دوستی باجنس مخالف اری یا خیر؟
هر چیزی اگه حدو حدودش رعایت بشه میتونه خوب باشه
تو این دوره زمونه که هزار جور ادم پیدا میشه یه ذره شناخت از طرف مقابل بد نیست
من هم با دوست عزيزمون موافقم اما اگر دوستي يه دوستي سالم باشه
هیچ پسر یا دختری کامل نیست اگر بعد از ازدواج پسر یا دختر فکر کنند دوست قبلیشون صفتی بهتر از همسرشون داره ، تفاهم در زندگی کم میشه
هر چیزی اگه حدو حدودش رعایت بشه میتونه خوب باشه
تو این دوره زمونه که هزار جور ادم پیدا میشه یه ذره شناخت از طرف مقابل بد نیست
من هم با دوست عزيزمون موافقم اما اگر دوستي يه دوستي سالم باشه
هیچ پسر یا دختری کامل نیست اگر بعد از ازدواج پسر یا دختر فکر کنند دوست قبلیشون صفتی بهتر از همسرشون داره ، تفاهم در زندگی کم میشه
دوست عزیز اگر زندگی ها بر مبنای عشق وعلاقه پایه گذاری شود هیچ طوفانی ان را متزلزل نخواهد کرد البته عشق وعلاقه ای که ریشه الهی ومعنوی داشته باشد نه ریشه دنیایی وهوسرانی
این قضیه شناخت شده پیرهن عثمان هدف وسیله را توجیه نمیکنه برای حصول شناخت نباید از این راه پیش رفت
با سلام
این شناختی که می فرمایند تو دوره نامزدی حاصل میشه
طبق قانون مدنی ایران دوره نامزدی از خواستگاری تا عقد می باشد که تو این دوره اگه زمان کافی بدن خانواده ها می شه بدون دردسر شناختو پیدا کرد
بله نامزدی دوران شناخته و اصلا هدف نامزد کردن همینه
به نام خدا
بعضی از دوستان دلیل دوست دختر و یا دوست پسر داشتن را اینطور عنوان می کنند که فرضاً من چطور می توانم بدون آشنایی زندگی مشترک آغاز کنم بنابراین باید دوست دختر و یا دوست پسر داشته باشم.
اینکه آشنایی برای ازدواج باید باشد درست،قبول دارم ولی چرا اینطور عنوان می کنید که راه آشنایی از طریق دوست دختر یا دوست پسر داشتن می باشد؟یعنی تنها راه همین است؟
کافیست دوستان یک جستجو در اینترنت بکنند تا متوجه بشوند که ازدواج هایی که ناشی از رابطه دوستانه بوده چن درصد شان متعلق به طلاق بوده.
البته من این مقدار این درصد را نیافتم ولی این خبر را پیدا کردم که
دوستی های پیش از ازدواج عامل اصلی طلاق جوانان است
در جلسات خواستگاری می توان شناخت مورد نیاز برای زندگی مشترک را بدست آورد.لزومی ندارد که این شناخت کاملاً جزئی باشد.شناختی حداقلی و ضروری که در جلسات خواستگاری می شود آن را بدست آورد برای آغاز زندگی کافیست چنانکه تجربه اینطور نشان داده.(اگربه نوشته سبز رنگ توجه شود نتیجه میدهد افرادی که با خواستگاری زندگی مشترک آغاز کرده اند آمار طلاق در زندگیشان کمتر است)
بعضی ها هم نظر خود را با عبارتی نظیر من اینطور فکر می کنم، مبنی بر موافقت با این موضوع عنوان نموده اند.اینطور جواب دادن معمولاً بر اساس حدس و گمان است که انسان را از حق در اینطور موارد مهم بی نیاز نمی کند.
در جواب دیگری اینطور آمده که هر چیزی اگه حدو حدودش رعایت بشه میتونه خوب باشه، سوال این است که این حد و حدود را چه کسی مشخص میکند؟
روان شناسان
خودمان بر اساس عقل
یا هر کسی که چارتا کتاب خونده باشه
هر کسی جوابی داره ولی جواب من این هست ،اون فردی می تونه برای ما حد وحدود بزاره که علمش نقص نداشته باشه،خوب اگر علم ناقص باشه آیا به نظر شما عقل با علم ناقص تصمیم درستی می گیره ؟
واضح است که نه
چه کسی علمش کامل است جز خدا؟اینهایی که در پایین می ذارم حرف خداست اگر کسی واقعاً مدعی است که مسلمان است این راهی که خدا برایش بر اساس علم کامل خود تعیین کرده:
عزیزم شناخت توی خواستگاری بدرد نگهداری مرغ هم نمیخوره چه برسه آدم بخواد زنشو بشناسه
توی خواستگاری فقط یه سری مطالب اصلی که مشخص میشه باید وترد مرحله شناخت شد یا نه مطرح میشه
سلام خدمت همه بچه ها بخصوص متین جون
داداشم خواستگاری اگه بصورت کامل انجام بشه شناختو به همراه داره دوستی های قبل ازدواج خطرات بزرگی داره که به حسن اندکش نمی ارزه
متین جون منتظر نظراتت هستم
منم کاملا مخالف دوستی هستم اما با اینکه خواستگاری برای شناخت کافیه مخالفم
بهترین چیز دوران نامزدیه که باید دو طرف آزاد باشم که باهم روابط و مراودات محدودی تحت نظر خانواده ها داشته باشن تا همدیگرو بسنجن و بشناسن
ازنظرمن که تموم این دوستی ها چه واسه ی ازدواج باشه چه واسه
دوستی هیچ اخروعاقبتی نداره....
خدا اون بنده هاییش رو که علدراین باره بهشون نداده بده درحد لالیگا....
سلام رفقا
از نظر من دوستی ها باید باشه . برای شناخت . حد و حدودش از نظر من :
برای شناخت کافیه که مثلا با هم برن پارک . یه موضوع رو بگن و شروع کنن به صحبت کردن . نظراشون رو دربارش بدن . با هم برن رستوران . برن سینما . اینطور رفتارهای بقیه تو جاهای مختلف دست طرف مقابل میاد . یعنی ببینیید هر چقدر هم که یه نفر تظاهر کنه یه جایی رفتار واقعی اش رو نشون میده . از نظر من برای شناخت و این دوستی ها یک سال کافیه . که تو این مدت کامل همدیگه رو بشناسن دو طرف .
حالا اون روابطی برای ارضای غریزه هاست و یا برای سو استفاده و غیره از نظر من درست نیس .
تو مراسم خواستگاری اصلا نمیشه شناخت طرف مقابل رو . مثلا شما هفته یکی دوبار حداکثر بخوای بری با خانواده خونه طرف مقابل . دو ساعت تو یه اتاق بشینید حرف بزنید . بعد از یک ماه با دو بار در هفته میشه 16 ساعت . با 16 ساعت میشه یه نفرو شناخت ؟ اصلا با 32 ساعت . اصلا 100 ساعت . میشه یه نفرو شناخت برای یه عمر زندگی مشترک ؟
هر کس یه نیاز هایی داره یکی از اون ها هم ارتباط و دوستی با جنس مخالف...
اره
عزیزم همه به جنس مخالف نیاز دارن اما هدف وسیله رو توجیه نمیکنه
هر چیزی اگه حدو حدودش رعایت بشه میتونه خوب باشه
تو این دوره زمونه که هزار جور ادم پیدا میشه یه ذره شناخت از طرف مقابل بد نیست
من هم با دوست عزيزمون موافقم اما اگر دوستي يه دوستي سالم باشه
هیچ پسر یا دختری کامل نیست اگر بعد از ازدواج پسر یا دختر فکر کنند دوست قبلیشون صفتی بهتر از همسرشون داره ، تفاهم در زندگی کم میشه
دوست عزیز اگر زندگی ها بر مبنای عشق وعلاقه پایه گذاری شود هیچ طوفانی ان را متزلزل نخواهد کرد البته عشق وعلاقه ای که ریشه الهی ومعنوی داشته باشد نه ریشه دنیایی وهوسرانی
عشق و علاقه كه با دوستي دختر و پسر به وجود نمي ياد ، مگه پدر بزرگ و مادر بزرگ هاي ما كه عاشق هم بودن قبلش باهم دوست بودن؟
دوستی خیابونی سبب بی اعتمادی و بدبینی نسبت به دیگران هم میشه
مثلا باعث میشه دختره اگه با یکی دیگه ازدواج کرد به اون بنده خدا هم بدبین باشه که نکنه مثل پسرایی که باهاشون بودم اینم یار دیگه داشته باشه