حدیث شماره 17: «نتیجه‌ی هم‌نشینی با سفلگان و گناه‌کاران»

حدیث شماره 17: «نتیجه‌ی هم‌نشینی با سفلگان و گناه‌کاران»

امام حسین(علیه السّلام) فرمودند:

مُجالَسَةِ أهلِ الدِنَائة شَر، وَ مُجَالَسَةِ أَهلِ الفُسُوقِ رَیبَة.

هم‌نشینی با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمی گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار است.

(بحار الأنوار، ج 75، ص 122)

منتظر نظرات و مطالب ارزشمند شما در خصوص این حدیث هستیم ...

آشنایی با طرح روزانه «احادیث امام حسین(علیه السّلام)»

سلام

همونجوری که یه دانش آموز اگه با یه دانش آموز زرنگ و درس خون دوست بشه و رفت و آمد داشته باشن اونم درس خون میشه، یا اگه با یه معتاد دوست بشیم بخوایم نخوایم معتاد میشیم، اگه با بی ادب رفت و آمد کنیم ما هم بی ادب میشیم همنشینی با گناهکاران هم ما رو گناهکار می کنه و اعتماد مردم رو نسبت به ما از بین میبره.

 گناهکاران و خطاکاران و جنایتکاران معمولاً درجامعه مشخصند ( به قول معروف گاو پیشونی سفیدن ) مردم اونارو میشناسن. اگه هرکسی حتی یک بار با اونها رفت و آمد کنه فکر میکنن اونم جنایتکاره و یا به قول معروف ریگی به کفششه. حق هم دارن اینطوری فکر کنن و قضاوت کنن. عقل مردم به چشمشونه. پس چرا عاقل کند کاری که بازآرد پشیمانی.

کمال همنشین در من اثر کرد                وگرنه من همان خاکم که هستم

داستان گِلی است که گنار گُلی قرار داده شده و بوی گُل گرفته بوده و اینطوری شرح حل خودش رو بیان میکنه.

البته نمی دونم درست نوشتم یا نه ولی امیدوارم منظورمو رسونده باشم.

همونطور که اگه یه دانش آموز با یه دانش آموز تنبل و بی انضباط و درس نخون دوست بشه، همه تعجب می کنن از بقیه دانش آموزان، معلمان، معاون مدرسه و مدیر. چون اون دانش آموز به تنبلی و بی انضباطی شناخته شده بوده و هر کسی رو که با اون ببینن فکر می کنن اونم تنبل و ب انضباطه و ازش ناامید میشن. و اگه ادامه بده اونم حتماً تنبل و... میشه. چون رابطه دوستی اقتضا می کنه که دو نفر شبیه هم باشن چه خوب چه بد.

یه سری کارها خلافه، خلاف عرف، خلاف قانون، خلاف شرع، خلافه دیگه. همونطور که ما دوست نداریم خلاف کنیم، نباد با کسانی که این خلاف ها رو هم انجام میدن همنشینی کنیم، حتی اگه منافعمون درگرو دوستی و همنشینی با اونها باشه. که ظاهراً هست. و اگه با اونها همنشین بشیم با دست خودمون گور خودمونو می کنیم و اول اینکه اعتماد مردم رو از دست می دیم و دیگه اعتباری پیش اونا نداریم و بعدشم اینکه کم کم ما هم خلافکار می شیم. چون رفتار و کردار همنشینمون روی ما اثر میگذاره.

چه خوب میشه با آدم های خوب و سالم همنشین و دوست بشیم و روزبه روز از اونها چیز های خوب یاد بگیریم و همچنین برای دوستانمون همنشینان خوبی باشیم.

همونطور که ما دوست نداریم با گناهکاران و خلافکاران و بدنامان همنشین باشیم مردم هم دوست ندارن. خود ما اگه هرکسی رو با یه آدم بدنام و خطاکار و گناهکار و جنایتکار ببینیم دیگه با اون حرف نمی زنیم و قطع رابطه می کنیم. مثلاً اگه با یکی از همکلاسی هامون که یه خطایی ازش دیدیم قطع رابطه و قطع دوستی کردیم با هرکدوم از همکلاسی های دیگمونم که با اون حرف بزنن قطع رابطه می کنیم چون اولی رو شناختیم و گمان می کنیم بقیه هم که با اون دوست هستن مثل اونن. شاید زیاده روی کنیم ولی ما که از باطن کسی خبر نداریم یعنی هیچکس از باطن هیچ کسی خبر نداره فقط خودش میدونه و خدای خودش. ولی چیزی که میبینیم و میشنویم رو باور می کنیم.

خُب مردم حق دارن کس رو از روی دوستانش بشناسن. مثلاً برای تحقیق درباره کس، نمی تونن که برن از خودش درباره خودش بپرسن. میرن از دوروبریاش، از دوستاش می پرسن و تحقیق میکنن. وقتی رفتن برای تحقیق دیدن آدمای خوبی نیستن می فهمن طرف هم آدم خوبی نیست که اگه بود اینا دوستاش نبودن. اینطوری اعتماد و اعتبارشو از دست میده حالا هرچقدر هم خوب باشه و خانواده خوبی داشته باشه.

تربیت خانوادگی خیلی مهمه، تو رفتار و کردار و گفتار فرزندان پدر و مادر نقش مهم و اساسی دارن. میتونن و باید به فرزندانشون یاد بدن که چطوری رفتار کنن، خطا و اشتباه و گناه انجام ندن، در انتخاب دوستانشون بهشون کمک کنن. به اونها یاد بدن با چه کسایی دوست بشن و از چه کسایی دوری کنن. با مثال هایی که براشون میزنن، با گفتن تجربیات خودشون یا دیگران عواقب دوستی با گناهکاران و افراد پست رو براشون روشن کنن. و اینطوری کمکشون کنن. نه اینکه بگن دیگه بزرگ شدن میتونن خوب و بد رو ازهم تشخیص بدن. نه اینکه جوری مراقبشون باشن که نزارن نفس بکشن جوری مراقبشون باشن که نزارن خطا کنن همونطوری که خدا مواظب بندگانش هست همیشه و همه جا. و از راه های مختلف به بندگانش کمک می کنه. از طریق فرستادگانش، ائمه و پیامبران، سخنان و حدیث های آنها، از طریق کتاب آسمانی قرآن. راه و رسم زندگی و سعادت و خوشبختی رو به بندگانش آموزش میده. فرزندان هم در دست پدر و مادر امانت های الهی هستن که باید در تربیت آنها کوشش کنن نه اینکه شانه خالی کنن. و عذابش رو کس دیگه ای بکشه و به جای خدا بیامرزی خدا لعنت کنی برا خودشون به جا بزارن.

بنده با نظراتی که میدم و مثال هایی که میزنم قصد ندارم ارزش حدیث امام رو خدای نکرده پایین بیارم، فقط میخوام قضیه برای خودم روشن تر بشه با مثال های ساده تر.

با سلام خدمت دوستان گرامی. .

ابی عبدالله ع  به یک رفتار عرفی که تبعات آن هم شامل دنیا و عرف مردم و هم شامل آخرت ونتیجه ی کار هست اشاره فرمودند.

در بسیاری از مسایل عرف و شرع دستشان گردن هم است.

در بعضی موارد هست که انسان در انتخاب دوست وهمراه دقت لازم را نمیکند ویا اصلن رفتار و اصالت همنشین و دوست  برایش مهم نیست ویا اصلن عاجز است و نمیتواند تشخیص دهدو او را بشناسد. در این مواقع باید اول بوسیله ی دیگران از او مطمین شود و اینکه چه آوازه ای در میان مردم دارد وبعد با او ارتباط صمیمی برقرار کند چرا که عاقلانه این است که به فکر آینده ی خود هم باشد. ..

امروزه میبینیم که بیشتر به ظاهر فرد و یا برخی رفتارهای همنشین دقت میشود ولی در این که آیا او فردی عزتمنداست ویا اینکه در دوری از گناه دقت میکند یا نه؟ هیچ دقتی نمیشود.

سعی کنیم یک مقدار به آینده و مسیر دورتر نگاه کنیم تا بهتر انتخاب کنیم. .وقتی جلوی پای خودمان را یعنی فقط زمان حال را بنگریم ،انحراف از مسیر درست امکان دارد ولی اگر یه ذره سرمان را بالا بیاوریم ودوردست را نگاه کنیم قطعا در انتخابموفق تر خواهیم بود انشالا. ..

اعتماد و اعتبار داشتن در میان مردم بسیار مهم است چراکه ناچاریم در ارتباط با دیگران از اعتبار ی بر خوردار باشیم. ..

هرکسی به یک صفت رفتاری در بین افراد مشهور است و با اون صفت میتونه ارتباط موثربا مردم برقرار کند و شخصیت در بین آنها پیدا کند. ..

همینطور هست اگربا کسی که از صفات پسندیده ای بر خوردار است همنشین شدیم هم در رفتار خودمان تاثیر دارد و هم در دید مردم نسبت به ما موثر هست. ..

چرا امام میفرمایند دوری کنید از چنین افرادی ؟ آخه بعضی افراد میگویند ما هیچ تاثیری نمیپذیریم ویا او را تغییر میدهیم. ...

نه اینچنین حرفی به طور مطلق قابل قبول نیست چراکه انسان انفعال پذیر هست و در دراز مدت بدون اینکه خود ش متوجه شود  تغییراتی در او رخ داده و این خاصیت انسان هست. ..

یک سنگ رو دقت کنید در کنار رودخانه در کنارکه قرار دارد ،وآب رو ی آن چکیده ،بعد از چندین سال اثر آب را در سنگ به صورت سوراخ شدن آن مشاهده میکنیم. ...

پس انسان که از سنگ نیست پس قابلیت تغییر دارد. ...

بنام خدا

پاسخ به حدیث شماره 17

هنگامى که شنیدید که (اهل مجلسى) به آیات خدا کفر مى ‏ورزند یا آنها را مسخره مى ‏کنند،با آنان منشینید ، و بعد مى ‏افزاید:

إِنَّ اللّهَ جامِعُ الْمُنافِقینَ وَ الْکافِرینَ فی جَهَنَّمَ جَمیعاً.

اشاره به این واقعیت است که نشستن در چنین مجالس،کم‏ کم ایمان را از بین مى ‏برد و آدمى را به نفاق و کفر مى ‏افکند. ما به خاطر داریم که بسیارى از مسلمانان ، بر اثر معاشرت با مارکسیست‏ ها، کارشان به جایى کشید که منافق و کافر شدند.

منبع: گناه شناسی 313fadaii.blog.ir

بنام خدا

همانگونه که امام حسین (ع) فرموده اند و آنچه  از آیات قرآن و روایات پیامبر و امامان و معصومین میتوان برداشت نمود ،همنشینی با افراد پست و فومایه و نادان و کسانی که انسان را از خدا و یاد او دور می کنند باعث مشکلات زیادی خواهد شد که از جمله آن بدبینی مردم و جامعه میباشد.

در حديثى از پيامبر اکرم (ص) آمده است که: «تنهايى، بهتر از همنشين بد است»

مولاى متقيان على(ع) مى فرمايد: «سزاوار است که مسلمان از برادرى کردن با سه گروه اجتناب نمايد: بى حيا، نادان و دروغگو»

امام صادق(ع)  می فرمایند: «از همراهى با فرد پست و فرومايه برحذر باش؛ چرا که همراهى با او، تو را به راه خير نمى کشاند»