شهر ازگله

اَزْگَله شهری است در استان کرمانشاه ایران. این شهر در بخش ازگله از توابع شهرستان ثلاث باباجانی قرار دارد. جمعیت این شهر بنا بر سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، برابر ۱٫۰۰۷ نفر است .

شهر ازگله در خرداد ۱۳۸۱ مرکز بخش باباجانی شهرستان پاوه بود. این تقسیمات کشوری در سال ۱۳۸۱ تغییر کرد.
شهر ازگله در دوران پیش از انقلاب اسلامی ایران بخشی از شهرستان قصر شیرین بود اما با اغاز جنگ تحمیلی به طور کلی تخریب گردیدو همه سکنه آن به شهرهای کرمانشاه ، سرپل ذهاب ، جوانرود و غیره مهاجرت کردن از جمله روستا های مهم این بخش میتوان به روستای بانگار و اسپر اشاره کرد
اقلیم

شهر ازگله دارای آب وهوای معتدل مدیترانه ای می باشد که خصوصیات آب و هوای آن تابستان گرم وخشک و، هوای زمستان آن معتدل و بیشتر بارندگی در فصل زمستان صورت می گیرد.

شهر زیارتعلی

زیارت‌علی (همچنین: زیارتعلی و زیارت علی) نام شهری است در بخش رودخانه از توابع شهرستان رودان در استان هرمزگان در جنوب ایران واقع است.
جمعیت

جمعیت زیارت‌علی در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲٫۸۱۴ نفر بوده است.

شهر سردشت

شهر سردشت، مرکز شهرستان بشاگرد در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

این شهر پیشتر روستایی از توابع دهستان سردشت بخش بشاگرد در شهرستان جاسک قرار داشت و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۸ نفر (۲۰۴خانوار) بوده‌است.

در سال 1387 با ارتقای بشاگرد به شهرستان، سردشت نیز به شهر و مرکز آن ارتقاء یافت.

شهر سندرک

سِندِرْک از شهرهای استان هرمزگان ایران است.

روستای «سندرک» مرکز بخش سندرک شهرستان میناب در استان هرمزگان در سال ۱۳۸۸ خورشیدی به شهر تبدیل و به عنوان شهر «سندرک» شناخته شد.

سندرک در جادهٔ غیر ساحلی میناب به بندر جاسک قرار گرفته‌است و رود مازایی از نزدیکی آن می‌گذرد.

در روستای گرو که در ۱۲ کیلومتری باختر سندرک واقع شده آثار دیدنی‌زیادی موجود است. قلعه سندرک از نقاط دیدنی شهر سندرک است.

پیشینه

سندرک در قدیم‌الایام دارای ثروت های فراوان خدادادی از جمله سفره های آب زیرزمین ، زمین های کشاورزی بسیار حاصلخیز و وجود مردمانی خدوم و غیور می باشد سندرک دارای سه دهستان :بن در ،درپهن ومرکزی می باشد . شغل مردم این بخش در گذشته دامداری و کشاورزی بوده است که تا اینکه در سال 1375 سندرک دچار یک خشک سالی کم نظیر شد. تمام باغات خشک شدند و چشمه ها نیز کم آب شدند تا جایی که آب آشامیدنی نیز برای مردم از طریق تانکر فراهم می شد.

شهر فارغان

فارغان یکی از شهرهای استان هرمزگان در جنوب ایران است. این شهر از توابع بخش فارغان شهرستان حاجی‌آباد است.

جمعیت فارغان در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۳٫۱۴۶ نفر بوده است .

شهر هشت بندی

هَشت‌بَندی از شهرهای استان هرمزگان ایران است.

شهر هشت‌بندی در ۱۰/۶/۱۳۸۶خورشیدی تأسیس شد و در بخش توکهور شهرستان میناب قرار دارد.

بیش‌تر مردمان آن مهاجران از روستاها و کوهپایه‌های اطراف می‌باشند که در این سرزمین به‌کار کشاورزی مشغول هستند. این شهر در ۶۵ کیلومتری میناب واقع گردیده‌است و با استان کرمان هم‌مرز می‌باشد.
معرفی اجمالی منطقه

هشت‌بندی (Hasht bandi)، منطقه‌ای است در ۶۰ کیلومتری شهرستان میناب و در ۱۶۳ کیلومتری مرکز استان (بندر عباس) که از لحاظ تقسیمات کشوری تابع شهرستان میناب است.
این منطقه دشتی بسیار وسیع است که در حد فاصل شهرستان میناب و رودان واقع شده‌است و فاصله آن تا شهرستان رودان ۶۰ کیلومتر و تا شهرستان میناب ۶۰ کیلومتر می‌باشد. به همین دلیل مردم این منطقه در پاره‌ای از آداب و رسوم وجه اشتراکی هم با مردم میناب وهم با مردم رودان دارند. مردم این منطقه که جمعیت آن به حدود ۳۰ هزار نفر می‌رسد، تماماً شیعه و عمده فعالیت آنها در بخش کشاورزی و باغداری است.

بندر کوهستک

بندر ﮐﻮﻫﺴﺘﮏ در استان هرمزگان ازﺗﻮﺍﺑﻊ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ سیریک ، ﺩﺭ 35 ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﺟﻨﻮﺏ ﻣﯿﻨﺎﺏ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ بندر ﮐﻮﻫﺴﺘﮏ ﺍﺯ ﺷﺮﻕ ﺑﻪ ﺗﭙﻪ ﮐﻼﺕ ﻭ ﺍﺯ ﺷﻤﺎﻝ ﺑﻪ ﺗﭙﻪ ﮐﻮﻩ ﺳﯿﺎﻩ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﺍﯾﻦ بندر، ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻧﻪ دریای مکران(دریای عمان)ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. بندرﮐﻮﻫﺴﺘﮏ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺩﺭﯾﺎ ﺣﺪﻭﺩ 10 ﻣﺘﺮ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺁﺏ ﻭ ﻫﻮﺍﯼ ﺁﻥ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ، ﮔﺮﻡ ﻭ ﻣﺮﻃﻮﺏ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ، ﻣﺮﻃﻮﺏ ﻭ ﻣﻌﺘﺪﻝ ﺍﺳﺖ ﻗﺪﻣﺖ ﮐﻮﻫﺴﺘﮏ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﯾﻪ ﻭ ﻗﺎﺟﺎﺭﯾﻪ ﻣﯽﺭﺳﺪ. ﻗﻠﻌﻪ ﮐﻮﻫﺴﺘﮏ ﻭ ﮔﻮﺭﺳﺘﺎﻥ ﻗﺪﯾﻤﯽ، ﺍﺯ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺗﺎﺭﯾﺨﭽﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺮﺩﻡ ﮐﻮﻫﺴﺘﮏ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥﻫﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﯽ ﻭ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺑﺎ ﮔﻮﯾش ﺑﻨﺪﺭﯼ ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨد. همجواری این شهر با دریا امکان ماهیگیری و دریانوردی را فراهم آورده در این شهر نخلستان های انبوه و گسترده ای وجود دارد. کوهستک در ساحل مکران( دریای عمان) استقرار یافته است و بافت مسکونی متراکمی دارد.مصالح به کار رفته در ساخت خانه های قدیمی از مصالح بومی خشت و گل و آهک و برگ و تنه ی درختان خرما میباشدودر ساخت خانه های جدید از مصالح ساختمانی جدید استفاده میشود.

برخی از مهم ترین جاذبه های گردشگری کوهستک:

*قلعه کوهستک ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﻠﻌﻪﻫﺎﯼ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﻗﺎﺟﺎﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺩﺭﯾﺎﺑﺎﻧﯽ، ﺍﺣﺪﺍﺙ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ از این قلعه بقایای اندکی بر جای مانده است

*آرامگاه علی جلال نیکخواه که از مشاهیر است و در گورستان قدیمی مدفون است.

*ساختمان قدیمی گمرک که یکی از آثار دیدنی و تاریخی این شهر است معماری جالب توجهی دارد و به دوره قاجاری منسوب است و همچنین در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

*ساحل زیبای ماسه ای که یکی از زیبا ترین ساحل های ایران میباشد.

*تپه های ماسه ای بسیار زیبا که در شمال این شهر قرار دارند.

*پیست اتومبیل رانی و موتور سواری که در ساحل شمالی و جنوبی این شهر وجود دارد.

*موج شکن بندر کوهستک که در آن انواع لنج و قایق وجود دارد.

*بند کولو که در فصل زمستان و بهار از مناطق بکر و دیدنی میباشد.

ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺳﻢ های ﻭﯾﮋﻩ کوهستک ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﻋﺮﻭﺳﯽﻫﺎﯼ ﺳﻨﺘﯽ، ﺧﺘﻨﻪ ﺳﻮﺭﺍﻥ، ﺩﻋﺎﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ، ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻋﯿﺪ ﻗﺮﺑﺎﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ.

ﻫﻤﺠﻮﺍﺭﯼ ﺑﺎ ﺩﺭﯾﺎ، ﺳﺒﺐ ﻧﻐﻤﻪ ﺳﺮﺍﯾﯽﻫﺎﯼ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﻭﺻﻒ ﺩﺭﯾﺎﻧﻮﺭﺩﺍﻥ ﻭ ﻣﺎﻫﯿﮕﯿﺮﺍﻥ ﻭ ﺗﻼﺵ ﺁﻧﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻟﯿﻠﺮﻭﻻﺭﻭ، ﻟﻮﺗﯽ، ﺷﺮﻭﻧﺪ، ﺯﻫﯿﺮﯼ ﻭ ﻧﺎﺯﻧﯿﮏ، ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺳﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﻣﻠﻮﺩﯼﻫﺎﯼ ﺭﺍﯾﺞ ﺩﺭ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﮐﻮﻫﺴﺘﮏ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺑﺎﺯﯼﻫﺎﯼ ﻣﺤﻠﯽ ﮐﻮﻫﺴﺘﮏ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﺍﺭﺗﻮﭘﺎ، ﺩﺭﺍ، ﺭﻣﺎﺯﺍ، ﯾﮏ ﻗﻞ ﺩﻭﻗﻞ، ﺩﺍﺭﮐﻠﮑﺎ، ﺁﺯﺍﺩﺍ، ﮐﺎﻣﭙﻮﺕ، ﺍﻧﺘﻼ، ﮐﻔﻠﯿﺘﺎ ﻭ ﺗﯿﻠﻤﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ

ﺍﻧﺒﻪ، ﻟﯿﻤﻮ،گارم زنگی، ﻣﯿﮕﻮ، ﻣﺎﻫﯽ، ﻧﺎﻥ ﻭ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽﻫﺎ و حلوا های ﻣﺤﻠﯽ ، ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻮﻏﺎتی های ﮐﻮﻫﺴﺘﮏ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽﺁﯾﻨد.

صنایع دستی کوهستک عبارتند از: ﮔﺮﮔﻮﺭ ﺑﺎﻓﯽ، ﺯﺭﯼ ﺑﺎﻓﯽ، ﺳﻮﺯﻥ دوزی، ﺷﮏ ﺑﺎﻓﯽ، ﺧﻮﺱ ﺩﻭﺯﯼ، ﺑﺮﻗﻊ ﺩﻭﺯﯼ ﻭ ﺻﺪﻑﻫﺎﯼ ﺗﺰﯾﯿﻨﯽ و…

بیشتر زنان و دختران از روبنده و برقع استفاده می کنند و از لباس های بندری و بلوچی استفاده می کنند و مردان نیز ترکیبی از لباس های بندری، بلوچی ،استفاده می کنند.

از غذا های خوش طعم و بی نظیر کوهستک می توان به ﻗﻠﯿﻪ ﻣﺎﻫﯽ، ﻫﻮﺍﺭﯼ، ﮐﭙﺎﺗﯽ، ﺧﻮﺭﺷﺖ ﻣﻠﻤﻮﮎ، ﻣﺎﻫﯽ ﮐﺒﺎﺏ، ﺑﺎﻻﺗﺎﺑﻪ، ﺧﺮﻣﺎ ﻭ ﺭﻭﻏﻦ، ﭼﻨﮕﺎﻝ، ﺣﻠﻮﺍ ﺩﺍﺭﯼ، ﺑﺮﯾﺠﯽ، ﭼﯿﺎﺗﯽ نان و روغن و هواری ماهی سوری اشاره کرد.

از درختانی که در کوهستک و اطراف آن یافت میشود میتوان به کهور،کرت،کنار،کرگ(استبرق) ،نخل،لور انجیر معابد،گز،توچ و … می توان اشاره کرد.

شهر کوخرد هرنگ

شهر کوخردهرنگ با ادغام روستای کوخرد و روستای هرنگ طبق مصوبه رسمی دولت در در ۲۵ بهمن ۱۳۹۱ بعنوان مرکز بخش کوخردهرنگ در شهرستان بستک از توابع استان هرمزگان تشکیل گردید.

این ادغام باعث مخالفت‌ها و درگیری‌هایی بین مردم این دو روستا شد.

شهر کوخرد هرنگ

شهر کوخردهرنگ با ادغام روستای کوخرد و روستای هرنگ طبق مصوبه رسمی دولت در در ۲۵ بهمن ۱۳۹۱ بعنوان مرکز بخش کوخردهرنگ در شهرستان بستک از توابع استان هرمزگان تشکیل گردید.

این ادغام باعث مخالفت‌ها و درگیری‌هایی بین مردم این دو روستا شد.

شهر بیکاه

بیکاه در استان هرمزگان شهرستان رودان قراردارد که ازلحاظ جغرافیایی درشمال شرق بندر عباس واقع شده است وبامرکز شهرستان که شهر دهبارز میباشد ۱۲کیلومت فاصله دارد ودر جنوب غربی این شهرواقع شده است .

جمعیت بخش بیکاه (شهرستان رودان) طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۲۵۹۸ نفر بوده‌است.

مردم این شهر پوشش محلی خاصی هم دارند که خوب است اطلاعاتی را در این زمینه کسب کنیم.
سرپوش زنان – سرپوش زنان عبارتست از :
لچک – دستار – جلبیل – روسری – مقنعه – لیسی و چادر

لچک : از دو نوع پارچه شیله و اطلس دوخته می شود . شیله در زیر و اطلس و پارچه های گران قیمت دیگر در سطح بیرونی بافته می شود. لچک بر دو نوع بازاری و سفارشی است که نوع بازاری مخصوص طبقات کم در آمد است . در نوع سفارشی از پارچه های گران قیمت و زیور آلات و پولک و گلابتون و اشرفی درست می شود . دو طرف لچک را به وسیله پارچه یا کشهای ضخیم می دوزند و هنگامی که لچک را روی سر می گذارند آن پارچه یا کشی در زیر گلو قرار می گیرد . قسمت بیرونی لچک دارای طرحها و رنگهای مختلف و قسمت درونی و آستر آن ساده می باشد و از پارچه های ارزان قیمت مانند شیله و گروکی استفاده می کنند .

دستار : نوعی سرپوش است که ازپارچه های نسبتا گران قیمت بافته می شود و معمولا لبه پایین آن زری دوزی و سکه دوزی و گلابتون دوزی می باشد .

جلبیل : از پارچه های توری و نازک به ابعاد ۱در ۲ متر بافته می شود که معمولا بر روی لچک یا بدون لچک بر سر می گذارند . بر کناره های جلبیل خوس دوزی و زری دوزی می کنند و انواع طرحها ی : گل اشرفی ، کله قندی ، تلی غولی بر روی جلبیل دیده می شود .

چادر : سرپوش زنان رودانی به گونه ای است که نیاز چندانی به استفاده از چادر نیست و تنها در مسافرت و بیرون رفتن از منزل و هنگام مهمانی از چادر استفاده می کنند .

مسئله حجاب با همان پوششها حل می شود . پارچه هایی که برای دوخت چادر ار آن استفاده می کنند عبارتست از ویل (vail ( ، شیله ، کدری و پارچه های گران قیمت مانند حریر و پارچه ابریشمی .

انواع چادر عبارتند از : چادر کول زن ، چادر کمر بسته ، چادر فوته زن ، چادر سرحدی ( که اقتباس از نقاط دیگر ایران است ) ، چادر نیم بالا .

زنان رودانی از برقع استفاده نمی کنند ، فقط در قدیم نوعی روبند بر روی صورت می انداختند که صورت آنها را می پوشاند .

تن پوش زنان : تن پوش زنان رودانی عبارت است از- کندوره ، پیراهن معمولی ، انواع مانتو .

کندوره : پارچه کندوره عبارت است از ویل ، کلم پیچ ، کلیبی . کندوره شامل دو نوع اصلی به نام کندوره ساده و کندوره زینتی می باشد . و نامهای مختلفی دارد :

کندوره آستین فراخ ، کندوره کلوش ، کندوره تلی غولی .

شلوار زنانه : انواع شلوارها عبارتند از – شلوار بادله ای ، شلوار نیم بادله ای ، شلوار پولکی ، شلوار خوسی ، شلوار گلابتونی ، شلوار ودّو .

پاپوش زنان : پاپوش زنان عبارتست از – دمپایی ، سواس ، گیوه ، ملکی ، کوش ، کَپ کاپ ، صندل و کفشهای امروزی .

دمپایی : از دمپایی های معمولی و وارداتی یا از دمپایی های پزشکی و راحتی استفاده می کنند .

سواس : نوعی پاپوش بود که در قدبم مورد استفاده قرار می گرفت و از الیاف خرما = سیس و پیش در ساخت آن استفاده می کردند . سواس زنان راحت تر از سواس مردان بود و شبیه به دمپایی ساخته می شد .

کوش : پا افزاری پشت باز و جلو بسته .

ملکی و گیوه : پا افزاری است که از نخل و پشم می بافند .

کَپ کا : از الیاف خرما و تخته ساخته می شود .

سرپوش مردان : سرپوش مردان شامل انواع لنک و کلاه می باشد . لنکهایی که مورد استفاده قرار می گیرد عبارتست از – لنگ بندری ، لنگ جزیره ای ، لنگ مسقطی ، لنگ گروکی ، گاهی هم عرقگیرهایی دور سر می بستند که به آن مندیل می گفتند . ریش سفیدان خانواده از عمامه هم استفاده می کردند .

انواع کلاهها : عبارتند از- کلاه دال ، کلاه گلمپکی ، کلاه لبه دار ، کلاه نمدی ، کلاه سرحدی .

تن پوش مردان : به علت گرمای تابستان معمولا از تن پوشهای ساده و سبک با توجه به نوع پارچه استفاده می کنند . تن پوش مردان عبارت است از : کمیس ، کپره = زیر پوش .

عبا : در زمستان از کت وجلیقه و لیاسهای ضخیم نیز استفاده می کنند .

شلوار مردان : شلوار مردان عبارت است از – تنبان ، لنگ ، شلوار ، گروکی ، شلوار معمولی ، پاتلون.

شهر دشتی

دَشتی (دشتی گاوبندی) شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان گاوبندی در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است. این شهر در ۴ کیلومتری جنوب گاوبندی ، و در ۲ کیلومتری شمال کوه شاهین‌کوه واقع شده‌است.

گستره دشتی

از شمال شهرستان پارسیان، از جنوب شاهین کوه، از باختر ستولو، و از سمت خاور به بمبری محدود می‌گردد.
جمعیت

جمعیت آن در حدود ۵۰۰۰ نفر و ۹۲۰ خانوار می‌باشند که همگی از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی سخن می‌گویند. دارای ۱۳ مسجد، برق، لوله‌کشی آب، آب انبار (برکه)، یک خانه بهداشت، یک مرکز بهداشتی درمانی و سه دبستان، دو تا راهنمایی و دو تا دبیرستان و یک مدرسه دینی می‌باشد. به‌تازگی که مجتمع‌های آموزشی ساخته شده، مرکز همه‌ی مجتمع‌های آموزشی در روستای دشتی می‌باشد.
پیشه

کار مردم ماهی‌گیری، دامداری و کشاورزی است، گروهی از جوانان ده برای کار و بازرگانی به آن سوی خلیج فارس می‌روند. لازم به ذکر است از آنجایی‌که این روستا بزرگترین روستای منطقه پارسیان بوده و از نظر فرهنگی در پایه‌ی بالایی جای دارد و بیشترین تعداد معلم در منطقه را دارا می‌باشد. حدود ۲۰۰نفر معلم در این روستا وجود دارد.
آثار

در حدود ۱۰۰۰ خانه قدیمی وجود دارد که از سنگ و کاهگل ساخته شده‌است، آثار ارگی بزرگ در جنوب دهستان باقی‌مانده‌است که در دوران گذشت مقر حاکم بوده‌است، این ارگ بنام دژ شیخ حارب بن مذکور یا کلات سرخ معروف است که در سده دوازده هم هجری قمری بنا شده‌است. در جنوب شهرستان گاوبندی ومشرف بر خلیج فارس، شاهین کوه واقع است که مرتفع ترین قله آن به کلات سرخ مشهور می باشدکه از قدیم الایام مسکن وپناهگاه مردمان بسیاری بوده است.وسعت تقریبی کلات سرخ حدود یک هکتار می باشد که در مرکز آن، قله بلندی واقع است که ارتفاعش درحدود 40 مترمیرسد که در بالای قله سنگر دیده بانی وجود داشت که بر تمامی مناطق وسرزمین های اطراف کلات از روستاهای منطقه تا سواحل خلیج فارس احاطه داشت.ازخصوصیات عمده کلات سرخ ، عدم دسترسی آسان به آن است چرا که در چهار جهت ،پرتگاه ودره های عمیق وجود داردکه تنها راه ورودی به آن یک نقطه بود که نگهبانان ومحافظین زیادی از آن مراقبت می کردند وهیچ دشمنی ،به آسانی توانایی ورود به آن نداشت..بر اساس روایات وگفتارهای موجود، سالها قبل زمانی که شیخ مذکور نصوری حاکم وقت منطقه گاوبندی بود و بر بخش وسیعی از منطقه ودریای پیرامون حکمرانی داشت پس از افزایش اقتدار خود ، از تابعیت حکومت مرکزی خارج وادعای استقلال نموده وبدین منتظور سکه ی مخصوص که نشان از شورش واستقلال وی بود ضرب نمود . پس از مدتها که اوضاع بدین منوال گذشت حکومت مرکزی به حاکم ایالت فارس ماموریت دستگیری وسرکوب شیخ مذکور واگذار نمود وحاکم فارس سپاهی جهت سرکوبی شیخ به منطقه گاوبندی اعزام نمود.شیخ مذکور که می دانست مورد غضب وقهر حکومت مرکزی قرار گرفته است و جهت دستگیری وی اقدام خواهد شد،بنا براین پایگاه و مقر اصلی خویش را کلات سرخ قرار داد وکلیه وسایل مورد نیاز از جمله آب و آذوقه تهیه وذخیره نمود ودر ضلع شمالی وغربی کلات سنگر بندی کرد .زمانیکه سپاهیان اعزامی حاکم فارس به منطقه گاوبندی رسیدنداز طریق دشتی روانه کلات سرخ شدند .آنها پس از مدتها سرگردانی و زحمات فراوان ومحاصره طولانی کلات سرخ توانستند شیخ مذکور را دستگیرکنندو او را روانه زندان نمایند و پس از مدتی ، شیخ مذکور به اعدام محکوم گردید.

کشاورزی

در این روستا مزارع نخیل و نخلستان‌های وسیعی وجود دارد. آب زیر زمینی اش شیرین است و محاصیل زراعتی فراوانی مانند: جو و گندم، و عدس و لوبیا، و نخود، و غله کشت می‌شود، همچنین در حدود ۶۰۰ اصله نخل دیم دارد که از ثمر آن مرغوب‌ترین انواع خرما در منطقه بدست می‌آید.

شهر سرگز احمدی

بخش احمدی نام بخشی است از توابع شهرستان حاجی‌آباد به مرکزیت سرگز با جاذبه‌های دیدنی فراوان در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران.

مرکز این بخش طبق آخرین تغییرات در خرداد۸۸ به شهر احمدی تبدیل شد. از رجال معروف این شهر می‌توان به مرحوم علی خان بزرگ،مرحوم محمد خان امیرابراهیمی پور ، مرحوم صمصامپور وشخصیت‌هایی چون مهندس اسحق جهانگیری وزیر اسبق صنایع ومعادن در دولت خاتمی و معاون اول رییس جمهور در دولت آقای روحانی ،دکتر امینی پور رییس آبخیزداری کل کشور در دولت خاتمی و همچنین مرحوم افروز شهابی پور حقوقدان بزرگ اشاره کرد.

از نکات قابل توجه اینکه خانم مهندس شکوفه شهابی پور احمدی، بعنوان اولین شهردار این شهر و اولین شهردار زن در استان هرمزگان در شهر سرگز احمدی شروع به فعالیت (آذر ۸۹) نموده‌است.

حدود اربعه بخش احمدی

منطقه احمدی از شمال وشمال غرب مشرف به کوههای هم مرز بااستان کرمان، ازجنوب وجنوب غربی بترتیب به کوههای متصل به دهستان بخش تخت ودهستان سیاهو واز شرق به بخش رودخانه از بخشهای شهرستان رودان وهمچنین از غرب به بخش فارغان متصل می‌باشد.
کشاورزی

کشاورزی از مهمترین مشاغل منطقه احمدی می‌باشد از این جمله می‌توان به محصولات زراعی چون کاشت ذرت، جو، گندم، کنجد ومحصولات باغی مثل نارنگی وپرتقال، انگور، انجیر وانار وهمچنین نخیلات و صیفی کاری اشاره نمود. لازم به ذکر است که خرمای این منطقه بالا ترین رده کیفیتی را در بین محصولات خرمایی تمام نقاط کشور داراست. احمدی شامل شهر سرگزاحمدی، روستاهای اصلی توشهراحمدی، سراح، حشم بلم، پاشغ، میرحسینی، بانگود، پور، کلیتوییه، جلالی، دهمغان، کاشان، تقی آباد و دهستان کوهشاه می‌باشد.
جمعیت

جمعیت بخش احمدی طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۱۲۳۰ نفر بوده‌است .جمعیت مرکز بخش (شهر سرگز احمدی)در حدود ۱۵۰۰ نفر می باشد.

کد این بخش در تقسیمات کشوری ایران ۹۶۰ و پیش شماره تلفن آن ۰۷۶۳۴۲۵است.

شهر کوشکنار

 

شهر کوشکنار از توابع بخش کوشکنار شهرستان پارسیان در استان هرمزگان ایران.

نام قدیم این شهر «قَصر کُنار» بوده‌است.

این شهر در شش کیلومتری شمال بندرتبن، و در هشت کیلومتری جنوب بنی دکان، و در هفت کیلومتری مغرب اغویرزه، ودر هفت کیلومتری مشرق روستای سروباش واقع شده‌است. این شهر در دوران گذشته مقر حکم قبیله «آل حرم» بوده، چون در آن دوران قبیله آل حرم بر این منطقه حکمران بودند.

جمعیت

جمعیت شهر کوشکنار طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۷۹۹۸ نفر بوده‌است [۱].، وتقریباً تمام مردم به زبان فارسی گویش محلی کوشکناری لاری تکلم می‌کنند. ۹۰٪ از مردم سنی مذهب هستند.

دارای تأسیسات زیر است: دبستان، دبیرستان، پیش‌دانشگاهی دخترانه، درمانگاه، خانه بهداشت، آب انبار (برکه) آب لوله کشی، برق، تلفن و دارای ده 10 مسجد است.
آثار باستانی

آثار قلعه‌ای بسیار قدیمی در وسط شهر باقی‌مانده‌است که گویا مقر حاکم وقت بوده‌است، این قلعه بنام «قلعه شیخ محمد احمد خلفان الأحرمی» مشهور است. همچنین آثار خانه‌های قدیمی در روستا وجود دارد که از سنگ و کاهگِل ساخته شده‌است. در ضمن در نزدیکی مسجد جامع این روستا آرامگاه شخصی به نام شیخ انصار است که امروزه تنها ویرانه‌ای از آن به جا مانده‌است. پیشه مردم این شهر: بعلت نزدیک بودند شهر به دریا و بندرتبن، مردم شغل تجارتی پیشه گرفته بودند، همچنین کارهای دیگر مانند: کوزه‌گری و حصیربافی در این شهر رایج بوده‌است.
کشاورزی

آب زیرزمینی‌اش شیرین است و به این خاطر کشاورزی مناسبی در روستا رایج است و جو و گندم و ذره و جمیع انواع سبزیجات صیفی و شتوی زراعت می‌شود، در حدود ۸۰۰ اصله نخل دیم وجود دارد که خرمایش بسیار مرغوب است. قسمتی از مردم این دهستان که در پایه کوه ساکن هستند به اضافه کاشت جو و گندم به دامداری نیز اشتغال دارند.

شهر هفت چشمه

هفت چشمه (دلفان)، شهری از توابع بخش کاکاوند شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است که در طول جغرافیایی ۴۵ دقیقه و ۴۷ درجه و در عرض جغرافیایی۱۳ دقیقه و ۳۴ درجه قرار دارد و در سال 1390 به شهر تبدیل شد.ارتفاع این شهر بیش از 2000 متر است .

مردم شناسی

مردم این شهر از ایل کاکاوند هستند و به زبان لکی تکلم می کنند زبان لکی از جمله زبانهایی است که به جامانده زبان پهلوی و ایران باستان می باشد.
جمعیت

این شهر در بخش کاکاوند از توابع شهرستان دلفان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۷ نفر (۱۰۰خانوار) بوده‌است.
آب و هوا

ارتفاع این شهر نمودی از هوای سرد آن می باشد. تابستانهای خنک و زمستانهای سرد دارد.
ارتباطات

شهر هفت چشمه بر سر راه ارتباطی نورآباد به هرسین قرار دارد. حدوداً 38 کیلومتر تا مرکز شهرستان ، 10 کیلومتر تا هرسین،58 کیلومتر تا کرمانشاه و 112 کیلومتر تا خرم آباد فاصله دارد.

شهر ویسیان

ویسیان که تا سال ۱۳۸۶ خورشیدی مَحمودوَند نامیده می‌شد شهری است در استان لرستان در غرب ایران. این شهر مرکز بخش ویسیان از توابع شهرستان چگنی است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱٫۸۸۲ نفر بوده است .