عبادت مشتاقانه
وقتی انسان برای عبادت در پیشگاه خداوند قرار می‏گیرد باید سعی کند عبادتش با ملال و خستگی و دلسردی انجام نشود. بسیاری از مردم تا وقتی که مشغول دادو ستد یا تفریح یا کارهای دنیوی‏اند، هیچ احساس خستگی نمی‏کنند، اما همین که می‏خواهند چند رکعت نماز بخوانند مانند کسی که قرار است بار سنگینی بر دوش گیرد، احساس خستگی و بی‏حالی می‏کنند. این عمل ناپسند نوعی ناسپاسی در حق خالق است. پس باید پیوند خود را با خدا قوی‏تر کنیم و عبادات بی‏روح را به نیایش همراه با شوق روحانی و اخلاص بدل کنیم. حضرت علی(ع) می‏فرمایند:
فضیلةُ السّادَةِ حُسْنُ العِبادَةِ1
فضیلت بزرگان به نیکو نیایش کردن است.
1. غررالحکم، ج 4، ص 412.