰۰ واحد ، اب ۵۰۰ واحد و قند ۱۰۰۰ واحد . ریوند را نیم كب كرده مدت ۱۲ ساعت در آب می خیسانند و با فشار از پارچه ای گذرانیده با كاغذ صاف می كنند و صاف شده را با قند حل كنند و هر بار ۳۲ – ۱۶ گرم از این شربت بنوشند.
●شربت مركب ریوند : ریشه خشك كاسنی ۲۰۰ گرم ، برگ خشك كاسنی ۳۰۰ گرم ، برگ شاهتره ۱۰۰ گرك ، برگ سرخس نر ۱۰۰ گرم ، میوه كاكنج ۵۰ گرم ، دارچینی ۲۰ گرم ، صندل سفید ۲۰ گرم ، قند ۳۰۰۰ گرم و آب مقطر به اندازه كافی ، ریوند و دارچین و صندل را نرم بكوبند و ۱۰۰ گرم آب با حرارت ۸۰ درجه سانتی گراد روی آنها ریخته مدت ۶ ساعت بگذارند دم بكشد و با فشار از پارچه گذرانیده با كاغذ صاف كنند و در مقابل هر ده واحد از این مایع صاف شده ۱۸ واحد قند در حالت سردی حل كنند و از طرف دیگر سایر مواد را نرم كوبیده و در۵۰۰۰ گرم آب جوش مخلوط كنند و بگذارند ۱۲ ساعت دم بكشد و با فشار از پارچه گذرانیده یا با كاغذ سافی صاف نموده و آن را با باقی مانده قند ، شربت سازند . و هنگام قوام ، شربت اول را داخل نمایند . این شربت را كه شربت مركب ریوند و كاسنی نیز می نامد برای مسهل اطفال خیلی مفید است . و در هر باریك قاشق چای خوری ۳ – ۲ بار در روز مصرف می شود. برای بزرگ سالان ۴۰ – ۱۰ گرم آن مصرف می شود.
●قرص ریوند : ۳۲ گرم گرد نرم ریوند را با ۳۴۵ گرم قند نرم كوبیده با مقدار كافی از یك لعاب به دانه قرصهای ۶ دسی گرم بسازند. مقدار خوراك از ۶ – ۵ عدد قرص است.
تهیه جوشانده برای دیسانتری وبایی : ریوند نیم كوب ۴ گرم ، تارتر ۳۰ گرم جو ۶۰ گرم ، آب ۲۵۰۰ گرم را مخلوط كرده بجوشانندتا ۲۰۰۰ گرم باقی بماندو صاف كنندوبرای رفع اسهال خونی وبایی فنجان میل كنند.
●عصاره ریندطبق كدكس : ریوند چینی نیم كوب ۱ واحد و آب مقطر ۸ واحد ، ریوند را در ۵ واحد آب به مدت ۱۲ ساعت بخیسانند و آن را با فشار صاف كنند و دو قسمت صاف شده را مخلوط كرده و بگذراند ته نشین شود و صاف روی آن را برداشته در حمام ماریه به غلظت عصاره نرم قوام آورند. مقدار مصرف این عصاره برای تقویت معده ۵۰ سانتی گرم تا یك دسی گرم و برای مسهل از ۲ دسی گرم تا یك گرم است.
درخت آن به فارسی «باهشتان»گفته می شود،در كتب طب سنتی به نامهای «درخت غار»،«برگ بو»،«مازریون»،«دفنه»و «شجرهٔ الرند» نام برده شده است. به فرانسویLaurier sauceوLaurier و به انگلیسیLaurel , true laue laurel گفته می شود. گیاهی است تیره Lauraceae نام علمیLaurus nobilis L. آن است میوه درخت «باهشتان»را «دهشمت» یا «حب الغار» میگویند و به هندی نیز حبالغار می شود.
● مشخصات
برگ بو گیاهی است به صورت درخت و درختچه همیشه سبز و ناخزان(د رمناطق با زمستانهای خیلی سرد باید حفاظت شود)، در شرایط مساعد ارتفاع آن ۲۰-۱۵ متر هم می رسد ولی معمولا ۸-۷ متر می باشد. گیاهی است پلی گام و در عین حال ممكن است گلهای نر و ماده وهمچنین گلهای هر مافرودیت (نر و ماده در یك گل) روی یك درخت دیده شود.برگها متناوب،سبز تیره ،بیضی شكل ،نوك تیز و معطر و زیبا هستند گلهای آن كوچك به رنگ زرد با خاكستری روشن و میوه آن كوچك به رنگ ارغوانی تیره و به اندازه دانه انگور می باشد.درختچه ای است زیبا ،فرانسوی ها آن را لوریه شاعران هم می گویند.
تكثیر آن با قلمه و قلمه های ریشه دار و یا با پاچوش انجام می شود و پس از ۸-۷ ماده ریشه های آن به قدر كافی توسعه یافته و مستقر می شود.این درخت در خاكهای غنی و قابل نفوذ رشد خوبی دارد. چیدن بر گهای معطر آن برای اینكه سبزی كامل نشود معمولا باید صبح زود انجام شود وبرای خشك كردن روی هم انباشته نشود و در لایه های نازك و در سایه پهن و خشك شود.خشك كردن در آفتاب موجب می شود كه رنگ سبز زیبای آن قهوه ای شود و مقدار زیادی روغن معطر و اسانس آن از بین برود.
● تركیبات شیمیایی
میوه این درخت دارای اسانس روغنی فراری است كه دارای مقدار زیادی اسید یوریك است. اسید لوریك از اسیدهای چرب است كه به شكل متبلور سفید در می آید.در برگهای خشك برگ بو نیز از ۳-۱ درصد اسانس روغنی فرار بسیار معطر وجود دارد كه از طریق تقطیر می توان استخراج نمود.در برگهای گیاه نیز اسانس روغنی فرار وجود دارد.
● خواص و كاربرد
از نظر حكمای مغرب زمین تا اواخر قرن هیجدهم كه گیاه درمانی ،رونق وسیعی در اروپا داشت ،دانشمند و حكمای اروپا معتقد بودند كه میوه درخت برگ بو به عنوان محرك در تسریع وتشدید قاعده زنان موثر است و به همیك دلیل در مواردی به عنوان دارو و برای سقط جنین به كار می رفته است .در كتاب گیاه درمانی به نام گرت هربال كه در سال ۱۵۲۶ میلادی دانشمند معروف [پیتر تروریس]آن را تهیه كرده و در انگلستان چاپ شده ،در مورد كاربرد میوه و برگ درخت غار چنین آمده است:
«خمیری كه از گرد حاصل از كوبیدن میوه های این درخت به دست آمده مخلوط با عسل برای معالجه رنگها و لكه های غیر طبیعی پوست صورت و همچنین برای از بین رفتن دانه ها و لكه های قرمز رنگی كه در پوست صورت جوانان می زند تجویز می شده است.»
دانشمند دیگری به نام [كول پپر] در كتابش به نام كمپلیت هربال كه در اواسط قرن هفدهم نوشته است در مورد میوه درخت برگ بو می نویسد:
«روغنی كه از میوه ی درخت برگ بو به دست می آید برای انواع ناراحتی ها ی مفاصل ،اعصاب ،معده ،شكم ورحم انواعی از قلوه ها و تشنجها ی عضلانی گرفتگی عضلات یا سیخ شدن عضلات ،انواع درد ها ،بی حسی در هر نقطه از بدن ودرد های رحمی وزاهدان مفید است ،به این ترتیب كه محل ناراحت را روغن مالی می كنند . برای رفع درد های گوش هم چند قطره از این روغن استفاده می شده است ویا بخور حاصل از جوشانده میوه ها و برگهای آن به وسیله ای مثل قیف یا بادگیر داخل گوش می كرده اند»
برای از بین بردن لكه های كبود خونمردگی در پوست و گوشت بدن از مالش روغن آن در محل آسیب دیده استفاده می شده است كه خونمردگی خیلی سریع جذب می شده است. ضمنا مالش روغن آن برای رفع خارش و عوارض جرب در پوست و عوارض ورم و آثار ضربه هایی مانند شلاق روی پوست بسیار موثر است. غار طبق نظر حكمای طب سنتی شرق گرم و خشك است ، مغز میوه ان گرمتر از پوست و برگ آن گرمتر از برگ پوست آن و پوست آن و روغن آن گرمتر از سایر اجزا و حتی از روغن گردو نیز گرمتر است. خواص آن مفرح و مقوی و مدر و ضدسم است خصوصا میوه آن ،اگر میوه آن با سركه خیلی رقیق خورده شود برای سردردهای بلغمی ،گازها،نفخها،صرع،وسواس،تقویت ذهن و فهم بسیار نافع است. مالیدن روغن آن برای درد اعصاب و رفع حواس پرتی و افزایش حافظه خوب است. اگر ساییده میوه آن با روغن گل سرخ و سركه مخلوط شود ،قطره آن برای رفع درد های سر و گوش و رفع صداو طنین در گوش و ثقل سامعه مفید است و موجب تقویت گوش می شود و همچنین اگر قطره روغن آن مصرف شود نیز همین نتایج را برای گوش خواهد داشت . مضمضه دم كرده برگ آن برای تسكین درد دندان مفید است. اگر با میوه و برگ كوبیده آن مخلوط با عسل انگشت پیچ درست شود خوردن آن برای امراض سرد و اگر با سكنجبین انگشت پیچ درست شود خوردن آن برای امراض گرم و زخمها و جراحات ریه و سرفه كهنه و تنگی نفس مفید است. خوردن میوه آن برای تحلیل باد و گازهای غلیظ و دل پیچه و امراض كبد و طحال و با عسل برای طخم روده ها وخوردن روغن آن با سركه انگور برای درد كبد مفید است.اگر ۱۰ میلی گرم میوه آن را ساییده و بخورند دل پیچه را فورا تسكین می دهد.روغن آن ایجاد آشفتگی و دل به هم خوردن می كند و قی آور است و ترشح ادرا را زیاد می كند و ترشح حیض را افزایش می دهد.اگر در دم كرده آنبنشینند برای امراض كلیه و مثانه و رحم مفید است.خوردن میوه آن برای خرد كردن سنگ مثانه نیز مفید است و پیاف تیه شده از میوه آن موجب سقط جنین می شود.خوردن و یا مالیدن روغن آن در مواضع درد برای رفع دردهای مفاصل و درد كمر مفید است ،مالیدن روغن آن با سركه روی پوست برای رفع لكه های جلدی موثر است.
این گیاه دارای ضررهایی نیز هست .میوه و روغن آن معده را سست كرده و قی آور است و مضر سینه می باشد و اصلاح آن با خوردن كتیرا میسر است.مقدار خوراك از میوهع و برگ ان۱۰-۲ گرم است. مقدار ۱۰ گرم آن مسهل است.
در اصطلاح طب سنتی میوه درخت غار را «حبالغار»می گویند،به خجم گیلاس ، خیلی معطر و سیاه رنگ و دارای روغنی سبز رنگ و نیم جامد است. تهیه روغن حب الغار به ترتیب زیر است:
روش اول: حب الغار خشك را نیم كوب كرده و در روی الك بریزند و روی بخار آب جوش گذارند تا نرم شود سپس آن را در كیسه محكمی ریخته و آن كیسه را در میان ۲ قطعه آهن سوراخ دار كه با آب جوش گرم شده باشند گذارده و فشار می دهند.
روغنی كه از آن خارج میشود با كاغذ صاف كنند. سابقا در بازار ایران برگ بو را به نام «سازج هندی»عرضه می كردند.
روش دوم:دانه گیاه یا حب الغار را گرفته در آب بپزند و بگذارند سرد شود قشری كه روی آب می گیردبردارند. روش دیگر این است كه میوه و برگ آن را بپزند و پس از آن عصاره آنها را با فشار گرفته با دو برابر وزن آن روغن زیتون مخلوط ،روی آتش ملایم بگذارند آنقدر كه آب آن تبخیر شود و روغن بماند و دقت شود كه نسوزد وآن روغن را به كار برند. در هندوستان از میوه گیاه به عنوان قاعده آور و بند آور دن اسهال و قطع ترشحات مهبل و استسقا مصرف می شود. تذكر ای نكته ضروری است كه باید دقت شود كه اولا برگها و میوه درخت غار را با برگهای درخت دیگری به نام یا غار گیلاسی كه در شرایط خاصی سمی است اشتباه نشود ثالثا با درخت دیگری به نام خرزهره نباید اشتباه شود البته مشخصات در خواص سایر ها كه با برگ بو به كلی متفاوت هستند .
آقطی سیاه كه خمان كبیر نیز نامیده میشود درختچهای است كه ارتفاع آن در نواحی مساعد به ۱۰ متر میرسد. این درختچه معمولاً در كنار جادهها و حاشیه جنگلها و در نواحی مرطوب و سایهدار میروید.
برگهای آن سبز رنگ، بیضوی، دندانهدار، مركب از ۵-۷ برگچه میباشد اگر برگها شكسته و مالش داده شود بوی بدی از آن متصاعد میشود.
گلهای آن سفید و خوشهای است كه در اواخر بهار ظاهر میشود. میوه آقطی سیاه گوشتی، ریز مانند انگور و به رنگ آبی سیر میباشد.
قسمت مورد استفاده این درختچه گل، برگ و پوست داخلی ساقه آن است.
آقطی سیاه در ایران در نواحی آذربایجان و همدان میروید.
تركیبات شیمیائی:
پوست این درختچه و برگ آن درای موادی مانند ساو بوسین Sambucine سامبو نیگرین Sambunigerine، كولین، سیكوتین Cicutine و مقدار كمی نیترات پتاسیم میباشد. در گلهای آن الدرین Elderine و مقدار كمی اسانس وجود دارد. میوه آقطی سیاه درای كریزان تمین Chrysanthemin، مواد قندی، اسانس، صمغ، اسید والزیانیك و اسید استیك میباشد.
خواص داروئی:
آقطی سیاه از نظر طب قدیم ایران سرد و خشك است. پوست ثانوی (داخلی) ساقه و ریشه آن از نظر طبی مؤثرترین قسمتهای این گیاه است.
۱. در درمان رماتسم و درد مفاصل مؤثر است.
۲. ادرارآور است.
۳. ملین و ضد یبوست میباشد و بهترین دارو برای رفع یبوست در افراد سالخورده و كسانی است كه انقباضات روده بزرگ در آنها ضعیف شده است.
۴. دمكرده برگهای خشك شده آن در رفع اسهال مؤثر است.
۵. برای برطرف كردن درد و التیام بواسیر، برگهای تازه این گیاه را له كرده و یا اینكه از آن پماد تهیه كنید و روی بواسیر دردناك بگذارید.
۶. درمان كننده استسقاء میباشد و آب اضافی را از بدن و از بین انساج خارج میسازد.
۷. برای از بین بردن خارش بدن، پوست ساقه آن را در روغن بجوشانید و سپس آن را صاف كرده و بگذارید سرد شود. این روغن را روی قسمتهائی كه خارش دارد بزنید.
۸. برای جوشخوردن استخوان و مداوای شكستگی استخوان، از دم كرده ریشه این درختچه استفاده كنید.
۹. دمكرده گلهای خشك شده آقطی سیاه درمانكننده گریپ، سرماخوردگی، بیماریهای دستگاه تنفسی و نقرس میباشد.
۱۰. جوشانده گلهای خشك شده این گیاه برای معالجه برونشیت و ذاتالجنب مفید است.
۱۱. بخور گلهای آقطی سیاه برای درمان بیماریهای سل مفید بوده و اخلاط چسبناك را از گلو خارج میسازد.
۱۲. بیماریهای كلیه و مجاری ادرار را درمان میكند.
۱۳. سنگ كلیه را خارج میسازد.
۱۴. شی رمادران شیرده را زیاد میكند.
۱۵. در درمان بیماریهای صرع مفید است.
۱۶. جوشانده گلهای خشك شده آقطی سیاه را بهصورت كمپرس روی زخمهای اگزما بگذارید اثر مطلوب خواهد داشت.
۱۷. خوردن میوه آقطی سیاه و مالیدن آن به سر باعث سیاه شدن مو و تقویت مو میشود.
۱۸. جوشانده گلهای آقطی سیاه را روی سوختگیها بگذارید و كمپرس كنید اثر شفابخش دارد.
۱۹. برای از بین بردن ورم چشم میتوان چشم را با جوشانده گلهای این گیاه شستشو داد.
۲۰. جوشانده برك این درخت آفت درختان و سبزیجات را از بین میبرد.
۲۱. اگر پوست حساس دارید برای شستن صورت یا پاك کررن آرایش از دم كرده آقطی سیاه استفاده كنید.
۲۲. برای شادابی پوست صورت از بین بردن لكهها و كك و مك میتوان از ماسك زیر استفاده كرد:
گلهای خشك شده آقطی سیاه را دم كنید و مقدری پودر باقلای خشك را در ظرفی بریزید سپس دمكرده آقطی سیاه را روی آن ریخته و خمیری تهیه كنید. این خمیر را بهصورت ماسك روی صورت بگذارید و پس از یك ربع ساعت بجوشانید این ماسك را هر روزه روی پوست خود بگذارید تا صورت را جوان و شاداب كند.
طرز استفاده:
۱) جوشانده: مقدار ۶۰ گرم پوست ساقه، برگ و یا میوه این درختچه را در یك لیتر آب ریخته و بگذارید آهسته بجوشد تا حجم آن به نصف برسد. سپس آن را صاف كنید.
۲) شراب آقطی سیاه: ۱۵۰ گرم پوست ساقه یا ریشه این گیاه را در یك لیتر آب شراب سفید ریخته و بگذارید به مدت ۱۵ روز بماند البته هر روز آنرا هم بزنید. پس از این مدت آن را صاف كرده و در شیشه در بسته نگهداری كنید. مقدار مصرف این شراب یك قاشق سوپخوری و سه بار در روز است.
۳) سركه آقطی سیاه: ۱۰-۲۰ گرم برگهای خشك شده این درختچه را در یك لیتر سركه ریخته و بگذارید تا مدت دو هفته بماند و هر روز آن را بههم بزنید. پس از این مدت آن را صاف كرده و در شیشه در بسته نگهداری كنید.
۴) دمكرده آقطی سیاه: مقدار ۱۰۰ گرم گل خشك شده این درختچه را در یك لیتر آبجوش ریخته و به مدت ۱۰ دقیقه دم كنید. از این دمكرده میتوانید برای شستشوی زخمها استفاده كنید.
۵) شیره یا آب میوه: میوههای رسیده آقطی سیاه را فشار داده تا شیره آن خارج شود. مقدار مصرف این شیره یك قاشق چایخوری مخلوط در یك لیوان آب میباشد.
۶) شراب آقطی سیاه: آب میوه را گرفته و با هم وزن آن قند مخلوط كنید. سپس این مخلوط را بجوشانید تا شربت غلیظی بهدست آید.
مقدار مصرف این شربت یك قاشق غذاخوری قبل از هر غذا است.
مضرات:
استفاده زیاد از آقطی سیاه ممكن است باعث تهوع و همچنین ورم رودهها شود.
آقطی سیاه سرد است و بنابراین افراد سردمزاج حتماً باید آن را با عسل بخورند.
روناس با استفاده از خارهای ریزی كه درد به دیوار و درختان میچسبد و بالا میرود. برگهای آن بیضی، نوك تیز و دراز بوده كه بهصورت گروهی و به شكل چتر از كنار ساقه بیرون میآید. گلهای روناس كوچك و به رنگ زرد مایل به سبز میباشد. میوه آن گوشتی و به رنگ تیره است. ریشه آن بهنام روناس معروف است به رنگ قرمز تیره و بهصورت دراز، باریك و استوانهای میباشد. دارای طعمی تلخ و گس بوده و قسمت مهم این گیاه از نظر طبی محسوب میشود. از ریشه روناس در قدیم برای رنگرزی پارچه و نخ استفاده میشده است.
تركیبات شیمیائی:
ریشه روناس دارای مادهای رنگی بهنام آلیزارین می باشد كه برای رنگرزی بهكار میرفت ولی بعد از اینكه توانستند این ماده را به طریقه شیمیائی تهیه كنند كشت آن برای تهیه آلیزارین متوقف گردید.
خواص داروئی:
روناس از نظر طب قدیم ایران گرم و خشك است.
۱) باز كننده گرفتگیها در بدن است.
۲) ادرارآور است و حبسالبول را درمان میكند.
۳) برای معالجه بیماری فلج آن را با عسل مخلوط كرده و به بیمار بدهید.
۴) ترشح شیر راز یاد میكند.
۵) درد سیاتیك را رفع میكند.
۶) یبوستهای سخت را معالجه میكند.
۷) اشتهاآور است.
۸) قاعدهآرو است.
۹) خارش پوست را برطرف میكند بدین منظور میتوان از ضماد ان استفاده كرد و یا اینكه جوشانده آن را در وان حمام بریزید و مدتی در آن استراحت كنید.
۱۰) اوره خون را پائین میآورد.
۱۱) جوش خوردن استخوان شكسته را تسریع میكند.
۱۲) تورم را در بدن از بین میبرد.
۱۳) از كمپرس جوشانده روناس برای رفع بیماریهای پوستی استفاده كنید.
طرز استفاده:
دمكرده: یك قاشق مربا خوری ریشه خرد شده روناس را در یك لیوان آب جوش ریخته و بگذارید به مدت ۱۰ دقیقه دم بكشد. مقدار مصرف آن نصف فنجان سه بار در روز است.
جوشانده روناس: ۱۰ گرم ریشه روناس را د یك لیتر آب ریخته و بگذارید برای مدت ده دقیقه بجوشد. این جوشیده را در وان حمام بریزید و برای رفع بیماریهای پوستی در آن استراحت كنید.
مضرات:
همانطور كه گفته شد روناس ترشح ادرار را زیاد میكند و فشار آن را بالا میبرد بنابراین ممكن است در اثر استفاده زیاد ایجاد خون در ادرار كند و در این صورت بهتر است كه روناس با كتیرا خورده شود.
آرتیشو گیاه بومی مناطق مرکزی مدیترانه است ولی در حال حاضر در بیشتر نقاط معتدل دنیا کشت یم شود .
رومی ها در حدود ۲۰۰۰ سال پیش این گیاه را پرورش می دادند و بعنوان سبزی در سالاد استفاده می کردند .
آرتیشو در قرن شانزدهم در انگلستان و فرانسه برده شد و سپس در قرن نوزدهم در آمریکا کشت شد . اکنون کالیفرنیا و سواحل اقیانوس آرام مرکز کشت آرتیشو می باشد .
کلمه Artichoke از کلمه ایتالیایی Articicco مشتق شده که بمعنی میوه کاج می باشد و آرتیشو هم مانند میوه کاج است .
آرتیشو برای رشد احتیاج به آب و باران فراوان درد .
آرتیشو گیاهای است چند ساله درای ساقه ای راست که ارتفاع آن بحدود یک متر می رسد . برگهای آن پهن و دراز مانند برگهای کاهو است که برنگ سبز تیره است . در انتهای ساقه میوه آن که بشکل میوه کاج یا سیب فلس در است مشاهده می شود .گلبرگهای آن ضخیم و گوشتی بوده و انتهای گلبرگها ضخیم تراست که مصرف خوراکی درد .
برای خرید آرتیشو دقت کنید که برگها با نشده و سفت و سبز باشد . هنگامیکه برگهای آرتیشو قهوه ای است نشان دهنده کهنه بودن آن می باشد .
فصل آرتیشو معمولا ماههای فرودرین و دریبهشت ( آپریل و می )است .
● ترکیبات شیمیایی:
برگهای خوردنی آرتیشو درای اینولین ، اینولاز و ماده ای تلخ بنام سینارین Cynarine می باشد .
سینارین خاصی زیاد کننده ترشحات صفرارا درد و علت صفرا بری آرتیشو داشتن این ماده است .
▪ در صد گرم آرتیشو پخته مواد زیر موجود است :
ـ انرژی/ ۱۴ کالری
ـ پروتئین / ۱/۵ گرم
ـ آب / ۸۶ گرم
ـ مواد چرب / ۰/۱ گرم
ـ مواد نشاسته ای/ ۵ گرم
ـ کلسیم / ۲۲ میلی گرم
ـ فسفر / ۴۰ میلی گرم
ـ آهن/ ۰/۶ میلی گرم
ـ سدیم / ۳۰ میلی گرم
ـ پتاسیم /۰ ۲۵ میلی گرم
ـ ویتامین آ / ۴۰ واحد بین المللی
ـ ویتامین ب ۱ / ۰/۰۴ میلی گرم
ـ ویتامین ب ۲ / ۰/۰۲ میلی گرم
ـ ویتامین ب ۳ / ۰/۶ میلی گرم
ـ ویتامین ث / ۵/۲ میلی گرم
● خواص داروئی:
آرتیشو از نظر طب قدیم ایران گرم و کمی خشک است . قسمت مورد استفاده آرتیشو برگها و قسمت سوط آن است که بنام قلب آرتیشو معروق می باشد . آرتیشو :
۱) کبد را تمیز و اعمال کبد را تنظیم می کند .
۲) ترشح صفرا را افزایش می دهد .
۳) از جمع شده چربی در کبد جلوگیری می کند و آنهایی که کبد چرب دارند بهتر است از آرتیشو استفاده کنند
۴) یرقان مزمن را درمان می کند .
۵) تقویت کننده بدن است.
۶) موجب دفع ادرار می شود .
۷) تب بر است .
۸) در درمان رماتیسم موثر است .
۹) یبوست های ناشی از عدم صفرا را درمان می کند.
۱۰) در درمان ورم روده موثر است .
۱۱) باعث دفع سنگهای کیسه صفرا می شود .
۱۲) نیروی جنسی را افزایش می دهد .
۱۳) کلیه و مثانه را گرم می کند .
۱۴) گاز و نفخ معده و روده را از بین می برد .
۱۵) باعث هضم غذا می شود .
۱۶) بیماریهای کبدی را درمان یم کند .
۱۷) کلسترول خون را پائین می آورد .
۱۸) داروی لاغری است و کسانیکه می خواهند وزن کم کنند و لاغر شوند می توانند هر روز آرتیشو بخورند .
۱۹) سرگیجه را برطرف می کند .
۲۰) آنهائیکه گوششان زنگ می زند اگر آرتیشو را بخورند آنرا برطرف می کند .
۲۱) مبتلایان به بیماری قند می توانند با خوردن آرتیشو قند خود را تنظیم کنند .
۲۲) در درمان میگرن موثر است .
۲۳) در برطرف کردن بیماری آسم اثر مفید درد .
۲۴) نقرس را برطرف می کند .
۲۵) آرتیشو رگها را تمیز کرده و تصلب شرائین را درمان می کند .
۲۶) در برطرف کردن اگزمت موثر است .
۲۷) در درمان اکثر بیماریهای پوستی اثر مفید درد .
۲۸) سموم بدن را دفع می کند .
۲۹) زخم های ریه و روده را درمان می کند .
۳۰) برای جلوگیری از ریزش مو ار برگهای آرتیشو ضماد تهیه کرده و به سر بمالید .
۳۱) برای برطرف کردن بوی بد زیر بغل عصاره برگ آرتیشو را به زیر بغل بمالید .
۳۲) عصاره آرتیشو را اگر به بدن بمالید خارش را برطرف می کند .
۳۳) برای رفع آب آوردن بدن از جوشانده آرتیشو بمقدر سه فنجان در روز استفاده کنید .
● مضرات :
آرتیشو چون گرم است ممکن است در بعضی از اشخاص تولید سودا کند لذا بهتر است با سرکه خورده شود ضمنا طعم آرتیشو را دوست ندارند . اینگونه اشخاص اگر بخواهند از مزایای آرتیشو استفاده کننده تنطور قرص یا کپسول آرتیشو مصرف نمایند .
آندیو
سبزى كه كشت آن تازه در ایران معمول شده است سالاد این سبزى كبد، كلیه و معده را تقویت مى كند.
این سبزى براى كبد و تصفیه خون بسیار مفید است . طعم و مزه آن كمى تلخ و شبیه به مزه ساقه كرفس است .
تلخی اندک این سبزی به علت وجود ماده ای شیمیایی که برای سلامت چشمها بسیار مفید است .
این سبزی چربی اشباع شده و کلسترول بسیار اندکی دارد و مصرف آن برای بیمارانی که رژیم کم کلسترول دارند مانند بیماران مبتلا به سکته قلبی جایز است از طرف دیگر چربی اندک آن تبدیل به انرژی میشود لذا در بیماران فوق برای تولید انرژی مناسب است .
به علت وجود ویتامین آ در پیشگیری از سر طانهای رکتوم مثانه بسیار موثر است .
هربرگ آندیو دارای یک کالری است به همین خاطر برای افراد در رژیمهای لاغری بسیار مناسب است برای این منظور آب یا خود آندیو را به صورت خام میل نمایید .
اگر آندیو را به صورت مخلوط با آب سبزیجات دیگر به طور منظم میل کنید در درمان اکنه بسیار موثر است .
به خاطر وجود مواد مغذی و فیبر فراوان یبوست را برطرف میکند برای این منظور بهتر است آن را با آب سیب یا هویج مخلوط نمایید.
محققان اعلام کرده اند نوشیدن مخلوط آب آندیو هویج کرفس در کم کردن تعداد دفعات حمله آسم موثر است.
مخلوط این سبزی همراه با آب کرفس و جعفری اثر خارق العاده ای در بهبود کم خونی دارد ضمن آنکه بسیار مقوی نیز میباشد .
تذکر:
اگر آندیو را وقتی از زمین در آمده نور و هوا ندهند برگهای آن سفید و بی اندازه لطیف و شکننده میشوند.
توجه کنید وقتی برگهای آندیو را خرد می کنید بعد از مدتی مواد مغذی خود را از دست می دهد و به رنگ قهو ه ای در می ایند بنابراین برای حفظ تازگی و طراوت این سبزی قبل از مصرف خرد کنید.
حداقل شش ساعت قبل و بعد از نوشیدن آب آندیو از استعمال سیگار خودداری کنید چون نیکوتین موجود در آن با مقادیر بالا ویتامین آ موجود در این سبزی تداخل پیدا میکند .
دو طریقه براى پختن آندیو:
طریقه اول - آندیو را برگ برگ كنید و بشویید ولى توجه داشته باشید كه مدت زیادى در آب بماند. بهترین طرز شستن آن این است كه آن را زیر آب شیر بگیرند تا از گل و شن پاك شود.
بعد از آن را در ظرف لعابى و كلفت بگذارید. اگر آندیو پانصد گرم است سى گرم كره ، یك گرد نمك ، یك چهارم لیموترش و یك دسى لیتر آب در آن بریزید و در ظرف را گذاشته و روى آتش قرار دهید تا با آتش ملایم بپزد. پختن آندیو با آتش ملایم معمولا بیش از 45 دقیقه طول نمى كشد.
طریقه دوم - برگهاى آندیو را كه جدا كرده اید و شسته اید در ظرف مخصوص سبزیهاى بخار پز بریزید. پنجاه گرم كره، یك گرم نمك و چند قطره آب لیموى ترش را به آن اضافه كنید و آتش آن را روشن كنید تا با بخار بپزد.
مدت پختن آندیو در ظرف بخارپز بیش از 45 دقیقه وقت نمى خواهد.
از آندیو پخته پوره آندیو و كوكوى آندیو درست مى كنند كه طرز تهیه آن این طور است :
سالاد آندیو:
براى تهیه سالاد آندیو باید برگهاى آندیو را جدا كرد و با آب بشویید و برگهاى پلاسیده آن را دور بریزید و هر برگ را از درازا به دو قسمت كنید. در ظرف سالاد روغن زیتون ، آب لیمو یا سركه و نمك و فلفل را به اندازه كافى با هم مخلوط كنید و برگ هاى بریده آندیو را در آن بریزید و به هم بزنید و نوش جان كنید. به جاى سوس معمولى سالاد مى توانید سس مایونز به كار ببرید. هم چنین آندیو پخته را هم مى توانید مثل آندیو خام سالاد كنید.
خانواده:
Verbenaceae
مشخصات:
درختی است با برگهای پنجه مانند و گلهای بنفش که بعد از فصل گرده افشانی میوه ای قهوه ای پررنگ می دهد .
پراکندگی:
در بستر رودها و مناطق پست ودره ها دیده می شود.
بخشهای مورد استفاده:
میوه
ترکیبات شیمیایی:
لیمونن Limonene سینیول Cineole از Essential oils
کاستیکان Castican اورینتین Orientin ایزووایتکسین Iso vitexin از Flavonoids
اگنوزید Agnuside ایوکوبین Eucubin از Iridoidglycosides
خواص:
با تاثیرگذاری بر محور مرکزی ترشح هورمون در بدن یعنی هیپوتالاموس-هیپوفیز با افزایش LH و کاهش FSH تاثیرات خود را اعمال میکند .
تنظیم پریود: با افزایش ترشح پروژسترون به استروژن باعث بهبود عملکرد تخمدان می گردد . لذا اختلالات پریود را کاهش می دهد.
تنظیم ترشح پرولاکتین: در افزایش ترشح پرولاکتین با اتصال مستقیم بر روی گیرنده های دوپامینی منجر به کاهش ترشح پرولاکتین می شود.از اختلالات پستان حین پریود جلوگیری کرده باعث افزایش ترشح شیر از پستان شده ومنجر به افزایش سایز پستان می شود.
کاهش علایم یایسگی: با بهبود ترشحات هورمونی از میزان عوارض حین یایسگی کم می کند و علی الخصوص از گرگرفتگی می کاهد.
مهار فیبروم رحم: از رشد فیبروم در جدار رحم جلوگیری می کند.
موارد مصرف:
پیشگیری
قاعدگی دردناک: با تنظیم هورمونهای زنانه از بروز پریود دردناک پیشگیری می کند.{(خوراکی) کمکی}
اختلالات پریود: بواسطه تعدیل نسبت پروژسترون به استروژن از بوز اختلالات پریود جلوگیری می کند.{ (خوراکی) کمکی}
درمان
نارسایی تخمدان(Corpus Luteum insufficiency): در مواردی که تخمدان قادر به تخمک گذاری نمی باشد با اصلاح نسبت پروژسترون به استروژن باعث افزایش عملکرد تخمدان و بهبود تخمک گذاری می شود. {(خوراکی) کمکی}
پریود دردناک: با مکانیسم فوق از درد پستانها ورم ودرد بدن در حین پریود می کاهد. {(خوراکی) معادل}
اختلالات پریود: باعث درمان قطع شدن غیر طبیعی پریود/ افزایش یا کاهش میزان خونریزی / واختلال زمان بروز پریود می شود. {(خوراکی) کمکی}
افزایش ترشح پرولاکتین: مخصوصا" اگر توام با اختلال پریود باشد موثر است.{( خوراکی) کمکی}
اندومتریوز: در موارد خفیف اندومتریوز اثرات مثبت ان گزارش شده است. {(خوراکی) کمکی}
- گرگرفتگی و عوارض یایسگی: باعث کاهش علایم یایسگی بخصوص گرگرفتگی می شود. {(خوراکی) معادل و کمکی }
موارد منع مصرف و احتیاط:
در کسانیکه سابقه حساسیت پوستی دارند احتمال بروز ضایعات پوستی بیشتر است.
در مواردی که بعد از زایمان مصرف شود زمان شروع اولین پریود را جلو می اندازد.
مصرف در دوران بارداری:
بعلت اثرات قاعده اوری ان ممنوع می باشد.
مصرف در دوران شیردهی:
با رعایت احتیاط مجاز است.
توجه:
درمان با ویتاگنوس بسیار طولانی مدت می باشد برای مثال برای درمان قطع شدن غیر طبیعی پریود حدود 5/1 سال زمان لازم است ولیکن علایم بهبودی در عرض یک یا دو سیکل قاعدگی بروز می کند.
این میوه به خاطر خواص درمانیاش كاربرد پزشكی دارد و روغن حاصل از این میوه ارزش غذایی زیادی دارد. قسمت گوشتی میوه حاوی 71 تا 88 درصد چربی است و در یك آواكادوی معمولی 30 گرم چربی موجود است. بیشترین استفاده از روغن آواكادو برای مصارف پوستی است و كرم آن بهترین كرم برای پوستهای خشك است چراكه به آسانی در پوست نفوذ میكند و به پوست شادابی میدهد. روغن آواكادو برای براق كردن موها و همچنین برای جلوگیری از ریزش مو و درمان شوره سر استفاده میشود و برای التیام درد مفاصل موثر است.
این میوه علاوه بر چربیهای مفید حاوی ویتامینهای گروه B، A، K و منبع غنی آنتیاكسیدانهایی چون ویتامین E، C و رنگدانههای گیاهی است. معمولا به دلیل آن كه این میوه را به صورت خام و تازه مصرف میكنند ویتامین E آن به عنوان یك آنتیاكسیدان قوی میتواند از افزایش رادیكالهای آزاد و تنگی عروق خونی جلوگیری كرده و به تقویت سیستم ایمنی بدن افراد مسن كمك كند.
املاح معدنی موجود در این میوه نیز شامل فولات، مس و پتاسیم است كه پتاسیم موجود در آن برای تنظیم فشار خون بسیار موثر است و دریافت متعادل آن باعث جلوگیری از افزایش فشار خون و سكته مغزی میشود. فولات آن نیز به حفظ سلامت قلب كمك میكند.
از آنجایی كه آواكادو سرشار از اسید اولئیك است از بروز سرطان سینه و افزایش كلسترول خون جلوگیری كرده و به دلل دارا بودن كاروتنوییدهای فراوان خطر سرطان پروستات را به حداقل میرساند. از این رو توصیه میشود آواكادو را به سالاد خود بیفزایید تا نهایت استفاده را از كاروتنوییدهای آن ببرید.
در ضمن این میوه به دلیل دارا بودن تریپتوفان بیخوابی را درمان میكند و میتواند ناراحتی روده و معده را برطرف و كاهنده چربی خون باشد. برای لطافت و شادابی پوست دست و صورت نیز كافی است پس از استحمام، یك عدد آواكادو را له كرده و روی پوست قرار دهید.توصیهها
در هنگام خرید آواكادو آنهایی را كه بدون خراش و فاقد لكههای سیاه و كمی نرم هستند انتخاب كنید. آواكادوهایی كه گردن كشیدهتر و رنگ تیرهتری دارند رسیدهتر هستند.
اگر آواكادوی خریداری شده سفت است بهتر است چند روز در درجه حرارت اتاق در میان كاغذ نگهداری شود تا برسد. قابل توجه آن كه تا زمانی كه این میوه نرسیده نباید آن را در یخچال نگهداری كرد.