شهر بیکاه
بیکاه در استان هرمزگان شهرستان رودان قراردارد که ازلحاظ جغرافیایی درشمال شرق بندر عباس واقع شده است وبامرکز شهرستان که شهر دهبارز میباشد ۱۲کیلومت فاصله دارد ودر جنوب غربی این شهرواقع شده است .
جمعیت بخش بیکاه (شهرستان رودان) طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۲۵۹۸ نفر بودهاست.
مردم این شهر پوشش محلی خاصی هم دارند که خوب است اطلاعاتی را در این زمینه کسب کنیم.
سرپوش زنان – سرپوش زنان عبارتست از :
لچک – دستار – جلبیل – روسری – مقنعه – لیسی و چادر
لچک : از دو نوع پارچه شیله و اطلس دوخته می شود . شیله در زیر و اطلس و پارچه های گران قیمت دیگر در سطح بیرونی بافته می شود. لچک بر دو نوع بازاری و سفارشی است که نوع بازاری مخصوص طبقات کم در آمد است . در نوع سفارشی از پارچه های گران قیمت و زیور آلات و پولک و گلابتون و اشرفی درست می شود . دو طرف لچک را به وسیله پارچه یا کشهای ضخیم می دوزند و هنگامی که لچک را روی سر می گذارند آن پارچه یا کشی در زیر گلو قرار می گیرد . قسمت بیرونی لچک دارای طرحها و رنگهای مختلف و قسمت درونی و آستر آن ساده می باشد و از پارچه های ارزان قیمت مانند شیله و گروکی استفاده می کنند .
دستار : نوعی سرپوش است که ازپارچه های نسبتا گران قیمت بافته می شود و معمولا لبه پایین آن زری دوزی و سکه دوزی و گلابتون دوزی می باشد .
جلبیل : از پارچه های توری و نازک به ابعاد ۱در ۲ متر بافته می شود که معمولا بر روی لچک یا بدون لچک بر سر می گذارند . بر کناره های جلبیل خوس دوزی و زری دوزی می کنند و انواع طرحها ی : گل اشرفی ، کله قندی ، تلی غولی بر روی جلبیل دیده می شود .
چادر : سرپوش زنان رودانی به گونه ای است که نیاز چندانی به استفاده از چادر نیست و تنها در مسافرت و بیرون رفتن از منزل و هنگام مهمانی از چادر استفاده می کنند .
مسئله حجاب با همان پوششها حل می شود . پارچه هایی که برای دوخت چادر ار آن استفاده می کنند عبارتست از ویل (vail ( ، شیله ، کدری و پارچه های گران قیمت مانند حریر و پارچه ابریشمی .
انواع چادر عبارتند از : چادر کول زن ، چادر کمر بسته ، چادر فوته زن ، چادر سرحدی ( که اقتباس از نقاط دیگر ایران است ) ، چادر نیم بالا .
زنان رودانی از برقع استفاده نمی کنند ، فقط در قدیم نوعی روبند بر روی صورت می انداختند که صورت آنها را می پوشاند .
تن پوش زنان : تن پوش زنان رودانی عبارت است از- کندوره ، پیراهن معمولی ، انواع مانتو .
کندوره : پارچه کندوره عبارت است از ویل ، کلم پیچ ، کلیبی . کندوره شامل دو نوع اصلی به نام کندوره ساده و کندوره زینتی می باشد . و نامهای مختلفی دارد :
کندوره آستین فراخ ، کندوره کلوش ، کندوره تلی غولی .
شلوار زنانه : انواع شلوارها عبارتند از – شلوار بادله ای ، شلوار نیم بادله ای ، شلوار پولکی ، شلوار خوسی ، شلوار گلابتونی ، شلوار ودّو .
پاپوش زنان : پاپوش زنان عبارتست از – دمپایی ، سواس ، گیوه ، ملکی ، کوش ، کَپ کاپ ، صندل و کفشهای امروزی .
دمپایی : از دمپایی های معمولی و وارداتی یا از دمپایی های پزشکی و راحتی استفاده می کنند .
سواس : نوعی پاپوش بود که در قدبم مورد استفاده قرار می گرفت و از الیاف خرما = سیس و پیش در ساخت آن استفاده می کردند . سواس زنان راحت تر از سواس مردان بود و شبیه به دمپایی ساخته می شد .
کوش : پا افزاری پشت باز و جلو بسته .
ملکی و گیوه : پا افزاری است که از نخل و پشم می بافند .
کَپ کا : از الیاف خرما و تخته ساخته می شود .
سرپوش مردان : سرپوش مردان شامل انواع لنک و کلاه می باشد . لنکهایی که مورد استفاده قرار می گیرد عبارتست از – لنگ بندری ، لنگ جزیره ای ، لنگ مسقطی ، لنگ گروکی ، گاهی هم عرقگیرهایی دور سر می بستند که به آن مندیل می گفتند . ریش سفیدان خانواده از عمامه هم استفاده می کردند .
انواع کلاهها : عبارتند از- کلاه دال ، کلاه گلمپکی ، کلاه لبه دار ، کلاه نمدی ، کلاه سرحدی .
تن پوش مردان : به علت گرمای تابستان معمولا از تن پوشهای ساده و سبک با توجه به نوع پارچه استفاده می کنند . تن پوش مردان عبارت است از : کمیس ، کپره = زیر پوش .
عبا : در زمستان از کت وجلیقه و لیاسهای ضخیم نیز استفاده می کنند .
شلوار مردان : شلوار مردان عبارت است از – تنبان ، لنگ ، شلوار ، گروکی ، شلوار معمولی ، پاتلون.
