سلام برادر عزیزم  با تشکرز از شما و نظرات خوبتان

به نکته مهمی از رهبر انقلاب اشاره کردید و اونهم وحدت بین مسلمانان و خود شیعیان

بنظر بنده این تجمع عظیم اربعین میتونه نکات مهمی رو برای دشمنان اسلام و تکفیری ها و حامیان انها داشته باشه

این تجمع از یک طرف اعلام لبیکی دوباره با سرور شهیدان و ازادگان دنیا حضرت  ابا عبدالله است که باعث میشه دشمنان اسلام و وهابیها حتی بفکرشون خطور نکنه جسارت به حرم ائمه معصوم شیعیان و از طرف دیگر باعث نمایش همبستگی بین شیعیان هست

تجمع اربعین باعث میشه کل دنیا اشنا بشن با اقا سیدالشهدا ارمانها و اهدافشون و در مسلمون و علی الخصوص شیعه شدن سایر مسلمانها و حتی غیر مسلمانان تاثیر بسزایی میتونه  داشته باشه

کاش صدا و سیمای کشور بیشتر از این از طریق شبکه های داخلی و خارجی این رویداد عظیم رو پوشش بده و به اون بپردازه.

سنت پياده‌روي روز اربعين حسيني بنا به اقوالي در زمان ائمه هدي علي رغم ظلم و جور و خفقان حكام وقت انجام مي‌شده است. در سال ۶۱ هجري عبدالله جابر انصاري از ياران پيامبر و علي (ع) نخستين كسي بوده كه اين كار را انجام داده است اما بنيان‌گذار اصلي اين حركت كه تاكنون دوام دارد كسي نيست جز شيخ انصاري.

ايشان اين حركت را به عنوان رسم و نمادي براي شيعيان معرفي كرد اما پس از مدتي به فراموشي سپرده شد ولي در نهايت توسط شيخ ميرزا حسين نوري مجددا احيا شد و به عنوان رسم و سنتي نيكو در ميان شيعيان نشر يافت.

اين عالم بزرگوار اولين بار در عيد قربان به پياده‌روي از نجف تا كربلا اقدام كرد كه ۳ روز در راه بود و حدود ۳۰ نفر از دوستان و اطرافيانش وي را همراهي مي‌كردند، محدث نوري از آن پس تصميم گرفت، هر سال اين كار را تكرار كند، ايشان آخرين بار در سال ۱۳۱۹ هجري با پاي پياده به زيارت حرم اباعبدالله حسين (ع) رفتند.

اين اقدام زمينه ساز پياده روي بسياري از عاشقان اهل‌بيت و امام حسين (ع) شد. در راستاي انجام اين مراسم معنوي و روحاني برخي از علما و حتي مراجع تقليد نيز با پاي پياده به كربلا سفر كردند. از جمله اين افراد ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي يكي از مراجع عاليقدر جهان تشيع است كه بارها با پاي پياده از عتبه علويه، رهسپار عتبه حسيني شده است.

ايشان درباره مراقبه و بزرگداشت روز اربعين حسيني مي‌گويند: به هر روي بر مراقبه كننده لازم است كه بيستم صفر (اربعين) را براي خود روز حزن و ماتم قرار داده بكوشد كه امام شهيد را در مزار حضرتش (ع) زيارت كند، هر چند تنها يك بار در تمام عمرش باشد، چنانكه حديث شريف، علامت‌هاي مؤمن را پنج امر ذكر كرده است: ۵۱ ركعت نماز در شبانه روز، زيارت اربعين، انگشتر در دست راست كردن، پيشاني بر خاك گذاشتن و بلند بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏ گفتن در نمازها.

امام صادق (ع) نيز درباره ثواب زيارت امام حسين (ع) با پاي پياده مي‌فرمايد: كسى كه با پاي پياده به زيارت امام حسين (ع) برود، خداوند به هر قدمى كه برمى‏دارد يك حسنه برايش نوشته و يك گناه از او محو مى‏فرمايد و يك درجه مرتبه‏اش را بالا مى‏برد، وقتى به زيارت رفت، حق تعالى دو فرشته را موكل او مى‏‌فرمايد كه آنچه خير از دهان او خارج مي‌شود را نوشته و آنچه شر و بد است را ننويسند و وقتى برگشت با او وداع كرده و به وى مى‏‌گويند: اى ولىّ خدا! گناهانت آمرزيده شد و تو از افراد حزب خدا و حزب رسول او و حزب اهل‌بيت رسولش هستي، به خدا قسم! هرگز تو آتش را به چشم نخواهي ديد و آتش نيز هرگز تو را نخواهد ديد و تو را طعمه خود نخواهد كرد.

حضرت آيت‌الله خامنه‌اي، رهبر معظم انقلاب نيز درباره اهميت پاسداشت و بزرگداشت روز اربعين حسيني نيز گفته‌اند: شروع جاذبه مغناطيسي حسيني در روز اربعين است، جابربن عبدالله را از مدينه بلند مي‌كند و به كربلا مي‌كشند، اين همان مغناطيسي است كه امروز هم با گذشت قرن‌هاي متمادي در دل من و شما هست.
 

اين سنت حسنه توانسته است در طول ساليان گذشته ضمن ايجاد نوعي نشاط و پويايي در فقه و مذهب جعفري و ضمن نشان دادن ارادت به اهل بيت، عامل اتحاد شيعيان جهان باشد و بتواند عاملي ناگسستني براي پيوند و نزديكي قلوب شيعيان باشد و تحولاتي را در تاريخ تشيع و كشورهاي منطقه و به ويژه عراق ايجاد كند. اين مساله در مطالب بعد مورد بررسي قرار مي‌گيرد.

خوش امد میگم حضور شما برادر عزیز را در جمع دوستان تالار صالحین امیدوارم تا اخر مباحث شاهد حضور گرم شما باشیم.

مطلب خوبی را اشاره فرمودید که میتونه در سطح بالاتری به اون بپردازیم و اون هم سابقه تجمع اربعین و پیاده روی که در چند سال اخیر بمراتب زیادتر و باشکوهتر شده است و نماینگر لبیکی دوباره با امیرالمومنین و اقا امام حسین میباشد.

1. پیام وحدت بین مسلمانان؛

2. امام حسین (ع) فقط مال مسلمانها نیست؛ این مطلب را حضور مسیحیها و اقلیتهای دینی در این راهپیمایی، ثابت میکند؛

3. مسلمانان به خوبی درس شجاعت را از امام حسین (ع) یاد گرفته اند و ترسی از داعش و بدتر از آن ندارند و حتی به قیمت جانشان هم که شده، از زیارت سیدالشهدا دست بر نخواهند داشت؛

4. اثباتی بر این سخن پیامبر است که "همانا برای حسین (ع) در قلبهای مومنین حرارتی است که هرگز خاموش نخواهد شد"؛

5. هر چه تهدید و ارعاب بیشتر باشد، حضور ما پررنگتر خواهد بود؛ جالبه که امسال با این همه ناامنی ها، زائرین بیشتر شده اند!!

6. خیلی از افراد معلول و ناتوان در این راهپیمایی شرکت کرده اند! از نجف تا کربلا، 5 روز پیاده باید راه طی کنند!! دشمنان بدانند در راه سیدالشهدا، ما برای هر سختی و مشقتی آماده ایم؛

7. در راه امام حسین (ع) کمترین چیزی که میتوان داد، مال دنیاست؛ خیلی جالبه که مردم عراق با اینکه خودشون در سختی اند، اما به قول ما، همه جای مسیر راهپیمایی، ایستگاه صلواتی گذاشته اند!

صلی الله علیک یا ابا عبد الله

 سلام بر شما دوست گرامی،

کتابی که معرّفی فرمودید قبلاً با نام «همراه با آل علی(ع)-از عاشورا تا اربعین» چاپ شده بود. بنده دیروز موفّق به مطالعه این کتابِ ارزشمند شدم. متن کتاب روان و شفاف بوده و بسیار آسان خوانده می‌شُد. لذا مطالعه آن را به همه شما عزیزان نیز توصیه می‌کنم. تنها ایرادِ این کتاب به نظر بنده، نبودِ اِعراب در اسامی اشخاص و مکانهاست که باعث می‌شُد به سختی خوانده شوند!

ماجراهای این کتاب تقریباً از روز نهمِ محرّم شروع شده و تا اربعین ادامه می‌یابد. مطالب زیر در آخرین بخش از این کتاب با عنوان "اربعین" آمده است که برای شما همراهان گرامی، دقیقاً از روی متن کتاب نوشته‌ام:

اربعین

در مورد اربعین و بازگشت خاندان پیامبر به کربلا در میان مورّخان اختلاف وجود دارد. بسیاری از آنها در کتاب‌های خود هیچ‌گونه اشاره‌ای به آمدن بازماندگان کاروان حسینی به کربلا نداشته‌اند که از جمله‌ی آنها می‌توان به ابن‌اثیر، طبرسی، بلاذری، نویری، ابن‌حجر و ابن‌اعثم کوفی اشاره کرد و گروهی نیز به عزاداری اهل بیت در کربلا اشاره کرده و یا پرداخته‌اند، مانند: ابی‌مخنف، ابن‌نماحلی، جعفر النقدی، محسن الأمین، سید بن طاووس.

در مجموع در مورد اربعین، چهار احتمال وجود دارد:

1. در سال 61 پس از مراجعت از شام، اهل بیت امام حسین(علیه السّلام) در روز بیستم صفر به کربلا وارد شدند و به سوگواری پرداختند.

2. اهل بیت پیامبر در روز بیستم ماه صفر سال 61، قبل از رفتن به شام از کربلا عبور کردند و بر مزار شهدا به عزاداری پرداختند. این احتمال، بسیار ضعیف به نظر می‌رسد.

3. اهل بیت رسول خدا در سال 62 یک سال بعد از واقعه‌ی کربلا در بیستم ماه صفر به کربلا آمده باشند.

4. اهل بیت پیامبر بعد از بازگشت به مدینه به کربلا رفته باشند که در این صورت تعیین روز اربعین به عنوان روز رسیدن آنها به کربلا منتفی است.

امّا آنچه مسلّم است خاندان رسالت به زیارت قبور شهدای بزرگ کربلا رفتند و تا سه روز به عزاداری پرداختند و به قول سید بن طاووس ماتم‌های جگرخراش برپا داشتند. هنوز هم می‌توان صدای سکینه را از کنار قبر پدر شنید که می‌گفت:

اَلا یا کربلا نُودِعکَ جِسماً              بِلا کَفَنٍ وَ لا غُسلٍ دَفینا

 اَلا یا کربلا نُودِعکَ رَوحاً                لِاَحمَدَ وَ الوَصِیِّ مَعَ الاَمینا

ای کربلا، بدنی را در تو به ودیعه گذاشته‌ایم که بدون غسل و کفن مدفون شد.

ای کربلا، کسی را به یادگار در تو قرار دادیم که روح احمد(ص) و وصیّ اوست.

همچنین آمده است، چون کاروان به کربلا رسید، جابر بن عبد الله انصاری(صحابه‌ی رسول خدا که در هیجده غزوه جنگید و در صفین نیز از یاران امام علی(ع) بود که در سال‌های پایانی عمر نابینا شد.) را دیدند که با تعدادی از بنی‌هاشم برای زیارت شهدا به کربلا آمده است. چون یکدیگر را ملاقات کردند، به سختی گریستند و زنان روستاهای مجاور نیز به آنها پیوستند. آنگاه زینب کبری(س) در حالی که زنان، اطرافش را گرفته بودند با صوتی حزین که جان‌ها را می‌گداخت، امام را سلام داد:

اَلسَّلامُ عَلَیکَ ایتها الارواح التی حَلَّت بفناءِ الحسین و اَناخَت بِرَحلِه اَشهَدُ اَنَّکُم أقَمتُم الصَّلوةَ و آتَیتُم الزَّکوةَ و اَمَرتُم بِالمَعروفِ و نَهَیتُم عَنَ المُنکَر وَ جاهَدتُم المُلحِدینَ وَ عَبَدتُم اللهَ حَتَّی اَتاکُمُ الیَقین.

بنام خدا

عشق به امام حسین(ع) عشق به همه خوبیهاست و حد و مرزی نمی شناسد و دین و مذهب هم نمی تواند از عشق به فرزند علی(ع) و فاطمه (س) که با نثار همه هستی خود در راه اسلام و دین جدش رسول خدا اهداء نمود، باز دارد.عکس زیر تا اندازه ای مطلب فوق را بیان می کند.لطفا خوب نگاه کنید.                                                                                     

بنام خدا

شاید باور این مطلب که تا چه اندازه مردم عراق خصوصا ساکنین مناطقی که در مسیر راهپیمائی زائران حرم ابا عبدالله الحسین(ع) هستند ، از خودگذشتگی کرده اند و حتی آنهائیکه هیچ چیز برای دادن به زائران ندارند با ماساژ دادن به زائران و بردن آنها به خانه هایشان برای استراحت و دادن یک لیوان چای سعی دارند در این کار خیر و ثواب شریک باشند.

دوست خوبم تشکر ویژه میکنم از شما بخاط این نکته که همه ازادگان عاشق امام حسین هستند

عشق به حسین علیه السلام  دین و مذهب نمیشناسه کسانی هستند مسلمان نیستند ولی از یک مسلمان بهتر و بیشتر حسین را میشناسند .

در اینجا یک جمله از گاندی رهبر مبارز هند در باره امام حسین را برای دوستان میاورم که با دقت در ان میتوان به خیلی چیزها دست یافت:

«من براي مردم هند چيز تازه نياوردم ، فقط نتيجه اي را که از مطالب و تحقيقاتم درباره تاريخ زندگي قهرمان کربلا به دست آورده بودم ، ارمغان ملت هند کردم . اگر بخواهيم هند را نجات دهيم واجب است همان راهي را بپيماييم که حسين بن علي پيمود... .»

«دوستان عزیز میتوانند احساسات و دلنوشته های  خود را بهنگام تماشای تصاویر پیاده روی اربعین  حسینی بعنوان بزرگترین تجمع جهانی که  از شبکه های کشور پخش میشود را برای ما و دیگر عزیزان بنویسند »

«دوستان عزیزی که تصاویری از پیاده روی اربعین دارند هم میتونند عکس ها رو برای ما بزارند تا همه پی به این حرکت عظیم و همچنین عشق و ارادت به سالار شهیدان رو ببینیم»