پاسخ به:بزرگترین مشاعره آنلاین اینترنتی جهان
درین دریا بسی کشتی براندم به آخر رخت در دریا فشاندم
دور از تـو مـاه مـن هـمـه غـم هـا بـه یـکطرف ویـن یـکـطـرف کـه مـنـت دونـان کـشـیده ام
در آن سو سود سرشار و در این سو حافظ و سعدی
تو و سودای شیرینت، من و یاران دیرینم
مـا ره بـه کـوی عـافـیـت دانـیـم و مـنـزلـگـاه انس
ای در تــکــاپــوی طـلـب گـم کـرده ره بـا مـا بـیـا
استاد شهریار
آشناي تو به دل غير تو را ره ندهد که نسازند به يک خانه دو بيگانه به هم
صغير اصفهاني
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلّم:
كَفى بالمَوتِ واعِظا؛ مرگ براى اندرز گرفتن بس است.
تهمتن بیامد به نزدیک شاه
ببوسید خاک از در پیشگاه
دانی که نوبهار جوانی چه سان گذشت؟ زود! آنچنان که تیر از کمان گذشت نیمی به راه عشق و جوانی تمام شد نیم دگر به غفلت و خواب گران گذشت
تو که یک گوشه چشمت غم عالم ببرد
حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد
