پرسش و پاسخ مهدوی

» مشهور است كه امام زمان(عج) درباره كتاب شريف «كافى» فرموده اند: الكافى كاف لشيعتنا
      ؛ كتاب كافى براى شيعيان ما كافى است

» در اين زمينه به كتابهاى زير مراجعه كنيد:

      1- چشم به راه مهدي، جمعي از نويسندگان، دفتر تبليغات اسلامي قم.

      2- در انتظار ققنوس، ترجمه عليزاده، مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره).

      3- امامت و مهدويت، آيت الله صافي، جامعه مدرسين قم.

» به اين مضمون رواياتى آمده است:

       1- عن ابى خديجه، عن ابى عبدالله(ع) قال: اذا قام القائم(ع) جاء بامر جديد كما دعى رسول الله(ص) فى بدو الاسلام الى امر جديد هنگامى كه قيام كند قائم(عج) امر جديدى را مى آورد همان گونه كه پيامبر در بدو اسلام به امر جديدى دعوت كرد؛بحار، ج 52، ص 338.

       2- همچنين در ضمن روايتى از امام باقر(ع) آمده است: يقوم بامر جديد و سنة جديدة و قضاء جديد، على العرب شديد قيام مى كند [امام زمان(عج)] به امر جديدى و سنت جديد و قضاوت جديد و بر عرب سخت خواهد بود؛(بحار، ج 52، ص 349).

       اينگونه روايات از يك سو بيان يك واقعيت در حال شكل گيرى را به اطلاع مى رساند كه در سطح جهانى نظريه پردازان جدا افتاده از وحى الهى با قرائت هاى مختلف، جامعه و مردمان را از سرچشمه وحى محروم مى سازند و هر چندگاه با دكترين هاى غيرقابل پيش بينى جوامع بشرى را گرفتار بحران مى سازند.

       و از سوى ديگر يك واقعيت شكل گرفته را به آگاهى مى رساند كه در ميان اعراب با شروع زاويه انحراف پس از رحلت پيامبر(ص) و دورى از اهل بيت(ع) و مفسران واقعى قرآن، بسيارى از معارف و احكام و ارزش هاى اسلامى تغيير يافته است.

       و از سوى ديگر اين گونه روايات هشدارى جدى به پيروان واقعى اسلام است، كه متوجه خطر انحراف و تغيير در دين باشند و با حداكثر تمسك به قرآن مجيد و سنت پيامبر(ص) و سيره اهل بيت(ع) از تغيير ارزش ها در زندگى شخصى و اجتماعى خود جلوگيرى كنند. 

» در زمان امام عصر«علیه السلام» که مردم گناه نمی کنند بدین لحاظ نیست که اختیار از آنان سلب شده ناخودآگاه راستی و درستی گرایش پیدا می کنند بلکه بخاطر این است که عوامل تربیت در آن زمان بسیار و عوامل فساد کم است و با اینکه مردم دارای غرائز باشند نظر به اینکه از برنامه های آموزنده و تربیت های اصیل برخوردارند به گناه آلوده نمیشوند و در زمان ما مطلب به عکس است یعنی برنامه های تربیتی بسیار کم و ناقص و عوامل فساد فراوان و اینکه خداوند ما را در این زمان قرار داده است برخلاف عدالت نیست زیرا می توانیم علی رغم همه عوامل فاسد با استقامت و کوشش دامن خویش را به فساد و بزه کاری نیالائیم و از گناه و زشتی گناه کناره بگیریم و چون ترک گناه در صورتی که زمینه برای گناه بیشتر فراهم باشد مشکل تر است ارزش و ثواب آن هم افزونتر خواهد بود.
 

» به طوری که در روایات آمده است خداوند متعال برای ظهور امام زمان«علیه السلام» افرادی را زنده می کند تا هنگام ظهور در رکاب امام زمان«علیه السلام» باشند و در دعای عهد از امام صادق«علیه السلام» روایت شده است که هر که چهل روز صبح آن را بخواند از یاوران حضرت قائم«علیه السلام» باشد و اگر پیش از ظهور آن حضرت از دنیا برود خدا او را از قبر بیرون آورد که در خدمت آن حضرت باشد(3).

 و در این دعا این جمله آمده است:

 «اللهم ان حال بینی و بینه الموت الذی جعلته علی عبادک حتماً مقضیافاخرجنی من قبری...؛ خدایا اگر میان من و امام زمان«علیه السلام» مرگی که آن را بر بندگانت حتمی قراردادی حایل شد مرا(زنده کن و) از قبر بیرون آور».

بر این اساس، ممکن است انسان دعا کند ا زخدا بخواهد که هنگامی که خداوند آن حضرت را ظاهر می سازد و او را زنده کند تا در رکاب امام زمان«علیه السلام» باشد.

« بخش پاسخ به سؤالات »
3) مفاتیح الجنان، ص 701.

 

» مضمون حدیث مذکور با آیه منافات ندارد زیرا در حدیث نیامده که اهل آن کتب آسمانی اعمال شان مورد قبول است و روز قیامت از زیانکاران نخواهند بود مضمون حدیث این است که امام زمان«علیه السلام» در میان اهل کتب بر اساس کتاب های آنها حکم می کند.

ولی نکته قابل توجّه این است که در بسیاری از دعاها آمده است که امام زمان«علیه السلام» تمامکافران را که اسلام را نپذیرند از بین میبرد حدیث مذکور چگونه با این ها سازگار است؟

پاسخی که در این زابطه به نظر میرسد این است که این حکومت که برای هر کسی از هل ادیان آسمانی براساس دین خودش قضاوت شود ممکن است در مراحل آغاز حکومت آن حضرت باشدو می دانیم که حقانیّت اسلام و پیامبری پیامبر اسلام و امامت امامان معصومین«علیهم السلام» برا اثبات حقانیّت اسلام از آن کتاب ها و آیات استفاده کند تا آنان براساس کتابهای خودشان حقانیّت اسلام را درک کرده مسلمان شوند.

» امام زمان(عج) و نوع زندگی و معیشت ایشان تمام از اسرار آنهاست که جز اولیاء خداوند کسی از آن اطلاع ندارد. ولی همانطور که در قرآن کریم می خوانیم خداوند متعال حضرت مریم علیهم السلام را بدون اینکه کسی برای او غذا بیاورد تغذیه می کرد آنهم از طعام بهشتی در سوره آل عمران آیه 37 می فرماید:

 کلما دخل علیاً ذکریا المحراب وجد عندها رزقاً قال یا مریم انی لک هذا قالت هو من عندالله ان الله یرزق من یشاء بغیرحساب.

یعنی: هرگاه زکریاعلیه السلام به محراب عبادت مریم علیها السلام میآمد غذای مخصوصی در آنجا می دید، از او پرسید: ای مریم این را از کجا می آورده ای؟!

گفت: این از سوی خداست، خداوند به هرکس بخواهد بی حساب روزی می دهد.

پس با قبول قدرت لایزال الهی و با پذیرش وقوع این امور نسبت به اولیاء الهی، امام زمان(عج) تحت عنایت حضرت حق به حیات مبارک خود ادامه میدهند و از نعم الهی بهره مندند.
 

» در اين كه امام زمان(عج) حضور داشته و ناظر بر اعمال ما هستند و فعلاً طبق مصلحتى غايبند شكى نيست؛ اما آنچه در ذهن بعضى از ما در رابطه با فلسفه وجود آن حضرت متصور است كه كار آن حضرت رسيدگى به فقيران و بيچارگان و مظلومان و شفاى مريضان و اداى قرض ها مى باشد، به صورت كلى صحيح نيست؛ گرچه ما منكر اين نيستيم كه حضرت به اذن خدا، قادر به انجام همه اين كارها هستند؛ ولى بنا نيست امور عالم بر اساس كرامات و معجزات حل شود؛ زيرا با قانون عليّت و اسباب سازگار نيست.

 
      تسلط ظالم نيز در اثر عملكرد خود مردم است و بايد علل و عواملى را كه باعث شده ستم كاران بر آنها مسلط شوند در خود آنان جست وجو كرد. آرى در مواردى كه مردم وظيفه خود را انجام دادند، اما نياز به امداد غيبى نيز داشتند، خداوند عالم از طريق حضرت ولى عصر(عج) يا از راه هاى ديگر مؤمنان را يارى خواهد كرد؛ چه اين كه شواهد تاريخى دليل زنده اى بر اين مدعا است.

 با مطالعه جنگ هاى زمان صدر اسلام، خواهيد ديد كه قدم هاى اوليه را خود رسول خدا(ص) و مسلمانان بر مى داشتند و به ميدان مبارزه مى رفتند؛ آن گاه كه كار از راه عادى قابل حل نبود، امداد الهى نصيب آنان مى شد. در انقلاب خودمان نيز در ابتدا مردم با تظاهرات و تحمل شدايد و زندان و شكنجه، كار را شروع كردند و وقتى خداوند ديد كه واقعاً مردم از ظلم متنفّر شده و تشنه عدالتند، امدادهاى خودش را در مقاطع مختلف نصيب آنان كرد.

       در ثانى شيوه و سيره عملى امام عصر(عج) مانند ساير ائمه اطهار(ع) است؛ يعنى، همان طور كه در زمان آن بزرگواران اين طور نبود كه مردم ستمديده، فقير و يا مريض فوراً نزد ائمه بيايند و حل مشكل را از آنان بخواهند؛ بلكه اگر مى آمدند ائمه آنها را امر به جهاد و مبارزه و يا صبر در مقابل شدايد مى كردند و به طور كلى امام زمان و ساير ائمه(ع) طبق برنامه تنظيم شده از ناحيه خداوند عالم عمل كرده اند و سر مويى خارج از فرمان هاى او و خلاف قانون عليت رفتار ننموده اند.

 با اين حال آن بزرگواران به خصوص امام زمان(عج)، در موارد فراوانى به نيازمندان كمك كرده و از آنها دستگيرى نموده اند و يا نسبت به افراد مشتاق و شايسته، نظر لطف خود را بروز داده اند و... .

» آنچه مسلم است این است که خداوند امام زمان«علیه السلام» را زنده نگه می دارد تا آن بزرگوار ظاهر شده و جهان را پر از عدل و داد کند، ولی همین اولیاء الهی که از این امر مسلم مطلع هستند به ما دستور داده اند تا برای ایشان دعا کنیم و قطعاً دعا کردن برای امام زمان(عج) بیاثر نیم باشد و آنچه شخص و قطعی است اثرات این دعا برای خود دعا کننده است، زیرا خود این ادب توجه به آن وجود مقدس و دعا برای سلامتی ایشان و توجه به محفوظ بودن ایشان از شر آنه که خداوند آفریده و روان کرده و برآورده و ایجاد نموده و صورت کشیده...(6) برای خود ما اثر تربیتی زیادی دارد و ما را روحاً مهیا میسازد تا با توجه دائم و ذکر آن وجود مقدس اخلاق یاران و صفت شیعیان مخلص را در خود احیا کرده و پرورش دهیم.

گذشته از اینهمه رحمتها و نعمتها از خداوند است و با اینکه خداوند متعال تخلف وعده نمیکند ولی به ما دستور داده اند دعا کنیم که آنچه را برای انبیایش وعده داده به ما بدهد(7).

« بخش پاسخ به سؤالات »
6) اللهم اعذه من شرجمیع ما خلقت و ذرأت و برات و انشأت و صورت... دعا در غیبت امام زمان(عج) مفاتیح الجنان مرحوم قمی.

7) ربنا آتنا ما وعدتنا علی رسلک... انک لاتخلف المیعاد آل عمران 194. 

» امام زمان«علیه السلام» مطابق نقل تواریخ در سال 255 هجری متولّد گردید و در سال 206 که پدر بزرگوارش امام حسن عسگری«علیه السلام» درگذشت امام با آن حضرت انتقال یافت که هم اکنون از آن سال 1129 سال می گذرد.

بنابراین اگر خداوند امام زمان«علیه السلام» را به قول شما از میان این دوره انتخاب کرده بود در این فاصله(درگذشت امام یازدهم تا رسیدن این دوره) می بایست زمین از رهبر و حجت خالی باشد با اینکه حتّی در کوتاه ترین زمان بشر نیازمند رهبر است. و در روایات بسیاری وارد شده اگر حجت نباشد زمین اهلش را به خودش فرو می برد.
 

» صاحب الزمان یعنی کسی که صاحب اختیار و دارای ولایت از طرف خدا در این زمان است و منافات ندارد خداوند که خود صاحب اختیار و ولیّ حقیقی تمام موجودات است به افرادی سرپرستی و صاحب اختیار بودن و ولایت بدهد و امام زمان«علیه السلام» در این زمان دارای چنین سرپرستی و ولایت از جانب خداوند است.