پاسخ به:بزرگترین مشاعره آنلاین اینترنتی جهان
درختي كز جواني كوژ برخاست *** چو خشك و پير گردد كي شود راست؟ نظامي
ترسم که روز حشر عنان بر عنان رود
تسبیح شیخ و خرقه رند شرابخوار
رقیب گر هنر هم دزدد از من من نخواهد شد به گلخن گر چه گل هم بشکفد گلشن نخواهد شد استاد شهریار
آتش بگیر، تا که بدانی چه می‌کشم احساسِ سوختن، به تماشا نمی‌شود
دانش و بزرگي انسان برآمده از سرسپردگي او به امر قدرشناسي است.
((روت بنديكت))
یاری ز طبع خواستم اشکم چکید و گفت یــاری ز مــن بــجــوی کــه بــا ایـن روانـیـم
ماییم و نوای بی نوایی بسم الله اگر حریف مایی
قدر لحظات رو باید دانست
یارب این آتش که در جان من است
سرد کن زآنسان که کردی بر خلیل
دل خود را بر اندوه آنچه از دست رفته و گذشته است مشغول مساز تا تو را از آنچه خواهد آمد، غافل نسازد و باز ندارد
اَلصَّديقُ مَن كانَ ناهيا عَنِ الظُّلمِ و َالعُدوانِ مُعينا عَلَى البِرِّ وَ الحسانِ؛
دوست، كسى است كه از ظلم و تجاوزگرى باز دارد و بر انجام خوبى و نيكى يارى كند.
آتش آن نیست كه از شعله او خندد شمع
آتش آن است كه در خرمن پروانه زدند
