پاسخ به:بزرگترین مشاعره آنلاین اینترنتی جهان
در کار ما پروائی از طعن بداندیشان مکن
پروانه گو در محفل این شمع بی پروا بیا
امام على عليه السلام:
آيا كسى هست كه پيش از آن كه عمرش به سر آيد، از خواب غفلت خويش بيدار شود؟ ألا مُستَيقِظٌ مِن غَفلَتِهِ قبلَ نَفادِ مُدَّتِهِ؟
ميزان الحكمه، ج 8، ص 481
دل همچو سنگت ای دوست به آب چشم سعدی
عجب است اگر نگردد که بگردد آسیابی
سعدی
یوسف بی پیرهن را دیده ای بیقرار پیکر پاشیده ای
زهر دشمن راحت جان تو شد دست مرگ آمد به دامان تو شد
دیر گذشته از سر و سامان من مپرس
من بی تو دست از این سر و سامان کشیده ام
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
اِنَّ المُؤمِنَ یأخُذُ بِأدَبِ اللهِ، اِذا أَوسَعَاللهُ عَلَیهِ اِتَّسَعَ، وَاذا أَمسَکَ عَنهُ أَمسَکَ؛
مؤمن مؤدّب به ادب خداست، میبیند خداوند با او چه رفتار میکند، هر وقت نعمت بیشتری به او داد او هم وسعت بیشتری در کار خیرش میدهد (چنان نیست که بخیل در علم، مال و خدماتش باشد) و وقتی ندارد، وظیفهای هم ندارد.
دشمنانش بی امان و دوستانش بی وفا
با کدامین سر کند،مشکل دو تا دارد حسین
ناسيرابىِ مال سخت تر از ناسيرابىِ آب است
المواعظ العدديّة، صفحه 59
تو خود به جامه خوابی و ساقیان صبوح
به یاد چشم تو گیرند جام صهبا را
آغاز ره است و دیده بیدار
بیــدار بمان که کــید بسیار
طفلی و هنوزه مهرخواهی
با مهـــر بمــــان امید دلدار
فی البداهه: منصور مقدم 27/7/1396
رقیبت گر هنر هم دزدد از من من نخواهد شد
به گلخن گر چه گل هم بشکفد گلشن نخواهد شد
شهریار
در دیاری كه در او نیست كسی یار كسی كاش یارب كه نیفتد به كسی كار كسی هــــــر كس آزار منِ زار پسندید ولی نپسندید دلِ زار من آزارِ كسی آخرش محنت جانكاه به چاه اندازد هركه چون ماه برافروخت شبِ تارِكسـی سودش این بس كه به هیچش بفروشند چو من هر كه باقیمت جان بود خریدار كسی
اشعار زیبای شهریار
یک عمر در این محیط گردیدم من
وین بوالهوسان را همه سنجیدم من
فهمیدنم این بود که از این مردم
در هیچ زمان هیچ نفهمیدم من
فرخی یزدی
امام علی علیه السّلام فرمودند:
غررالحکم ، باب جهل
تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر است
طالع مگو که چشمه خورشید خاورست