قالَ عليه السلام :
هَلاكُ الْمَرْءِ فى ثَلاثٍ: اَلْكِبْرُ، وَالْحِرْصُ، وَالْحَسَدُ؛ فَالْكِبْرُ هَلاكُ الدّينِ،، وَبِهِ لُعِنَ إ بْليسُ. وَالْحِرْصُ عَدُوّ النَّفْسِ، وَبِهِ خَرَجَ آدَمُ مِنَ الْجَنَّةِ. وَالْحَسَدُ رائِدُ السُّوءِ،
وَمِنْهُ قَتَلَ قابيلُ هابيلَ
هلاكت و نابودى دين و ايمان هر شخص در سه چيز است :
تكبّر، حرص ، حسد.
تكبّر سبب نابودى دين و ايمان شخص مى باشد و
به وسيله تكبّر شيطان - با آن همه عبادت ملعون گرديد.
حرص و طمع دشمن شخصيّت انسان است ،
همان طورى كه حضرت آدم عليه السلام به وسيله آن از بهشت خارج شد.
حسد سبب همه خلاف ها و زشتى ها است و به همان جهت
قابيل برادر خود هابيل را به قتل رساند.
بحارالا نوار: ج 75، ص 111، ح 6.