عبادت مشتاقانه
وقتی انسان برای عبادت در پیشگاه خداوند قرار میگیرد باید سعی کند عبادتش با ملال و خستگی و دلسردی انجام نشود. بسیاری از مردم تا وقتی که مشغول دادو ستد یا تفریح یا کارهای دنیویاند، هیچ احساس خستگی نمیکنند، اما همین که میخواهند چند رکعت نماز بخوانند مانند کسی که قرار است بار سنگینی بر دوش گیرد، احساس خستگی و بیحالی میکنند. این عمل ناپسند نوعی ناسپاسی در حق خالق است. پس باید پیوند خود را با خدا قویتر کنیم و عبادات بیروح را به نیایش همراه با شوق روحانی و اخلاص بدل کنیم. حضرت علی(ع) میفرمایند:
فضیلةُ السّادَةِ حُسْنُ العِبادَةِ1
فضیلت بزرگان به نیکو نیایش کردن است.
1. غررالحکم، ج 4، ص 412.
